I SA/Wa 600/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu skarżącemu zasiłku celowego w wysokości 120 zł na podstawowe potrzeby w lutym 2004 r. Skarżący zarzucił, że przyznana pomoc jest niewystarczająca do godnego bytu, stanowi naruszenie przepisów ustawy o pomocy społecznej (art. 32 ust. 1 i 2) oraz Konstytucji RP, a także kwestionował prawo gminy do limitowania świadczeń. Sąd, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, odwołał się do przepisów ustawy o pomocy społecznej, w szczególności art. 2 ust. 1 i 4, podkreślając, że potrzeby powinny być uwzględniane w ramach celów i możliwości pomocy społecznej. Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji były oparte na obowiązujących przepisach, a przyznana kwota zasiłku była wynikiem uwzględnienia zarówno sytuacji życiowej skarżącego, jak i ograniczonych środków finansowych ośrodka, który musiał zapewnić pomoc 115 innym osobom. Wobec braku naruszeń prawa, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaInterpretacja przepisów dotyczących zasiłków celowych w kontekście możliwości finansowych ośrodków pomocy społecznej oraz równowagi między potrzebami a środkami.
Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i możliwości finansowych danego ośrodka pomocy społecznej w określonym czasie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przyznanie zasiłku celowego w kwocie 120 zł, przy uwzględnieniu ograniczonych środków finansowych ośrodka pomocy społecznej, narusza prawo do godnego bytu i przepisy ustawy o pomocy społecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przyznanie zasiłku celowego w kwocie 120 zł nie narusza prawa, jeśli organ prawidłowo wyważył potrzeby skarżącego z możliwościami finansowymi ośrodka pomocy społecznej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 2 ust. 1 i 4 ustawy o pomocy społecznej należy rozpatrywać łącznie. O wysokości świadczenia decydują zarówno potrzeby wnioskodawcy, jak i możliwości finansowe organu, który musi uwzględnić sytuację wielu osób potrzebujących.
Czy ograniczenie wysokości zasiłku celowego przez ośrodek pomocy społecznej stanowi naruszenie Konstytucji RP i administracyjną dowolność?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzje organów były oparte na przepisach ustawy i nie nosiły znamion dowolności, a jedynie uwzględniały realne możliwości finansowe.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że decyzje uznaniowe muszą być oparte na przepisach prawa i nie są dowolne. W tym przypadku organ uwzględnił zarówno sytuację skarżącego, jak i ograniczone środki finansowe ośrodka.
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s. art. 2 § 1
Ustawa o pomocy społecznej
Celem pomocy społecznej jest zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych i umożliwienie bytowania w warunkach odpowiadających godności człowieka, ale potrzeby te muszą odpowiadać celom i możliwościom pomocy społecznej.
u.p.s. art. 2 § 4
Ustawa o pomocy społecznej
Potrzeby osoby korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.
u.p.s. art. 32 § 1
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 32 § 2
Ustawa o pomocy społecznej
Pomocnicze
PPSA art. 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu była zgodna z prawem materialnym i przepisami k.p.a. • Przyznana kwota zasiłku celowego była adekwatna do możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej. • Art. 2 ust. 1 i 4 ustawy o pomocy społecznej należy rozpatrywać łącznie.
Odrzucone argumenty
Przyznana pomoc nie umożliwia godnego bytowania. • Przyznana pomoc stanowi naruszenie dyspozycji ustawowych. • Gmina nie może określać limitu na potrzeby opieki społecznej. • Przepisy ustawy o pomocy społecznej (art. 32 ust. 1 i 2) są sprzeczne z Konstytucją RP. • Prawo obywatela do zabezpieczenia społecznego jest sprzeczne z administracyjną dowolnością świadczenia pomocy.
Godne uwagi sformułowania
sprawy o zasiłek celowy rozpoznawane są w ramach tzw. uznania administracyjnego • potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej • decyzja, choć mająca charakter uznaniowy, nie jest dowolna, gdyż musi być oparta na przepisach ustawy o pomocy społecznej
Skład orzekający
Emilia Lewandowska
przewodniczący
Jolanta Zdanowicz
sprawozdawca
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zasiłków celowych w kontekście możliwości finansowych ośrodków pomocy społecznej oraz równowagi między potrzebami a środkami."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i możliwości finansowych danego ośrodka pomocy społecznej w określonym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy podstawowych potrzeb socjalnych i interpretacji przepisów o pomocy społecznej, co jest istotne dla prawników zajmujących się tym obszarem, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Dane finansowe
WPS: 120 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.