I SA/WA 588/04

I SA/Wa 588/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Dzbeńska /przewodniczący/
Jolanta Zdanowicz /sprawozdawca/
Monika Nowicka
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Wa 588/04
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2003 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1968 r. w części stanowiącej własność komunalną (część działki wchodzącej obecnie w skład działki ewidencyjnej [...], obręb [...]).
W uzasadnieniu decyzji wskazano następujący stan faktyczny i prawny:
Decyzją z dnia [...] października 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1968 r. w części stanowiącej własność komunalną (część działki wchodzącej obecnie w skład działki ewidencyjnej [...] obręb [...]).
Decyzją tą odmówiono K. K. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...], nr hip. "[...]" o powierzchni [...] m2. argumentując, że teren ten przeznaczono pod budownictwo osiedla mieszkaniowego, zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia [...] czerwca 1967 r., wydaną przez Prezydium Rady Narodowej W.
Orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stosownie do właściwości tego organu dotyczyło części nieruchomości skomunalizowanej przez Wojewodę [...], a będącej obecnie własnością W.
Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2002 r., następcy prawni dawnych właścicieli nieruchomości zwrócili się o stwierdzenie nieważności przedmiotowego orzeczenia, ze względu na rażące naruszenie prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło wniosek, ponieważ stwierdziło w toku postępowania nadzorczego, że w aktach brak było planu przewidującego przeznaczenie terenu pod budowę osiedla mieszkaniowego, który mógłby stanowić podstawę odmowy przyznania prawa do gruntu. Plan zatwierdzony uchwałą Prezydium Rządu PRL z dnia [...] lipca 1965 r., stanowił, że w dacie orzekania przez Prezydium Rady Narodowej W. decyzją z dnia [...] maja 1968 r., przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w obszarze terenów uprawnych. Z tych przyczyn Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzją rażąco naruszono prawo, w szczególności art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r., o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, gdyż zebrany materiał dowodowy nie uzasadniał poglądu, iż korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela nieruchomości położonej przy ul. [...] nie dawało się pogodzić z przeznaczeniem tego gruntu według planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie nie miał zastosowania art. 156 § 2 kpa ponieważ decyzja której oceny dokonywało Kolegium nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. Ponadto wadliwość wyżej wymienionej decyzji wynikała także z faktu, iż po raz drugi rozstrzygnięto sprawę już rozstrzygniętą decyzją ostateczną, ponieważ Prezydium Rady Narodowej W. [...] września 1967 r., wydało orzeczenie administracyjne nr [...], którym odmówiło spadkobiercom K. K. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...] nr hip. "[...]".
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy na wniosek Spółdzielni "[...]" będącej wieczystym użytkownikiem gruntu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję poprzedzającą wyjaśniając w obszernym uzasadnieniu m.in. kwestię powstania nieodwracalnych skutków prawnych. I tak organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie Prezydent W. decyzjami z [...] lutego 1970 r. i z [...] marca 1982 r., orzekł o oddaniu [...] "[...]" w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej o łącznym obszarze [...] ha i [...] m2 , w skład której wchodzi także działka nr ewid. [...] z obrębu [...]. Decyzje te stały się ostateczne i prawomocne, a w ich wykonaniu zawarta została umowa użytkowania wieczystego aktem notarialnym z [...] lipca 1982 r. A zatem obie decyzje Prezydenta W. były podstawą ustanowienia na rzecz [...] "[...]" prawa wieczystego użytkowania (i zawarcia umowy), nie zaś decyzja odmawiająca przyznania dawnemu właścicielowi prawa do tego gruntu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła [...] "[...]" domagając się uchylenia decyzji.
Organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Postępowanie nadzorcze jest nadzwyczajnym trybem postępowania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, organ administracji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, wszczyna postępowanie w nowej sprawie, w której nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej w badanej decyzji lecz orzeka jako organ kasacyjny. W swej decyzji orzeka więc wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 1999 r., IV SA 1030/97).
Przedmiotowa nieruchomość położona w W. przy ul. [...], nr hip. "[...]" o pow. [...] m2 znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Uregulowana była w księdze hipotecznej jawnym wpisem na nazwisko K. K. (zaświadczenie Sądu Grodzkiego z dnia [...] stycznia 1949 r., nr [...]).
W dniu 25 kwietnia 1949 r. spadkobiercy K. K. wnieśli wniosek o przyznanie prawa własności czasowej wyżej wymienionej nieruchomości.
Decyzją z dnia [...] maja 1968 r. Prezydium Rady Narodowej W. odmówiło K. K. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...] nr hip. "[...]" o pow. [...] m2 jednocześnie stwierdzając, że wszystkie budynki, znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa.
Zgodzić się należy z organem nadzoru, że decyzja o odmowie ustanowienia własności czasowej (użytkowania wieczystego) na podstawie dekretu, na rzecz byłego właściciela gruntów [...] umożliwiła Państwu jako właścicielowi tych gruntów i znajdujących się na nich wówczas budynków, zadysponowanie nimi przez oddanie ich w użytkowanie wieczyste innej osobie, niż były właściciel tych gruntów. Jednakże w sytuacji, gdy umowa ustanowienia użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej była poprzedzona decyzją administracyjną w tym przedmiocie, to ta decyzja, a nie decyzja odmowna była podstawą ustanowienia na rzecz określonej osoby trzeciej użytkowania wieczystego i zawarcia umowy.
Skutki prawne decyzji o ustanowieniu użytkowania wieczystego gruntów [...] nie mogą być oceniane w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej przyznania poprzedniemu właścicielowi prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego). Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji odmownej i postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji o ustanowieniu na rzecz osoby trzeciej użytkowania wieczystego to dwa odrębne postępowania.
Jak słusznie wskazał organ nadzorczy samo ustanowienie na rzecz osoby trzeciej użytkowania wieczystego gruntów [...] umową zawartą na podstawie decyzji administracyjnej w tym przedmiocie, nie powoduje w rozumieniu art. 156 § 2 kpa nieodwracalności skutków prawnych decyzji o odmowie przyznania byłemu właścicielowi tych gruntów prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego). Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej otworzy w powyższej sytuacji możliwość wszczęcia z tego powodu postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji o ustanowieniu na rzecz osoby trzeciej użytkowania wieczystego i tym samym dokonywania w tym postępowaniu ustaleń i oceny, czy zawarcie na podstawie tej ostatniej decyzji umowy użytkowania wieczystego i przyznanie tego prawa, powoduje w świetle aktualnego stanu prawnego, nieodwracalność skutków prawnych decyzji o ustanowieniu tego prawa.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym w decyzji, że skoro istnieje w odrębnym postępowaniu droga administracyjna dla dokonywania ustaleń i oceny w powyższej kwestii, to nie można rozpatrywać zagadnienia nieodwracalności w zakresie związanym z istnieniem tego prawa na rzecz osoby trzeciej, skutków prawnych wcześniejszej decyzji administracyjnej, odmawiającej przyznania byłemu właścicielowi prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego).
Nietrafny jest też argument skarżącego, że nieodwracalność skutków prawnych wystąpiła ze względu na zrealizowaną na przedmiotowym terenie zabudowę budynkiem mieszkalnym. Zabudowa jest stanem faktycznym zagospodarowania terenu, zaś nieodwracalność skutków prawnych odnosi się do stanu prawnego nieruchomości.
Prawidłowo więc przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że skoro chodzi o dwie różne sprawy administracyjne dotyczące odrębnych decyzji administracyjnych, to w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie prawa własności czasowej bezprzedmiotowe jest rozstrzygnięcie o nieodwracalnych skutkach prawnych będących ewentualnym wynikiem decyzji administracyjnej o oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste [...] "[...]".
Skoro zatem zaskarżona decyzja wydana w oparciu o obowiązujące przepisy nie narusza prawa, niniejsza skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.