I SA/Wa 572/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Wojewody odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość przejętą na podstawie dekretu warszawskiego, uznając, że utrata władztwa nastąpiła przed 5 kwietnia 1958 r.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie, przejętą na podstawie dekretu o gruntach warszawskich. Skarżący domagali się odszkodowania, jednak Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta odmawiającą jego przyznania, wskazując, że pozbawienie władztwa nastąpiło przed 5 kwietnia 1958 r. Sąd administracyjny uznał, że warunek ten nie został spełniony, a nieruchomość była faktycznie niezabudowana w dacie wejścia w życie dekretu i znajdowała się na terenie przeznaczonym pod Centralny Park Kultury, co potwierdzało utratę władztwa przed wymaganą datą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę L. W. i M. L. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie przy ul. [...]. Nieruchomość ta została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Podstawową przesłanką odmowy przyznania odszkodowania było stwierdzenie, że pozbawienie poprzednich właścicieli faktycznej możliwości władania nieruchomością nastąpiło przed dniem 5 kwietnia 1958 r., co wyklucza możliwość przyznania odszkodowania na podstawie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd analizując stan faktyczny ustalił, że w dniu 2 października 1946 r. nieruchomość była praktycznie niezabudowana, a późniejsze zaświadczenie lokalizacyjne z 1952 r. potwierdzało jej przeznaczenie pod realizację Centralnego Parku Kultury, z terminem zakończenia inwestycji przewidzianym na rok 1955. W związku z tym Sąd uznał, że poprzedni właściciel utracił faktyczne władztwo nad nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r., co skutkowało oddaleniem skargi jako bezzasadnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przesłanka utraty władztwa po dniu 5 kwietnia 1958 r. nie została spełniona.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że nieruchomość była faktycznie niezabudowana w dacie wejścia w życie dekretu, a późniejsze dokumenty potwierdzają jej przeznaczenie pod inwestycję Centralnego Parku Kultury, co oznaczało utratę faktycznego władztwa przez poprzedniego właściciela przed wymaganą datą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.g.n. art. 215
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Przepis wyjątkowy, wymaga łącznego spełnienia wszystkich przesłanek, w tym utraty władztwa po 5 kwietnia 1958 r.
dekret warszawski
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy
Podstawa przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez sąd.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Utrata faktycznego władztwa nad nieruchomością nastąpiła przed dniem 5 kwietnia 1958 r.
Godne uwagi sformułowania
Przepis ten jest przepisem wyjątkowym i jako taki nie może być interpretowany rozszerzająco. Czas w jakim nastąpiła utrata władania działką przez poprzedniego właściciela ocenia się według stanu faktycznego, a nie prawnego.
Skład orzekający
Monika Nowicka
przewodniczący
Elżbieta Sobielarska
sprawozdawca
Maria Tarnowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odszkodowań za nieruchomości przejęte na podstawie dekretu warszawskiego, ze szczególnym uwzględnieniem daty utraty władztwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami o gruntach warszawskich i konkretnym stanem faktycznym nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego historycznie i prawnie zagadnienia odszkodowań za mienie przejęte w okresie PRL, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Kiedy utrata władztwa nad nieruchomością przed 1958 rokiem zamyka drogę do odszkodowania?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 572/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Sobielarska /sprawozdawca/ Maria Tarnowska Monika Nowicka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r. sprawy ze skargi L. W. i M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania. oddala skargę. Uzasadnienie I SA/Wa 572/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania L. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] odmawiającej przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny i prawny: Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. Prezydent W. odmówił przyznania następcom prawnym dawnych właścicieli nieruchomości odszkodowania, ponieważ pozbawienie poprzednich właścicieli faktycznej możliwości władania tą nieruchomością nastąpiło przed dniem 5 kwietnia 1958 r., a więc nie została spełniona jedna z przesłanek umożliwiających przyznanie odszkodowania. Nieruchomość przy ul. [...] została przejęta na rzecz Skarbu Państwa w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. – o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zatem do odszkodowania za niektóre kategorie nieruchomości objęte działaniem dekretu ma zastosowanie przepis art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Przyznanie odszkodowania na podstawie powyższego przepisu jest możliwe tylko w przypadku spełnienia warunków w nim przewidzianych (jeżeli na działce był dom jednorodzinny, który przeszedł na własność państwa po dniu 5 kwietnia 1958 r., lub działka była przed dniem wejścia w życie dekretu przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, a właściciele lub następcy prawni zostali pozbawienie władania nią po 5 kwietnia 1958 r.). Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Zarządu Miejskiego W. wynika, że w dniu [...] października 1946 r. przedmiotowa nieruchomość była niezabudowana. Natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia lokalizacyjnego nr [...] z dnia [...] lutego 1952 r. wydanego dla Dyrekcji Budowy Parków Kultury przez Prezydium Rady Narodowej w W. na lokalizację szczegółową Centralnego Parku Kultury na P. wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajdowała się na terenie przeznaczonym pod realizację I etapu Centralnego Parku Kultury, termin zakończenia tej inwestycji przewidziany był na rok 1955 (szkic do lokalizacji nr [...]). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła L. W. wnosząc o przychylne załatwienie jej sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, gdyż decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Zgodnie z treścią art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. (t.j. Dz. U. z 2004., Nr 261, poz. 2603) odszkodowanie za działkę oraz za dom jednorodzinny przysługuje jeżeli poprzedni właściciel lub jego następca prawny pozbawiony został faktycznego władania po dniu 5 kwietnia 1958 r. Przepis ten jest przepisem wyjątkowym i jako taki nie może być interpretowany rozszerzająco. Jego zastosowanie i w konsekwencji przyznanie odszkodowania może mieć miejsce tylko wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie wszystkie przewidziane w nim przesłanki. Przyznanie odszkodowania za dom jednorodzinny wymaga spełnienia łącznie następujących warunków: 1. grunt i dom podlegały przepisom dekretu, 2. dom przeszedł na własność państwa po dniu 5 kwietnia 1958 r., 3. dom był jednorodzinny. Natomiast ustalenie odszkodowania za działkę musi być poprzedzone stwierdzeniem, że podlegała ona przepisom dekretu, mogła być przed dniem wejścia w życie dekretu przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, a pozbawienie poprzedniego właściciela lub jego następców prawnych faktycznej możliwości władania nią nastąpiło po dniu 5 kwietnia 1958 r. Czas w jakim nastąpiła utrata władania działką przez poprzedniego właściciela ocenia się według stanu faktycznego, a nie prawnego. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że sporna nieruchomość znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. – o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). W dniu wejścia w życie powyższego dekretu z 21 listopada 1945 r., zgodnie z treścią zarządzenia Wydziału Inspekcji Budowlanej Zarządu Miejskiego w W. znajdującego się w aktach sprawy wynika, że na nieruchomości przy ul. [...] w dniu 2 października 1946 r. znajdował się całkowicie wypalony i zburzony budynek, tak że w praktyce nieruchomość ta była niezabudowana. Natomiast zaświadczenie lokalizacyjne nr [...] z dnia 21 lutego 1952 r., znajdujące się w aktach sprawy (uzyskane przez organ z zasobów Archiwum Państwowego), wyrażające zgodę na szczegółową lokalizację Centralnego Parku Kultury na P. oraz stanowiący integralną część tego zaświadczenia szkic nr [...] potwierdzają, że sporna nieruchomość znajdowała się na obszarze I etapu realizacji parku. Z adnotacji znajdującej się na tym szkicu wynika, że termin zakończenia tej inwestycji przewidziany był na rok 1955. Zatem poprzedni właściciel faktyczne władztwo nad nieruchomością utracił przed dniem 5 kwietnia 1958 r., a więc nie został spełniony jeden z warunków umożliwiających przyznanie odszkodowania. Zwolniło to organ od badania zapisów dotyczących przeznaczenia spornej nieruchomości w ogólnym planie zabudowy W. z dnia [...] sierpnia 1931 r. zatwierdzonym przez Ministerstwo Robót Publicznych, który obowiązywał w dniu wejścia w życie dekretu z 2 kwietnia 1946 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI