I SA/Wa 565/25

I SA/Wa 565/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Pirogowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na zawiadomienie Ministra [...] z dnia 4 lutego 2025 r., nr DKF.051.1.2025.RA w przedmiocie rozpoznania skargi na działania organu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 11 marca 2025 r. E. S. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Ministra [...] (dalej: "Minister") z 4 lutego 2025 r., nr DKF.051.1.2025.RA w przedmiocie rozpoznania skargi z 9 stycznia 2025 r. wniesionej do Ministerstwa [...] (dalej: "[...]") dotyczącej naruszenia tajemnicy (poufności) mediacji oraz dalszego kolportowania treści objętych tajemnicą mediacji przez innych pracowników organu, zarzucając mu naruszenie art. 6, 7, 8 § 1 i art. 9 kpa.
W motywach skargi wyjaśniała, że była pracownikiem organu, zatrudnionym na stanowisku głównego specjalisty w Wydziale [...] Ministerstwa [...] Decyzję zaś o rozwiązaniu z nią stosunku pracy pracodawca podjął po podniesieniu przez nią. zarzutu dyskryminacji. W trakcie trwania stosunku zatrudnienia skorzystała z obowiązującej w Ministerstwie procedury antymobbingowej. Będący stroną owego postępowania zastępca dyrektora Departamentu [...] Ministerstwa G. Z. dopuścić się miał złamania tajemnicy mediacji. Wobec czego, pismem z 9 stycznia 2025 r., wystąpiła do Dyrektora Generalnego [...] ze skargą na łamanie tajemnicy mediacji przez ww. zastępcę dyrektora. Z udzielonej na nią odpowiedzi z 4 lutego 2025 r. wynika jednak, że organ nie rozpoznał wszystkich sformułowanych w skardze wniosków. Stwierdził natomiast jedynie, że "(...) poza spotkaniem dnia 23 maja 2024 r. pan G. Z. nie prowadził z żadnym z pracowników Ministerstwa jakichkolwiek rozmów dotyczących przebiegu przedmiotowych mediacji". Zdaniem skarżącej jest to ustalenie poczynione wbrew faktom potwierdzonym przywoływanymi przez nią dokumentami. Zwracała przy tym uwagę, że za podstawę rozstrzygnięcia organ przyjął jedynie zarządzenie Dyrektora Generalnego [...] z 31 marca 2022 r. w sprawie ustalenia regulaminu antymobbingowego w [...], podczas gdy ten akt nie reguluje postępowania mediacyjnego, ani praw i obowiązków stron mediacji. Wobec czego wywodziła, że powyższe rozstrzygnięcie zapadło bez wskazania (uwzględnienia) właściwej podstawy prawnej, co z kolej stanowi naruszenie zasady praworządności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że przedmiotowa skarga została złożona w związku z odpowiedzią na wniesioną przez skarżącą w dniu 10 stycznia 2025 r. "Skargę w sprawie złamania przez G. Z. tajemnicy mediacji oraz dalszego rozpowszechniania łamiących prawo wypowiedzi G. Z. oraz innych pracowników [...]". Wskazał, że pismo to stanowiło skargę, o której mowa w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572) dalej: "kpa", na działania pracownika organu G. Z., które rzekomo polegały na łamaniu przez niego tajemnicy mediacji pomiędzy nim, a skarżącą. Podał przy tym, że w odpowiedzi udzielonej pismem z 4 lutego 2025 r. zawiadomił skarżącą o bezzasadności skargi na podstawie art. 237 § 3 kpa, co jest czynnością materialno-techniczną i nie stanowi decyzji administracyjnej oraz nie rozstrzyga sprawy administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) dalej: "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 ppsa).
Złożona skarga dotyczy natomiast zawiadomienia Ministra z 4 lutego 2025 r. w przedmiocie rozpoznania skargi z 9 stycznia 2025 r. wniesionej do Ministerstwa [...] dotyczącej naruszenia tajemnicy (poufności) mediacji oraz dalszego kolportowania treści objętych tajemnicą mediacji przez innych pracowników organu, a zatem złożonej w trybie art. 227 kpa, tj. w ramach instytucji skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII kpa nie jest rozstrzygana indywidualna sprawa administracyjna, a jedynie ocenia się zasadność skargi i informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Postępowanie skargowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, lecz zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 kpa), tj. czynnością materialno-techniczną niedającą podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2014). Nie wywołują bowiem skutków prawnych działania faktyczne ze strefy tzw. administracji oraz akty o charakterze wyłącznie informacyjnym (por. K. Klonowski, "Kontrola sądowoadministracyjna innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa", Przegląd Prawa Publicznego 2012 s. 52).
W tym stanie rzeczy skarga na sposób załatwienia sprawy zainicjowanej skargą złożoną w trybie art. 227 i n. kpa – z uwagi na to, że nie dotyczy żadnego z aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych - jest niedopuszczalna. To zaś prowadzić musi do jej odrzucenia, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa