I SA/Wa 557/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2015-09-30
NSAAdministracyjneŚredniawsa
pomoc społecznaświadczenia pieniężnezasiłek celowyodmowa wszczęcia postępowaniak.p.a.prawo administracyjnepostanowienieskarżącyorgan administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie świadczenia z pomocy społecznej, uznając, że pismo skarżącej było uzupełnieniem wniosku, a nie nowym żądaniem.

Skarżąca T.G. wniosła o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej na zakup antywłamaniowego zamka. Organy odmówiły wszczęcia postępowania, uznając sprawę za rozstrzygniętą ostateczną decyzją. WSA uchylił postanowienia, stwierdzając, że pismo skarżącej było jedynie uzupełnieniem wniosku w toku już prowadzonej sprawy, a nie nowym żądaniem inicjującym postępowanie, co czyniło odmowę wszczęcia niedopuszczalną.

Sprawa dotyczyła wniosku T.G. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej na zakup antywłamaniowego zamka do drzwi. Po złożeniu pierwotnego wniosku i jego uzupełnieniu, Prezydent W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego, powołując się na art. 61a § 1 k.p.a., ponieważ sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca wniosła skargę, zarzucając m.in. niedoręczenie jej decyzji z pierwszej instancji. WSA w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że pismo skarżącej z 11 marca 2014 r. było jedynie uzupełnieniem wniosku z 23 stycznia 2014 r. i nie stanowiło nowego żądania inicjującego postępowanie. W związku z tym, odmowa wszczęcia postępowania była niedopuszczalna, a organy powinny były jedynie poinformować stronę o zakończeniu postępowania i dołączyć pismo do akt. Sąd podkreślił, że aby zastosować art. 61a § 1 k.p.a., strona musiałaby faktycznie podjąć działania inicjujące nowe postępowanie w sprawie już zakończonej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie pismo nie może stanowić podstawy do odmowy wszczęcia postępowania, jeśli nie inicjuje nowego postępowania administracyjnego, a jedynie uzupełnia lub precyzuje wcześniejsze żądanie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pismo skarżącej było uzupełnieniem wniosku w toku już prowadzonej sprawy, a nie nowym żądaniem inicjującym postępowanie. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy żądanie faktycznie inicjuje nowe postępowanie, które z różnych przyczyn nie może być wszczęte, a nie gdy dotyczy sprawy już zakończonej, a pismo jest jedynie czynnością procesową w ramach tej sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (7)

Główne

k.p.a. art. 61a § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis ten pozwala na odmowę wszczęcia postępowania, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Sąd uznał, że samo uzupełnienie wniosku w sprawie już zakończonej nie jest taką przyczyną, jeśli nie inicjuje nowego postępowania.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu pierwszej instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 135

Podstawa do orzekania co do istoty sprawy lub rozstrzygnięcia sprawy w inny sposób.

Pomocnicze

k.p.a. art. 61 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 44

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy doręczenia w zastępstwie, które było zastosowane w sprawie.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 2 § ust. 3

Podstawa do ustalenia wynagrodzenia adwokata z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 18 § ust. 1 pkt 1 lit. c)

Podstawa do ustalenia wynagrodzenia adwokata z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pismo skarżącej z 11 marca 2014 r. było jedynie uzupełnieniem wniosku z 23 stycznia 2014 r., a nie nowym żądaniem inicjującym postępowanie. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. była niedopuszczalna, ponieważ nie zaistniała przesłanka "innych uzasadnionych przyczyn" w rozumieniu tego przepisu, gdy pismo nie inicjuje nowego postępowania.

Odrzucone argumenty

Argumentacja organów obu instancji, że sprawa została rozstrzygnięta ostateczną decyzją i dlatego nie można wszcząć nowego postępowania.

Godne uwagi sformułowania

"pismo skarżącej z 11 marca 2014 r. stanowi jedynie uzupełnienie uprzednio złożonego wniosku, precyzujące zawarte w nim żądanie" "Nie było więc to podanie inicjujące jakikolwiek postępowanie administracyjne, ale wyłącznie pismo złożone w sprawie już prowadzonej przed organem" "Ustosunkowanie się do treści pisma strony złożonego do sprawy już załatwionej (...) nie powinno bowiem przybierać postaci aktu jurysdykcyjnego, lecz winno się odbyć w drodze czynności materialnotechnicznej"

Skład orzekający

Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

przewodniczący

Dariusz Pirogowicz

sprawozdawca

Przemysław Żmich

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61a § 1 k.p.a. w kontekście uzupełniania wniosków i sytuacji, gdy pismo strony nie inicjuje nowego postępowania administracyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pismo strony jest traktowane jako uzupełnienie, a nie nowe żądanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem proceduralny w administracji, gdzie organy mogą błędnie stosować przepisy o odmowie wszczęcia postępowania. Jest to ciekawe dla prawników procesowych i urzędników.

Błąd proceduralny w urzędzie: Kiedy uzupełnienie wniosku nie jest nowym żądaniem?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 557/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /przewodniczący/
Dariusz Pirogowicz /sprawozdawca/
Przemysław Żmich
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. L., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] lutego 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. z [...] marca 2014 r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku T. G. z [...] marca 2014 r., uzupełniającego jej wniosek z [...] stycznia 2014 r. o przyznanie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej przeznaczonego na zakup antywłamaniowego zamka do drzwi wejściowych.
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2014 r. T. G., wystąpiła do Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej [...] o przyznanie pomocy finansowej na sfinansowanie szeregu potrzeb, w tym m.in. zakupu antywłamaniowego zamka do drzwi. W zakresie ww. potrzeby wniosek ów rozpatrzony został decyzją Prezydenta W. z [...] lutego 2014 r. nr [...], która to decyzja została przez organ uznana za skutecznie doręczona stronie, na zasadzie określonej w art. 44 k.p.a.
Pismem z 11 marca 2014 r. T. G., skierowanym do Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej [...], sprecyzowała swój wniosek z dnia 23 stycznia 2014 r., w ten sposób, że podała kwotę oczekiwanej pomocy w wymiarze [...] zł.
Postanowieniem z [..] marca 2014 r. Prezydenta W., działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku T. G. z [...] marca 2014 r., podnosząc że uniemożliwia to fakt, iż wniosek z 23 stycznia 2014 r. (którego uzupełnienie stanowił wniosek z 11 marca 2014 r.) został już rozstrzygnięty decyzją z [...] lutego 2014 r. Od decyzji tej T. G. nie wniosła zaś odwołania, w związku z czym jest ona ostateczna.
Na powyższe postanowienie T. G. wniosła zażalenie, w efekcie rozpoznania którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] lutego 2015 r. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Odwołując się do brzmienia art. 61a § 1 k.p.a. organ odwoławczy wywodził, że nie jest prawnie dopuszczalne wszczęcie postępowania administracyjnego z wniosku z 11 marca 2014 r. uściślającego uprzednio zgłoszoną przez T. G. potrzebę uzyskania pomocy społecznej przeznaczonej na sfinansowanie antywłamaniowego zamka do drzwi, gdyż dotyczy on sprawy rozstrzygniętej już ostateczną decyzją administracyjną. Zaistniała zatem przeszkoda uniemożliwiająca wszczęcie kolejnego postępowania w tej samej sprawie, co obliguje organ administracji publicznej do wydania postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. G., wyrażając niezadowolenie ze sposobu w jaki organ potraktował jej sprawy. Zarzucając mataczenie, fałszowanie stanu faktycznego oraz niedoręczenie jej decyzji z dnia [...] lutego 2014 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. skarżąca oświadczyła, że o wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. dowiedziała się z treści postanowień będących przedmiotem zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż te w niej wskazane.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2015 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z [...] marca 2014 r. wydane w trybie art. 61a § 1 k.p.a, zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (żądanie wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji uznały, że w sprawie zaistniała "inna uzasadniona przyczyna", dla których postępowanie z wniosku T. G. nie mogło zostać wszczęte, związana z zaistnieniem tzw. stanu powagi rzeczy osądzonej. Wynikać zaś to miało z faktu rozpoznania decyzją Prezydent. W. z [...] lutego 2014 r. sprawy objętej żądaniem zawartym w piśmie z 11 marca 2014 r. (przyznania pomocy społecznej na sfinansowanie zakupu zamka antywłamaniwego), które to pismo doprecyzowywało uprzednio zgłoszony w tym względzie wniosek z 23 stycznia 2014 r.
W ocenie Sądu o ile rację ma organ, że przez "inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a., należy rozumieć m.in. sytuację, gdzie sprawa administracyjna, której załatwienia żąda jednostka, została już w sposób przewidziany prawem ostatecznie zakończona, to jednak uszło uwadze organu, że aby w ogóle mówić o tego rodzaju stanie faktyczno-prawnym, który uzasadnia stosowanie ww. przepisu, jednostka taka musiałaby po zakończeniu postępowania administracyjnego, podjąć działania procesowe, które interpretować by należało jak zgłoszenie przez nią w tejże sprawie ponownie przewidzianego w art. 61 § 1 k.p.a. żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Taka zaś sytuacja w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy nie miała miejsca. Jak przyznają same organy, a co już zasygnalizowano na wstępie, pismo skarżącej z 11 marca 2014 r. stanowi jedynie uzupełnienie uprzednio złożonego wniosku, precyzujące zawarte w nim żądanie przyznania pomocy społecznej przeznaczonej na sfinansowanie zakupu oświetlenia do mieszkania. Nie było więc to podanie inicjujące jakikolwiek postępowanie administracyjne, ale wyłącznie pismo złożone w sprawie już prowadzonej przed organem, co do załatwienia której strona w dacie jego składania nie miała jedynie świadomości. Jak wynika bowiem z oświadczenia skarżącej złożonego na rozprawie, o decyzji z [...] lutego 2014 r. wydanej w przedmiocie jej wniosku z 23 stycznia 2014 r. dowiedziała się dopiero z treści postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (vide protokół rozprawy k.57). Sama natomiast ww. decyzja - jak wynika z akt sprawy - doręczona jej była w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 44 k.p.a.
Skoro zatem pismo skarżącej z 11 marca 2014 r. nie stanowiło wniosku inicjującego jakiegokolwiek postępowania administracyjne, to w reakcji na nie niedopuszczalne było podejmowania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, ani jakiegokolwiek innego władczego rozstrzygnięcia. Ustosunkowanie się do treści pisma strony złożonego do sprawy już załatwionej (o ile nie stanowi ono oczywiście środka odwoławczego lub wniosku o weryfikację decyzji w jednym z nadzwyczajnych trybów - a taka sytuacji w okolicznościach sprawy nie zachodzi), nie powinno bowiem przybierać postaci aktu jurysdykcyjnego, lecz winno się odbyć w drodze czynności materialnotechnicznej polegającej na poinformowaniu strony o fakcie zakończenia postępowania wywołanego jej pierwotnym wnioskiem i dołączeniu obecnie złożonego pisma do akt sprawy, bez nadawania mu formalnego biegu.
Wydanie więc w takich uwarunkowaniach postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie objętej pismem skarżącej administracyjnej narusza w sposób istotny art. 61a § 1 k.p.a. Z tych względów zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak też poprzedzające je postanowienie Prezydenta W. z [...] marca 2014 r. nie mogły się ostać, o czym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
W przedmiocie wynagrodzenia adwokata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu orzeczono w oparciu o art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI