I SA/Wa 512/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzje odmawiające stwierdzenia nieważności przydziału kwatery wojskowej, wskazując na konieczność rozstrzygnięcia sporu o tytuł prawny do lokalu przez sąd powszechny.
Sąd administracyjny rozpatrzył skargę Gminy R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która utrzymała w mocy odmowę stwierdzenia nieważności decyzji o przydziale kwatery wojskowej. Gmina zarzucała, że lokal stanowi jej własność i nie spełnia wymogów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych. Sąd uznał, że spór o tytuł prawny do lokalu powinien być rozstrzygnięty przez sąd cywilny, a organy administracji błędnie wydały decyzje nadzorcze bez zawieszenia postępowania, naruszając art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Gminy R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o przydziale kwatery stałej S. B. Gmina R. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji przydzielającej kwaterę, argumentując, że lokal stanowi własność gminy i nie jest budynkiem, o którym mowa w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych. Organy administracji odmówiły stwierdzenia nieważności, uznając, że przydział miał podstawę prawną w art. 30 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną. Wskazał, że kluczowe dla sprawy jest rozstrzygnięcie, czy organom wojskowym przysługuje tytuł prawny do dysponowania lokalem, co jest kwestią cywilnoprawną podlegającą rozstrzygnięciu przez sąd powszechny. Organy administracji powinny były zawiesić postępowanie nadzorcze do czasu rozstrzygnięcia sporu przez sąd cywilny, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Ponieważ tego nie uczyniły, ich decyzje zostały uznane za wadliwe i uchylone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji powinien zawiesić postępowanie nadzorcze do czasu rozstrzygnięcia sporu o tytuł prawny do lokalu przez sąd powszechny.
Uzasadnienie
Rozstrzygnięcie o tytule prawnym do lokalu mieszkalnego jest kwestią cywilnoprawną, która wymaga postępowania przed sądem powszechnym. Organy administracji nie mogą samodzielnie rozstrzygać takich sporów w postępowaniu nadzorczym, a ich zaniechanie w tym zakresie stanowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Nakazuje zawieszenie postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania przed sądem powszechnym lub innym organem.
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej z powodu naruszenia przepisów postępowania.
P.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Pomocnicze
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy przesłanki nieważności decyzji z powodu braku podstawy prawnej.
u.z.S.Z.R.P. art. 1 § ust. 1 pkt 2 in fine
Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
Określa, jakie budynki mogą być przeznaczone na kwatery wojskowe.
u.z.S.Z.R.P. art. 30
Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
Podstawa prawna przydziału kwatery stałej przez Dyrektora Oddziału WAM.
u.o.n.l.m.i.d.m. art. 56 § ust. 1
Ustawa z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych
Dotyczy przekształcenia decyzyjnego stosunku najmu w najem umowny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spór o tytuł prawny do lokalu powinien być rozstrzygnięty przez sąd powszechny. Organy administracji miały obowiązek zawiesić postępowanie nadzorcze do czasu rozstrzygnięcia sporu cywilnoprawnego. Lokal stanowi własność gminy i nie spełnia wymogów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.
Odrzucone argumenty
Decyzja o przydziale kwatery stałej została wydana z podstawą prawną wynikającą z art. 30 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych. Nie zachodzi przesłanka braku podstawy prawnej do wydania decyzji przydziału kwatery stałej.
Godne uwagi sformułowania
Rozstrzygnięcie o tym czy i jaki tytuł prawny do przedmiotowego lokalu przysługuje organom wojskowym należy do problematyki cywilnoprawnej, której rozstrzygnięcie może nastąpić wyłącznie w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądem powszechnym. Organy nadzoru, w sytuacji gdy wystąpił spór pomiędzy właścicielem lokalu, jakim jest skarżąca gmina a [...] organami mieszkaniowymi o prawo do dysponowania tym lokalem przez te organy z przeznaczeniem na kwaterę, winny były zawiesić postępowanie nadzorcze do czasu rozstrzygnięcia tego sporu przed sądem powszechnym.
Skład orzekający
Emilia Lewandowska
przewodniczący sprawozdawca
Anna Lech
sędzia
Daniela Kozłowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie na konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego w przypadku sporu o tytuł prawny do nieruchomości, który powinien być rozstrzygnięty przez sąd cywilny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przydziału kwater wojskowych i sporów z gminami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje konflikt kompetencji między sądem administracyjnym a cywilnym oraz pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie podstawy prawnej i tytułu własności przed wydaniem decyzji administracyjnej.
“Spór o kwaterę wojskową: Kto decyduje o własności – sąd cywilny czy administracyjny?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 512/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Lech Daniela Kozłowska Emilia Lewandowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych Skarżony organ Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech WSA Daniela Kozłowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta R. na decyzję Prezesa [...] Agencji [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Agencji [...] w L. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie I SA/Wa 512/04 UZASADNIENIE Prezes [...] Agencji [...], decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Agencji [...] w L. z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego [...] Agencji [...] w L. z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...]. Z ustaleń organu wynika, że Dyrektor Oddziału Terenowego [...] Agencji [...] w L., decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2003 r., przydzielił S. B. osobną kwaterę stałą nr [...] przy ul. [...] w R. o powierzchni mieszkalnej [...] m2 i użytkowej [...] m2 . W dniu [...] listopada 2003 r. na wniosek Burmistrza Miasta R. Dyrektor Oddziału [...] WAM w L. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta R. Dyrektor Oddziału [...] WAM w L. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Oddziału [...] WAM w L. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. dotyczącej przydziału osobnej kwatery stałej S. B. Pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. Burmistrz Miasta R. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Odwołujący kwestionował stanowisko Dyrektora Oddziału [...] WAM w L., gdyż uznał, że decyzja o przydzielenie S. B. osobnej kwatery stałej nr [...] przy ul. [...] w R. została wydana bez podstawy prawnej, bowiem Agencja przydzieliła lokal mieszkalny w budynku stanowiącym własność Gminy R., nie będącym budynkiem o jakim mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Dokonując analizy argumentacji zawartej w odwołaniu i materiału dowodowego zebranego w sprawie organ uznał, że nie zachodzi przesłanka braku podstawy prawnej do wydania decyzji przydziału osobnej kwatery stałej przez Dyrektora Oddziału [...] WAM w L., a więc naruszenie dyspozycji art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Podstawa prawna przydziału osobnej kwatery stałej przez Dyrektora Oddziału [...] WAM wynika z art. 30 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem znajduje umocowanie w obowiązującym prawie materialnym. Wydaje się jednak celowe zauważenie, że istotą i przedmiotem sprawy jest prawo dysponowania lokalem nr [...] przy ul. [...] w R. przez organ [...] Agencji [...]. W tej sprawie, w ocenie organu, podstawowe znaczenie ma okoliczność istnienia w obrocie prawnym decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego z dnia [...] listopada 1969 r. wydanych przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w R. (nr sprawy [...] i nr sprawy [...]), z których wynika, że Referat [...] Gospodarowania Komunalnego i [...] Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w R. przydziela Jednostce [...] nr [...] lokal nr [...] w domu nr [...] (obecnie lokal nr [...] przy ul. [...]) i lokal nr [...] w domu nr [...] (obecnie lokal nr [...] przy ul. [...]). W skardze na decyzję Prezesa [...] Agencji [...] Gmina R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału [...] [...] Agencji [...] w L. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych decyzyjny stosunek najmu, wynikający z decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego z dnia 10 listopada 1969 r., przekształcił się w najem umowny. Przydzielony kwestionowaną decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. lokal stanowi własność skarżącej gminy i nie pozostaje w zarządzie organów wojskowych, tj. nie spełnia wymogów określonych w art. 1 ust. 1 pkt 2 in fine ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sil Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Prezes [...] Agencji [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Dla oceny czy kontrolowana w postępowaniu nadzorczym decyzja Dyrektora Wojskowej Agencji [...] Oddział [...] w L. z dnia [...] sierpnia 2003 r. jest dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 kpa niezbędne jest, w pierwszej kolejności, rozstrzygnięcie czy organom wojskowym przysługuje tytuł prawny i jaki do dysponowania lokalem mieszkaniowym w R. przy ul. [...] m [...]. Ten istotny problem dostrzegł organ stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że istotą i przedmiotem sprawy jest prawo dysponowania tym lokalem przez organ [...] Agencji [...]. Rozstrzygnięcie o tym czy i jaki tytuł prawny do przedmiotowego lokalu przysługuje organom wojskowym należy do problematyki cywilnoprawnej, której rozstrzygnięcie może nastąpić wyłącznie w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądem powszechnym. Organy nadzoru, w sytuacji gdy wystąpił spór pomiędzy właścicielem lokalu, jakim jest skarżąca gmina a [...] organami mieszkaniowymi o prawo do dysponowania tym lokalem przez te organy z przeznaczeniem na kwaterę, winny były zawiesić postępowanie nadzorcze do czasu rozstrzygnięcia tego sporu przed sądem powszechnym. Organy obu instancji tego nie uczyniły i rozstrzygnęły wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przydziału przedmiotowego lokalu jako osobnej kwatery stałej uznając, że dysponują tytułem prawnym do tego lokalu, co jest przedwczesne. Tak więc decyzja nadzorcza organu pierwszej instancji zapadła z naruszeniem przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia zawarty w decyzji. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która narusza prawo, wydał także wadliwą decyzję. Z tego też względu decyzje nadzorcze organów obu instancji podlegają uchyleniu. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI