I SA/Wa 470/04

I SA/Wa 470/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Łukaszewska-Macioch /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Siegień
Krystyna Kleiber
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Kleiber Asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2005 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Komendanta Policji w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Wa 470/04
UZASADNIENIE
Komendant Policji decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r., po rozpoznaniu odwołania B. L., utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] października 2003 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej na zakup budynku mieszkalnego.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że B. L. jako funkcjonariusz Policji [...] w dniu 2 października 2003 r. zwrócił się z wnioskiem do Komendanta Powiatowego Policji w L. o przyznanie pomocy finansowej na zakup budynku mieszkalnego położonego w L. przy ulicy [...], na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...].
Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. Komendant Powiatowy Policji w L. odmówił przyznania B. L. pomocy finansowej na zakup budynku mieszkalnego położonego w L. przy ulicy [...] podając w uzasadnieniu decyzji, że fakt zakupu tego budynku na zasadzie współwłasności wyklucza możliwość przyznania pomocy finansowej. Nabycia tego nie można bowiem uznać jako uzyskanie przez policjanta samodzielnego tytułu prawnego do budynku mieszkalnego, a jedynie jako nabycie udziału we współwłasności. Przyznanie pomocy finansowej w takiej sytuacji stanowiłoby w istocie finansowanie ze środków resortowych również osób trzecich niezwiązanych z Policją. Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji Komendant Policji wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58) policjantowi [...] przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z przepisu tego wynika, że w przypadku, gdy policjantowi nie został przydzielony lokal mieszkalny, przysługuje mu uprawnienie do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w innej formie, a mianowicie w postaci pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy, tj. pomocy finansowej z funduszu mieszkaniowego na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Pomoc, o której mowa jest konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta do przydziału lokalu mieszkalnego. Przepis ten nie przewiduje przyznania pomocy finansowej na zakup domu, w którym posiadany przez policjanta udział nie stanowi odrębnej nieruchomości. Istota współwłasności w częściach ułamkowych, a z taką mamy do czynienia w przypadku B. L., polega bowiem na tym, że własność rzeczy przysługuje wszystkim współwłaścicielom niepodzielnie (art. 195 kc), co przede wszystkim znaczy, że żaden z nich nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na wyłączną własność.
Z przedłożonego aktu notarialnego - umowa sprzedaży Rep. A nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. oraz odpisu z księgi wieczystej KW Nr [...] z dnia [...] września 2003 r. wynika, że B. L. wraz z żoną B. jest współwłaścicielem w/w zabudowanej nieruchomości do [...] części. Natomiast współwłaścicielami do pozostałej [...] części są M. i H. W. – teściowie wnioskodawcy. Brak jest podstaw do uznania M. W. i jego żony H. za członków rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego i tym samym przy udzielaniu pomocy finansowej. W świetle art. 89 pkt 3 ustawy o Policji takimi osobami są rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo bądź inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia. B. L. w złożonym oświadczeniu mieszkaniowym dotyczącym ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie wykazał teściów jako członków jego rodziny w rozumieniu powołanego art. 89 ustawy o Policji.
Z tych względów Komendant Policji uznał, że odmowa przyznania B. L. pomocy finansowej na zakup budynku mieszkalnego we współwłasności z teściami była zasadna.
Na decyzję Komendanta Policji B. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił błędną wykładnię przepisu art. 94 ustawy o Policji. Z brzmienia tego przepisu, a w szczególności z użytej w jego treści alternatywy rozłącznej "albo" – jak wywodzi skarżący – wynika jedynie, że intencją ustawodawcy było przyznanie pomocy tylko na jeden z dwóch celów: na uzyskanie lokalu mieszkalnego albo na uzyskanie domu jednorodzinnego. Organy nie dokonały ustalenia, czy nabyta przez skarżącego nieruchomość jest domem mieszkalnym, czy też lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość. Komendant Policji przeprowadził w uzasadnieniu decyzji wywód na temat współwłasności, natomiast nie pokusił się o podanie definicji lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zdaniem skarżącego przyjęcie przez organy orzekające, że pomoc finansowa mu nie przysługuje, polega na błędzie. Pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 skarżącemu się należy, jedynie niewiadomą jest jej wysokość. Wysokość pomocy określa się na podstawie norm mieszkaniowych funkcjonariusza Policji określonych w art. 89 ustawy. Teściowie skarżącego pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym i ze względu na wiek nie wykonują żadnej pracy. Organy w postępowaniu w niniejszej sprawie nie przeprowadziły żadnego dowodu na okoliczność ustalenia osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, a oparły się jedynie na oświadczeniu z 2 października 2003 r. w którym skarżący nie wykazał teściów jako członków rodziny. Stanowi to naruszenie art. 7 kpa.
W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Przede wszystkim należy podkreślić, że w przepisie art. 88 ust. 1 ustawy o Policji ustanowiono prawo policjanta [...] do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Kogo uważa się za członków rodziny policjanta przy przydziale lokalu mieszkalnego, określa przepis art. 89. Przysługujące policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przede wszystkim poprzez przydział lokalu mieszkalnego z zasobów, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 94 ust. 1 policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Z brzmienia art. 94 ust. 1 wynika, że prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane w pierwszym rzędzie przez przydzielenie takiego lokalu ("Policjantowi, który nie otrzymał lokalu ..."), a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje pomoc finansowa. Zatem pomoc finansowa jest zastępczą w stosunku do przydziału lokalu formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego.
Taką zastępczą formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego nie jest w żadnym razie nabycie zabudowanej nieruchomości na zasadach współwłasności. Policjant nabywa bowiem w takim przypadku jedynie idealną część tej nieruchomości i bez wyodrębnienia lokalu mieszkalnego w drodze zniesienia współwłasności nie można mówić o tym, że uzyskane przez policjanta prawo jest formą realizacji jego prawa do lokalu mieszkalnego uzasadniającą przyznanie pomocy finansowej ze środków przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych policjantów.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (akt notarialny z dnia Rep. A nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. oraz z zawiadomienia o wpisie w księdze wieczystej KW nr [...] dokonanym w dniu [...] września 2003 r.) wynika, że nieruchomość stanowiącą zabudowaną działkę nr [...] w L. nabyli na zasadach współwłasności, w [...] części - B. L. wraz z żoną B. oraz M. i H. małżonkowie W. – w pozostałej [...] części.
Nabycie udziału we współwłasności domu jednorodzinnego nie oznacza uzyskania domu jednorodzinnego ani też uzyskania lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Nie zmienia tego faktu okoliczność, iż jak podaje skarżący w uzasadnieniu skargi, teściowie – M. i H. małżonkowie W. pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut naruszenia przez organy prowadzące postępowanie w sprawie art. 7 kpa przez nieprzeprowadzenie dowodu na okoliczność ustalenia osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.
Istotą zagadnienia jest brak podstaw do przyjęcia, że B. L. uzyskał dom jednorodzinny bądź lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, co uzasadniałoby przyznanie mu pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.
W tym stanie faktycznym i prawnym skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i zastosował przepisy prawa.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.