I SA/Wa 435/04

I SA/Wa 435/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Ziomek
Cezary Pryca /sprawozdawca/
Joanna Banasiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Skarżony organ
Rada Lekarska
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) del. WSA Beata Ziomek Protokolant Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005 r. sprawy ze skargi R. B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie prawa wykonywania zawodu lekarza 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę z dnia [...] września 2003 roku numer [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w K; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz R. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA/Wa 435/04
Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej utrzymało w mocy uchwałę z [...] września 2003 roku numer [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w K.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] września 2003 roku M. B. zwróciła się do Okręgowej Izby Lekarskiej w K. z prośbą o interwencję w sprawie lekarza R. B. wskazując, iż jej mąż cierpi na chorobę [...].
W okresie od 7 lutego 2003 roku do 11 lutego 2003 roku R. B. przebywał w Szpitalu [...] w K. z rozpoznaniem [...].
Uchwałą z dnia [...] września 2003 roku numer [...] Okręgowa Rada Lekarska w K., działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich (Dz. U. 30/89, poz.158 ze zmianami) oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 11 maja 1999 roku w sprawie trybu powołania i organizacji komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu ( Dz. U. 47/99, poz.447), powołała komisję orzekającą dla oceny niezdolności do wykonywania zawodu przez lekarza medycyny R. B. w składzie podanym w treści uchwały.
Pismem z dnia 21 października 2003 roku Okręgowa Rada Lekarska w K. powiadomiła R. B. o treści uchwały z [...] września 2003 roku numer [...] dotyczącej powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności R. B. do wykonywania zawodu lekarza, a także powiadomiła R. B. o terminie posiedzenia komisji i uprawnieniu do wskazania lekarza-męża zaufania, który mógłby uczestniczyć w pracach komisji.
Po rozpatrzeniu odwołania R. B., uchwałą z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej utrzymało w mocy uchwałę z [...] września 2003 roku numer [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w K.
Na uchwałę z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. B. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej uchwały podniósł zarzut naruszenia przepisów art.12 ust.1 i art.57 ust.2 ustawy z 5 grudnia 1996 roku o zawodzie lekarza i lekarza dentysty ( Dz. U.21/02, poz.204 ze zmianami), art.14 ust.1 ustawy z 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich ( Dz. U. 30/89, poz.158 ze zmianami), art.7, art.9, art.10 § 1, art.61 § 4, art.77 § 1, art.107 § 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska podtrzymała swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest na tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w K.
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.
Z treści art.4 ust.2 pkt.3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich ( Dz. U. 30/89, poz.158 ze zmianami) wynika, że samorząd lekarzy wykonuje swoje zadania określone w art.4 ust.1 ustawy, między innymi poprzez sprawowanie orzecznictwa w przedmiocie orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza. Jednocześnie przepis art.14 ust.1 i ust.2 wskazanej wyżej ustawy o izbach lekarskich stanowi , że do uchwał samorządu lekarzy w sprawach stwierdzenia prawa wykonywania zawodu bądź pozbawienia z powodu niezdolności do wykonywania zawodu stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych, a na uchwały te przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Oznacza to, że mamy tutaj do czynienia z sytuacją, gdy określony organ państwowy bądź inny podmiot jest powołany z mocy prawa lub na podstawie porozumienia do załatwienia indywidualnej sprawy w drodze decyzji administracyjnej, a tym samym jest uprawniony do stosowania prawa administracyjnego materialnego i procesowego. Postępowanie w sprawach dotyczących prawa wykonywania zawodu zostaje niejako wszczęte w chwili powołania komisji, o której mowa w art.12 ust.1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 roku o zawodach lekarza i lekarza dentysty ( Dz. U. 21/02, poz.204 ze zmianami). Jednak z treści wskazanego przepisu prawa wynika, że nie w każdej sytuacji ustawodawca dopuszcza możliwość powołanie komisji. Okręgowa Rada Lekarska jest uprawniona do powołania komisji dotyczącej prawa wykonywania zawodu jedynie wówczas, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza. W tym stanie rzeczy stosowna uchwała organu samorządu lekarzy winna spełniać kryteria jakim ma odpowiadać decyzja administracyjna, w tym powinna zawierać uzasadnienie wskazujące jakie podejrzenia zostały uznane za uzasadniające powołanie takiej komisji. Zaskarżona uchwała utrzymująca w mocy uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w K. posiada wprawdzie uzasadnienie, jednak nie zawiera ono uzasadnienia przesłanki opisanej w powołanym wyżej przepisie prawa, a uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej nie zawiera żadnego uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.c, art.152, art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak sentencji wyroku.