I SA/Wa 427/06

I SA/Wa 427/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Lenart /przewodniczący/
Iwona Kosińska
Joanna Banasiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Sygn. powiązane
I OSK 145/07 - Wyrok NSA z 2007-05-16
Skarżony organ
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Emilia Kokoryk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia przewodu doktorskiego oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Wa 427/06
Uzasadnienie
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] na podstawie art. 21 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595) w związku z art. 271 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365), po rozpatrzeniu odwołania J. B. od uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego, uchyliła tę uchwałę i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez tę samą Radę Wydziału.
W uzasadnieniu przedstawiono, co następuje:
Pismem datowanym 18 lipca 2005 r., doręczonym 21 lipca 2005 r. J. B. złożył, za pośrednictwem Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w P., odwołanie do Centralnej Komisji od uchwały wyżej wymienionej Rady Wydziału z dnia [...] czerwca 2005 r. w przedmiocie wszczęcia jego przewodu doktorskiego, powołując się na naruszenie art. 70 ust. 4 zd. 1 i art. 73 Konstytucji oraz art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, jak również na dowolność i arbitralność odmowy, pozbawioną, jego zdaniem, jakiegokolwiek uzasadnienia merytorycznego. Pismem datowanym 22 lipca 2005 r., uzupełnił odwołanie, wskazując także na naruszenie, jego zdaniem, art. 70 ust. 5 oraz art. 2 Konstytucji.
Sekcja Nauk Humanistycznych i Społecznych po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy oraz czynnościami podjętymi przez Radę Wydziału w związku z wnioskiem wszczęcie przewodu doktorskiego i złożonym następnie odwołaniem poparła w tajnym głosowaniu wniosek o uchylenie zaskarżonej w odwołaniu uchwały i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia (za wnioskiem 30, przeciw 1, wstrzymujących się 0).
Stanowisko Sekcji zaakceptowało w tajnym głosowaniu Prezydium Centralnej Komisji (za uchyleniem uchwały 10, przeciw 0, wstrzymujących się 0).
Omawiana uchwała została uchylona, bowiem naruszała ona przepisy art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 14 marca 2003 r.
Po rozważeniu argumentów odwołania oraz pisma Rady Wydziału uznano, że sformułowany w odwołaniu wniosek o uchylenie uchwały odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego mgr inż. J. B. jest uzasadniony z przedstawionych dalej powodów natury formalnej. Alternatywny wniosek o zmianę tej uchwały przez Centralną Komisję uznany został za niezgodny z rolą Centralnej Komisji w omawianej procedurze, wynikającą z przepisów ustawowych.
Rada Wydziału, mając niekwestionowane kompetencje do rozpatrywania wniosku J. B., wedle protokołu z posiedzenia z dnia [...] czerwca 2005 r. nie podjęła uchwały w sprawie wniosku, lecz najpierw, w wyniku głosowania, nie podjęła uchwały w sprawie powołania stosownego zespołu, a następnie nie podjęła uchwały odmownej - i tylko interpretacja tej ostatniej czynności Rady pozwala na przyjęcie, że nieuwzględnienie, w wyniku głosowania, wniosku J. B. oznaczało podjęcie uchwały o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego.
Uchwała ta nie została przy tym, wbrew dyspozycji art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nakazującej odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego uzasadniona, ponadto nie zawarto w niej pouczenia o prawie do odwołania się. Powołanie się na głosy w dyskusji - przekazane do wiadomości odwołującego się na jego wniosek złożony w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej nie może być uznane za uzasadnienie uchwały. Komisja zaznaczyła przy tym, że nie można zgodzić się z większością tych głosów, opartych na założeniu, iż Radzie Wydziału miałaby przysługiwać autonomia w zakresie nadawania stopni naukowych, w szczególności ze stanowiskiem, iż rozstrzygnięcia Rady nie wymagają uzasadnienia.
Przyjmując zatem, że w dniu [...] czerwca 2005 r. została podjęta uchwała o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego mgr inż. J. B., sprawa powinna być jeszcze raz rozpatrzona w ten sposób, aby rozstrzygnięcie było zgodne z przepisami, stosującego się odpowiednio kodeksu postępowania administracyjnego.
Zdaniem Komisji argumenty odwołania inne niż brak uzasadnienia nie mają podstaw, bowiem opierają się na niewłaściwej interpretacji powołanych przez wnioskodawcę przepisów.
Z powołanych przepisów Konstytucji, nie wynika czyjekolwiek prawo podmiotowe do otwarcia przewodu doktorskiego nawet w razie przedstawienia dokumentów, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego (Dz. U. Nr 15, poz. 128). Prawo to nie może również wynikać z tzw. zasady art. 7 kpa, przyjętej swego czasu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W sprawie nie zostały spełnione dwa z trzech wymogów § 1 ust. 1 pkt. 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Przedstawiona przez J. B. jako "koncepcja rozprawy doktorskiej", także po jej rozwinięciu, nie jest merytoryczną koncepcją czyli zarysem pracy, lecz jedynie ogólną jej ideą, nie dostarczającą materiału umożliwiającego jakiekolwiek rozważania jakości i realności propozycji. Otwarcie przewodu doktorskiego nie jest odpowiednikiem przyjęcia na studia, lecz łączy się z merytoryczną oceną propozycji. Przyjęte zaś przez J. B. stanowisko, zgodnie z którym promotora wyznacza samodzielnie, w ramach czynności otwartego już przewodu, i to niezależnie od wskazania kandydata przez "doktoranta", właściwa rada, a wyznaczony promotor ma ustawowy obowiązek objęcia opieki naukowej, jest sprzeczne z art. 14 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy z dnia 14 marca 2003 r., która nakazuje podjęcie - w razie uwzględnienia wniosku - jednej uchwały o wszczęciu przewodu i wyznaczenia promotora. Zatem, by nie było potrzeby niezwłocznej zmiany promotora na jego wniosek, konieczne staje się uzyskanie uprzedniej zgody osoby proponowanej na tę funkcję.
Biorąc jednak pod uwagę przedstawione wyżej uchybienia proceduralne popełnione przez Radę Wydziału zaskarżoną uchwałę uchylono i skierowano sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. B.. Zarzucił naruszenie art. 70 ust. 1 zd. 1 oraz art. 73 Konstytucji przez przyjęcie, że z Konstytucji nie wynika czyjekolwiek prawo podmiotowe do otwarcia przewodu doktorskiego, art. 7 kpa w związku z art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach i tytułach naukowych, art. 107 § 1 kpa przez nieprawidłowe i niedostateczne uzasadnienie prawne decyzji, art. 138 § 2 kpa przez zawarcie w uzasadnieniu negatywnego przesądzenia treści rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, art. 30 ust. 1 ustawy o stopniach i tytułach naukowych oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy przez błędną wykładnię o jedności uchwały o wszczęciu przewodu i wyznaczeniu promotora. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego, zaznaczając, że w zasadzie nie zgadza się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 20 września 2006 r. wnosił o uwzględnienie skargi i w uzupełnieniu zarzutów dodatkowo podniósł zarzut naruszenia art. 9 i art. 79 § 1 i 2, a także art. 81 kpa w związku z art. 35 ust. 3 i art. 29 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej odrzucenie podnosząc, że skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest w rzeczywistości żądaniem dokonania interpretacji obowiązującego prawa, w tym Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, żądaniem potwierdzenia stanowiska prezentowanego przez skarżącego, a pozostałe zarzuty nie znajdują uzasadnienia w aktach administracyjnych. Na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. pełnomocnik Centralnej Komisji wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem nie stwierdzono, by decyzja ta naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w sposób, który uzasadniałby jej uchylenie, stwierdzenie nieważności lub wydanie z naruszeniem prawa, zaś tylko w takich przypadkach, zgodnie z art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwe byłoby uwzględnienie skargi.
Podnieść należy, że uchylenie przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] czerwca 2005 r., odmawiającej wszczęcia przewodu doktorskiego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia tejże Radzie Wydziału nastąpiło na podstawie art. 21 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595). Zgodnie z art. 21 ust. 2 tej ustawy po rozpatrzeniu odwołania Centralna Komisja albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę albo uchylając ją, przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, co też uczyniona w sprawie niniejszej. W świetle tej regulacji dopuszczalne było wydanie przez organ jedynie tego rodzaju rozstrzygnięć, a zawarty w odwołaniu wniosek ewentualny o zmianę zaskarżonej uchwały nie mógł być rozważany.
Centralna Komisja z uwagi na uchybienia proceduralne wskazane w zaskarżonej decyzji uznała za konieczne wydanie decyzji kasacyjnej. Ocena ta, której motywy omówiono w kwestionowanym rozstrzygnięciu nie budzi wątpliwości, a uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia było zgodne z wnioskiem zawartym w odwołaniu.
Za aktualne - również w niniejszym postępowaniu - uznać należy stanowisko dotyczące art. 138 § 2 kpa stanowiącego w postępowaniu uregulowanym w kodeksie postępowania administracyjnego podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, że organ odwoławczy może wskazać, jakie okoliczności faktyczne należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Organ odwoławczy nie może natomiast przesądzić treści rozstrzygnięcia, ani wydawać wiążących organ pierwszej instancji wskazówek co do interpretacji przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, bowiem organ ten winien dokonać we własnym zakresie ponownie ocenić zasadność żądania strony.
Zgodnie bowiem z zasadą dwuinstancyjności ustanowioną w art. 15 kpa, która ma odpowiednie zastosowanie również w niniejszym postępowaniu (art. 29 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 14 marca 2003 r.) sprawa winna być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. Zaznaczyć przy tym trzeba, w związku z zarzutami dotyczącymi naruszenia art. 7, art. 79 § 1 i 2 i art. 81 kpa, że postępowanie w sprawach stopni i tytułu naukowego jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 29 ust. 1 ustawy), z odrębnościami wynikającymi z przepisów procesowych zamieszczonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego ma miejsce jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie. Z tych względów w omawianym postępowaniu nie mają m.in. zastosowania art. 7, 79 § 1 i 2 i art. 81 kpa.
Jak wcześniej wskazano dokonana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji interpretacja obowiązujących przepisów, na podstawie których Rada Wydziału ma obowiązek ponownie rozstrzygnąć sprawę nie ma wiążącego charakteru. Stąd też zarzuty skargi odnoszące się do tej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie były przez sąd rozważane, jako nie mogące mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Zarzucane naruszenie art. 107 § 3 kpa mogłoby bowiem uzasadniać uwzględnienie skargi jedynie wówczas, gdyby mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej zaś sam skarżący uznaje uchylenie uchwały z dnia [...] czerwca 2005 r. za zasadne, nie zgadza się jedynie z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji we wskazanej w skardze części.
Nawiązując do powyższego dodać należy, że złożone przez skarżącego na rozprawie dokumenty: protokoły z posiedzeń Rady Wydziału Prawa i Administracji U. z dnia [...] kwietnia 2006 r. i [...] maja 2006 r. oraz załącznik do uchwały nr [...] Rady Wydziału Techniki Morskiej [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. dotyczący szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskich nie mogły być uznane za niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie niniejszej, a tylko w takim przypadku sąd mógłby przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów (art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę.