I SA/Wa 395/07

I SA/Wa 395/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska
Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/
Przemysław Żmich
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Sygn. powiązane
I OSK 1483/07 - Wyrok NSA z 2008-11-13
Skarżony organ
Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółka z o. o. w R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Skarbu Państwa na rzecz "[...]" Spółka z o.o. w R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2006 r. odmawiającą wyrażenia zgody na przeniesienie w formie umowy sprzedaży przez "[...]" Spółkę z o.o.z siedzibą w R. na rzecz "A. [...]" Spółki z o.o. z siedzibą w G. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w G. pomiędzy ul. [...] a brzegiem rzeki L. o powierzchni [...] m2, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] wraz z prawem własności budynków i budowli posadowionych na w/w nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...].
W uzasadnieniu decyzji Minister Skarbu Państwa wskazał, iż w sprawie zachodzą przesłanki wymienione w art. 3 ust.6 ustawy z dnia 20 grudnia 2006 r. o portach i przystaniach morskich, które nie zezwalają na przeniesienie użytkowania wieczystego działki nr [...] oraz własności budynków posadowionych na tej nieruchomości przez "[...]" Spółkę z o.o.z siedzibą w R. na rzecz "A. [...]" Spółki z o.o. z siedzibą w G. Przesłanki te to zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu to zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa oraz wzgląd na ważny interes publiczny.
Minister Skarbu Państwa uznał, że sprzedaż na rzecz spółki "A. [...]" Spółka z o.o. z siedzibą w G. prawa użytkowania wieczystego do działki [...] może utrudnić proces restrukturyzacji przemysłu [...], a w efekcie doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez podmioty bezpośrednio i pośrednio związane z produkcją [...]. Ponadto organ uznał, że przestawienie produkcji [...] na produkcję [...] jest procesem prawie natychmiastowym, co ma istotne znaczenie w momencie zagrożenia bezpieczeństwa państwa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą w R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc m. in., że w sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą przesłanki określone w art. 3 ust. 6 ustawy z dnia 20 grudnia 2006 r. o portach i przystaniach morskich, albowiem twierdzenia organu o możliwości przestawienia produkcji [...] na produkcję [...] nie są poparte żadnymi dowodami.
Zdaniem skarżącej spółki przysługujące jej prawo własności nieruchomości (a w odniesieniu do gruntu prawo użytkowania wieczystego) chroni art. 21 Konstytucji i inne przepisy prawa, w szczególności art. 140 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym właściciel ma prawo rozporządzania rzeczą.
Ponadto skarżący wskazał, że budynek znajdujący się na działce [...] to [...] zatem nie można przyjąć, że obiekt ten ma jakiekolwiek wpływ na proces restrukturyzacji [...].
Minister Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona ponieważ zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem prawa.
Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz ust.6 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich ( Dz. U. 2002 Nr 110 poz. 967 ze zm.). Zgodnie z ust. 3 pkt 1 tego artykułu przeniesienie własności, użytkowania wieczystego albo oddanie w użytkowanie wieczyste wymaga zgody ministra właściwego do Spraw Skarbu Państwa, udzielonej w drodze decyzji administracyjnej, wydanej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.
Do wniosku o wyrażenie zgody na przeniesienie prawa użytkowania wieczystego wnioskodawca powinien dołączyć, zgodnie z ust. 4 powołanego przepisu umowę przedwstępną, dokumenty potwierdzające tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, a także opinię podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, dotyczącą przedmiotu umowy, w przypadku gdy wnioskodawcą jest inny podmiot niż podmiot zarządzający portem lub przystanią morską.
Wnioskodawca - "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą w R. spełniła warunki wynikające z powyższego przepisu, w tym dołączyła wymaganą powyżej cytowanym przepisem pozytywną opinię Zarządu [...] S. A. w G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Także działający w porozumieniu z Ministrem Skarbu Państwa minister właściwy do spraw gospodarki morskiej to jest Minister Infrastruktury pozytywnie odniósł się do wniosku skarżącej spółki.
Mimo spełnienia wszystkich warunków wymienionych w art. 3 ust 1 i ust.3 ustawy o portach i przystaniach morskich Minister Skarbu Państwa odmówił udzielenia zgody powołując się na przepis art. 3 ust.6 tej ustawy.
Stosownie do treści tego przepisu organ może odmówić udzielenia zgody ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ze względu na inny ważny interes publiczny.
Za gołosłowne uznać należy wywody ministra Skarbu Państwa, w których upatruje się zagrożenia dla obronności i bezpieczeństwa państwa. Wydając decyzję odmowną z powyższych względów organ powinien był wystąpić do służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i obronność kraju o wyrażenie opinii, czy wydanie zgody, o którą ubiega się skarżąca spółka, nie naraża bezpieczeństwa państwa. Minister Skarbu Państwa nie jest bowiem organem kompetentnym do wypowiadania się w tym zakresie.
Stanowisko w tej kwestii, wyrażone w uzasadnieniu kontrolowanego aktu, jest zdaniem Sadu tym bardziej nieuprawnione, gdyż dotyczy działki zaledwie o pow. [...] m2 a budynek posadowiony na tej działce jest zdewastowanym barakiem służącym do [...] przez załogę [...] odcinka [...]. ( materiał fotograficzny) Trudno zatem uznać w świetle zebranego materiału dowodowego, że będąca przedmiotem sprawy działka wraz z budynkiem może mieć znaczenie strategiczne dla obronności państwa.
Za chybiony należy uznać także argument, iż za odmową udzielenia zgody na przeniesienie prawa użytkowania wieczystego przemawia "inny ważny interes publiczny".
Według Słownika Języka Polskiego, słowo "publiczny" oznacza: dotyczący ogółu, służący ogółowi, przeznaczony dla wszystkich, związanych z jakimś urzędem, instytucją itp. ogólny, powszechny, społeczny.
[...] S.A. w G. nie posiada zdaniem Sądu tego rodzaju charakteru. Prowadzona przez w/w podmiot działalność jest działalnością o charakterze gospodarczym. Nawet jeżeli leży ona w interesie Państwa, to nie sposób przyjąć, aby zaspokajała ona zbiorowe potrzeby społeczne i służyła ogółowi.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że organ centralny w sposób mało wnikliwy zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy uzasadniający decyzję odmowną czym naruszył art. 7 i 77 kpa a następnie dokonał zbyt swobodnej jego oceny z obrazą art. 80 kpa.
Powyższe uchybienia i błędy mające wpływ na rozpoznanie sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.