I SA/WA 391/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego dekretu warszawskiego, stwierdzając naruszenie procedury administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania związanego z dekretowym gruntem warszawskim. Po wieloletniej batalii prawno-administracyjnej, SKO uchyliło własną decyzję z 2002 r. i utrzymało w mocy decyzję z 2000 r. odmawiającą wznowienia postępowania. Sąd administracyjny uznał jednak, że SKO naruszyło procedurę, ponieważ decyzja z 2000 r. została wcześniej wycofana z obiegu prawnego w wyniku wznowienia postępowania w 2002 r. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Sprawa wywodzi się z wniosku S. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. z dnia 2004 r., która odmawiała uchylenia wcześniejszej decyzji SKO z 2002 r. Ta z kolei odmawiała uchylenia decyzji SKO z 1999 r. stwierdzającej nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z 1951 r. w przedmiocie przyznania prawa własności czasowej do gruntu warszawskiego objętego dekretem z 1945 r. Po złożeniu wniosku przez spadkobierczynie w 1948 r., Prezydium odmówiło przyznania prawa własności czasowej, a budynki przeszły na własność Skarbu Państwa. SKO w 1999 r. stwierdziło nieważność tego orzeczenia, co otworzyło drogę do ponownego rozpatrzenia wniosku. W 2000 r. SKO odmówiło wznowienia postępowania. Po skardze S. W. i postanowieniu NSA odrzucającym skargę, S. W. złożył kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 2000 r. W 2002 r. SKO uchyliło decyzję z 2000 r. i wznowiło postępowanie, a następnie wydało decyzję odmawiającą uchylenia decyzji z 1999 r. Po kolejnej skardze S. W. i odrzuceniu jej przez WSA, S. W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 2002 r. SKO w 2004 r. uznało wniosek za zasadny, przywróciło termin, uchyliło decyzję z 2002 r. (uznając, że zawierała nieprawidłową sentencję) i orzekło merytorycznie, podtrzymując stanowisko z decyzji z 2000 r. odmawiającej wznowienia postępowania, argumentując brak interesu prawnego S. W. Sąd administracyjny uchylił decyzję SKO z 2004 r., stwierdzając, że SKO naruszyło procedurę, gdyż decyzja z 2000 r. została wycofana z obiegu prawnego w wyniku wznowienia postępowania w 2002 r. Sąd wskazał, że organ powinien był umorzyć postępowanie, a nie utrzymywać w mocy decyzji odmawiającej wznowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie może utrzymać w mocy decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, jeśli zostało ono już wznowione i zakończone inną decyzją.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że decyzja odmawiająca wznowienia postępowania została wycofana z obiegu prawnego w wyniku późniejszego wznowienia postępowania i wydania innej decyzji. Organ powinien był umorzyć postępowanie, a nie utrzymywać w mocy wadliwej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 58 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 149 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 147
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
dekret warszawski art. 7 § 1
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy
dekret warszawski art. 7 § 2
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżona decyzja narusza przepisy procedury administracyjnej. Decyzja z dnia [...] marca 2000 r. odmawiająca wznowienia postępowania została wycofana z obiegu prawnego w wyniku wznowienia postępowania w 2002 r. Organ powinien był umorzyć postępowanie, a nie utrzymać w mocy decyzję odmawiającą wznowienia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu o braku interesu prawnego S. W. do wznowienia postępowania (choć nie została bezpośrednio obalona przez sąd, to straciła na znaczeniu w kontekście naruszenia procedury).
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem decyzja została wycofana z obiegu prawnego organ powinien był umorzyć postępowanie
Skład orzekający
Monika Nowicka
przewodniczący
Elżbieta Sobielarska
sprawozdawca
Iwona Kosińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, zasady prawdy obiektywnej i interesu prawnego, a także kontroli sądów administracyjnych nad działalnością administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami warszawskimi i wielokrotnym wznowieniem postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje zawiłości wieloletnich postępowań administracyjnych dotyczących nieruchomości z okresu PRL i pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli organ stara się naprawić pierwotne błędy.
“Wieloletnia batalia o grunt warszawski: Sąd uchyla decyzję SKO z powodu proceduralnego błędu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 391/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-11-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Sobielarska /sprawozdawca/ Iwona Kosińska Monika Nowicka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Oddalono skargę w części Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania 1) Uchyla zaskarżoną decyzję w punkcie 2, zaś w pozostałym zakresie skargę oddala; 2) Stwierdza, że zaskarżona decyzja w punkcie 2 nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu wniosku S. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie budynki znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa złożonego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przywróciło S. W. na podstawie art. 58 § 1 kpa termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości, a na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 28 kpa utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO w W. z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny: Nieruchomość położona w W. przy ul. [...] objęta jest działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dekretu dotychczasowi właściciele lub ich następcy prawni będący w posiadaniu gruntu, względnie osoby prawa ich reprezentujące - uprawnieni byli w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Objęcie przedmiotowego gruntu przez gminę nastąpiło w dniu [...] kwietnia 1948 r., tj. z dniem zamieszczenia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym nr [...] Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego W. W dniu [...] października 1948 r. H. S. i R. L. (spadkobierczynie dawnych współwłaścicielek hipotecznych) złożyły stosowny wniosek w trybie art. 7 ust. 1 dekretu. Prezydium Rady Narodowej w W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] września 1951 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości, odmówiło W. N. i M. S. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...] i jednocześnie stwierdziło, że wszystkie budynki znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu wniosku [...] J. S. pełnomocnika G. S. i R. S. (następców prawnych byłego właściciela nieruchomości), decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. stwierdziło nieważność wyżej wymienionego orzeczenia administracyjnego z dnia [...] września 1951 r. W związku z powyższym wniosek z dnia [...] października 1948 r. zgłoszony w trybie art. 7 ust. 1 dekretu przez spadkobierczynie dawnych współwłaścicieli podlegał ponownemu rozpatrzeniu. Po rozpatrzeniu wniosku decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] września 1999 r. orzeczono o ustanowieniu na 99 lat prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m² oznaczonego jako działka [...] w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW nr [...], położonego w W. przy ul. [...] na rzecz G. S. w [...] części, A. F. w [...] części oraz R. S. w [...] części - wszyscy niepodzielnie. S. W. złożył odwołanie od decyzji Kolegium nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. Decyzją z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] Kolegium uznając pismo S. W. za wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. odmówiło wznowienia postępowania w tej sprawie. Kolegium pouczyło o możliwości zaskarżenia wyżej wymienionej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu skargi S. W. na wyżej wymienioną decyzję postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r., sygn. akt I SA 529/00 odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków odwoławczych, poprzez nie złożenie do SKO w W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2000 r. Następnie S. W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] lutego 2000 r., nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu sprawy odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie budynki znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] pouczyło S. W. o możliwości zaskarżenia tej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. S. W. skargę złożył. Rozpatrujący sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt I SA 1821/02 z powodu niewyczerpania środków odwoławczych. S. W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO w W. z dnia [...] czerwca 2002 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało wniosek S. W. o przywrócenie terminu za zasadny i przywróciło termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu sprawy organ uznał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] zawierała nieprawidłową sentencję, bowiem w decyzji z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] Kolegium odmówiło wznowienia postępowania na zasadzie art. 149 § 3 kpa. Tymczasem rozpatrując odwołanie S. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją Kolegium zawarło w swej decyzji sentencję, która dotyczyła sytuacji, gdy postępowanie zostało wznowione. W przedmiotowej sprawie zaś postępowanie nie zostało wznowione, a więc przepis ten, zdaniem organu, nie mógł zostać zastosowany. Dlatego też organ uchylił w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. objętą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i orzekł merytorycznie podtrzymując w pełni stanowisko zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2000 r., nr [...]. Zdaniem organu S. W. nie ma interesu prawnego, a tym samym praw strony w postępowaniu zakończonym decyzją Kolegium z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie budynki znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza istnienie konkretnego przepisu prawa materialnego, z którego wynikałyby dla niego określone prawa lub obowiązki związane z wyżej wymienioną decyzją. Tymczasem z decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] nie wynikają dla S. W. żadne prawa ani obowiązki. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. W. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, iż budzi jego zdziwienie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W, nie respektuje wydanych wcześniej decyzji. Zdaniem skarżącego, SKO w W. nie mogło utrzymać w mocy własnej decyzji z dnia [...] marca 2000 r., gdyż została ona wcześniej uchylona. Zdaniem skarżącego decyzja z dnia [...] marca 2002 r. nie zawierała prawidłowej sentencji, gdyż postępowanie w sprawie zakończonej decyzją SKO z dnia [...] lutego 1999 r. zostało już wznowione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło też skutecznie, zdaniem S. W., zakwestionować jego uprawnień do posiadania przymiotu strony w postępowaniu, gdyż uprawnienia takie już mu wcześniej przyznało. Zdaniem wnoszącego skargę wynika to z decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r., która jest ostateczna i prawomocna, a której Kolegium nie dostrzegło. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podniosło, że rozpatrując wniosek S. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] czerwca 2002 r., w której to decyzji Kolegium zawarło sentencję dotyczącą sytuacji gdyby postępowanie zostało wznowione, natomiast w przedmiotowej sprawie postępowanie nie zostało wznowione, dlatego też organ musiał decyzję objętą wnioskiem uchylić w całości i orzec merytorycznie, tj. utrzymać w mocy po zbadaniu jej zgodności z prawem decyzję z dnia [...] marca 2000 r., nr [...]. Natomiast przyznanie praw strony S. W. dotyczyło innego postępowania toczącego się przed SKO w W. Zdaniem organu przyznanie praw strony w innym postępowaniu nie oznacza, że S. W. ma prawa strony w innym postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpoznający skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając w tym zakresie zaskarżoną decyzję sąd stanął na stanowisku, że narusza ona przepisy procedury administracyjnej. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. przywróciło S. W. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2000 r., uchyliło decyzję z dnia [...] marca 2000 r. w całości i wznowiło postępowanie na podstawie art. 147 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W wyniku wznowienia postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w dniu [...] czerwca 2002 r. decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [...] lutego 1999 r. stwierdzającej nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] września 1951 r. Dlatego też organ w zaskarżonej decyzji nie mógł utrzymać w mocy decyzji SKO w W. z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 1999 r., ponieważ została ona wycofana z obiegu prawnego, lecz powinien umorzyć postępowanie przed organem pierwszej instancji, jeśli uznał, że S. W. nie posiadał interesu prawnego, a tym samym przymiotu strony w tym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI