I SA/WA 390/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił sprzeciw od decyzji SKO uchylającej decyzję o opłacie adiacenckiej, uznając prawidłowość zastosowania przez SKO art. 138 § 2 k.p.a. z powodu wadliwego oznaczenia strony postępowania przez organ I instancji.
Sprawa dotyczyła sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta Płońsk w przedmiocie opłaty adiacenckiej i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. SKO uznało, że organ pierwszej instancji wadliwie oznaczył stronę postępowania, kierując decyzję do oddziału spółki zamiast do samej spółki. WSA w Warszawie oddalił sprzeciw, podzielając stanowisko SKO, że naruszenie przepisów proceduralnych (art. 29 w zw. z art. 30 § 1 k.p.a.) miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie i uzasadniało zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze sprzeciwu strony przeciwko decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie, która uchyliła w całości decyzję Burmistrza Miasta Płońsk z dnia 18 listopada 2022 r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji dopuścił się istotnego naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 29 w zw. z art. 30 § 1 k.p.a., poprzez błędne oznaczenie strony postępowania. Zamiast spółki, jako stronę wskazano jej oddział, który nie posiada zdolności prawnej do bycia stroną postępowania administracyjnego. WSA podzielił tę argumentację, uznając, że wadliwe oznaczenie strony miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie i uzasadniało zastosowanie przez SKO art. 138 § 2 k.p.a., zezwalającego na uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sąd odrzucił argumentację skarżącego, że sprawa powinna zostać umorzona jako bezprzedmiotowa, wskazując, że wadę tę można naprawić w ponownym postępowaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wadliwe oznaczenie strony postępowania administracyjnego (oddziału spółki zamiast spółki) stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania, które uzasadnia uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a nie umorzenie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że błędne oznaczenie strony postępowania (oddziału spółki zamiast spółki) jest istotnym naruszeniem przepisów procesowych (art. 29 w zw. z art. 30 § 1 k.p.a.), które miało wpływ na rozstrzygnięcie. Taka wadliwość nie jest jednak przeszkodą do ponownego rozpoznania sprawy i prawidłowego określenia adresata decyzji, dlatego zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. było prawidłowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 29
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 30 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151a § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64d § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64e
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.g.n. art. 98a § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 29
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 30 § § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 29 w zw. z art. 30 § 1 k.p.a. poprzez błędne oznaczenie strony postępowania (oddział spółki zamiast spółki). Istotny wpływ naruszenia przepisów postępowania na rozstrzygnięcie sprawy. Prawidłowość zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Zarzut skarżącego, że wadliwe oznaczenie strony powinno skutkować umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a.
Godne uwagi sformułowania
Oddział spółki nie posiada zatem osobowości prawnej, nie może być również uznany jako odrębna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, o której mowa w art. 29 k.p.a. Cały czas pozostaje on bowiem częścią spółki i nie stanowi odrębnego podmiotu prawnego. W tej sytuacji prawidłowo uznał organ odwoławczy, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia norm prawa procesowego, to jest art. 29 w związku z art. 30 § 1 k.p.a. Wbrew jednak zawartym w sprzeciwie twierdzeniom nie można uznać aby opisana wadliwość procesowa oznaczała konieczność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Skład orzekający
Bożena Marciniak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że oddział spółki nie może być stroną postępowania administracyjnego i że wadliwe oznaczenie strony uzasadnia zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego oznaczenia strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym opłaty adiacenckiej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego stron postępowania administracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego. Nie zawiera jednak nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
“Oddział firmy nie jest stroną postępowania – kluczowa lekcja z prawa administracyjnego.”
Dane finansowe
WPS: 86 130,6 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 390/23 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2023-05-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-02-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bożena Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie Hasła tematyczne Gospodarka mieniem Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono sprzeciw od decyzji administracyjnej - art 64a ppsa Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 151a par. 2 w zw. z art. 64d par. 1 i art. 64e Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 11 stycznia 2023 r. nr SKO/I/II/2765/2022 w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala sprzeciw. Uzasadnienie Decyzją z 11 stycznia 2023 r., nr SKO/I/II/2765/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie, po rozpatrzeniu odwołania [...] z siedzibą w Warszawie, uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta Płońsk z 18 listopada 2022 r., nr GP.3134.6.2022.AŚ, w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej i przekazało organowi pierwszej instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym; Decyzją z 18 listopada 2021 r. Burmistrz Miasta Płońsk ustalił [...], z siedzibą w Płońsku przy ul. [...], następcy prawnemu [...] SP. z o.o. SP.K. O/Płońsk, na rzecz Gminy Miasto Płońsk, opłatę adiacencką w wysokości 86 130,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w Płońsku, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], w wyniku jej podziału na działki budowlane. Jednocześnie organ orzekł o rozłożeniu powyższej opłaty na raty ustalając ich wysokość i terminy płatności. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła [...] z siedzibą w Warszawie. Decyzją z 11 stycznia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta Płońsk z 18 listopada 2022 r. i przekazało organowi pierwszej instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał treść art. 98a ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i podniósł, że decyzją z 8 czerwca 2020 r. Burmistrz Miasta Płońsk zatwierdził, na wniosek [...] Sp. z o.o. sp.k O/Płońsk, podział działki nr [...] położonej w Płońsku, przy ul. [...], na działki nr [...], nr [...] i nr [...]. We wrześniu 2022 r. rzeczoznawca majątkowy S. P. sporządził operat szacunkowy mający na celu określenie wartości nieruchomości przed i po podziale w celu ustalenia opłaty adiacenckiej. Po analizie akt sprawy Kolegium podzieliło podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia art. 29 w zw. z art. 30 § 1 k.p.a. Powołując się na poglądy orzecznictwa i doktryny organ podniósł, że podmiotem praw i obowiązków, o których rozstrzyga się przez wydanie decyzji administracyjnej nie mogą być podmioty niemieszczące się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 29 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego, taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż w toku całego postępowania organ pierwszej instancji kierował korespondencję, a co za tym idzie uznał za stronę postępowania [...] Sp. z o. o. Sp. K. O/Płońsk. Kolegium nie podzieliło przy tym stanowiska Burmistrza Miasta Płońsk, że oznaczenie oddziału spółki dla postępowania jest nieistotne w kontekście określenia jako strony. Prawidłowe określenie stron postępowania jest warunkiem koniecznym dla prawidłowego, rzetelnego i zgodnego z przepisami powszechnie obowiązującymi przeprowadzenia postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego, w niniejszej sprawie powyższy wymóg został naruszony. Całokształt zebranej dokumentacji potwierdza bowiem, że za stronę postępowania Burmistrz Miasta Płońsk uznał oddział spółki, a nie jedynie traktował oznaczenie oddziału w spółki w kontekście adresu do doręczeń. Ponadto, odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zastrzeżeń dotyczących prawidłowości sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego Kolegium powołało się na poglądy orzecznictwa i doktryny dotyczące obowiązków organu administracji przy weryfikacji wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Organ odwoławczy wskazał aby rozpatrując sprawę ponownie Burmistrz Miasta Płońsk wyjaśnił kwestię dotyczącą stron postępowania, również w aspekcie adresu do doręczeń. Ponadto, organ pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę wszelkie zarzuty zgłoszone w odwołaniu wobec operatu szacunkowego sporządzonego we wrześniu 2022 r. (naruszenie wskazanych konkretnie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości sporządzenia operatu szacunkowego), a także ustosunkować się do wniosku strony o skierowanie powyższej wyceny pod ocenę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Końcowo organ odwoławczy podniósł, że wobec uchylenia zaskarżonej decyzji wyłącznie z powodów formalnych, odniesienie się do zarzutów dotyczących meritum sprawy nie było możliwe. Sprzeciw od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie złożyła [...] z siedzibą w Warszawie zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 138 § 2 k.p.a., przez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia pomimo braku dostatecznych przesłanek do zastosowania tego przepisu przy jednoczesnym zaistnieniu podstaw do wydania decyzji o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej sprzeciwem decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja prowadzenia postępowania, a finalnie wydania wieńczącej je decyzji nakładającej obowiązek publicznoprawny na podmiot, który nie może być stroną postępowania administracyjnego. Zapatrywanie to prawidłowo podzielił organ odwoławczy, ale błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. i uchylił decyzję organu pierwszej instancji wraz z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia, zamiast uchylić powyższą decyzję i umorzyć postępowanie. Konstatacja organu odwoławczego o niemożności prowadzenia postępowania z udziałem oddziału osobowej spółki prawa handlowego (wobec nieprzysługiwania temu podmiotowi zdolności prawnej) powinna bowiem prowadzić organ do uznania postępowania, zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., za bezprzedmiotowe. Na poparcie powyższego skarżąca przywołała pogląd doktryny, że brak zdolności administracyjnoprawnej strony postępowania lub jej utrata w trakcie postępowania administracyjnego powoduje bezprzedmiotowość postępowania o charakterze podmiotowym (o ile nie zachodzi następstwo procesowe). Skarżąca podniosła, że wadliwe przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia skutkować będzie ponownym procedowaniem z udziałem podmiotu nieposiadającego podmiotowości prawnej. Natomiast nawet w sytuacji, kiedy brak zdolności administracyjnoprawnej skutkujący bezprzedmiotowością postępowania ma charakter uleczalny, postępowanie powinno zostać umorzone, co nie stoi na przeszkodzie podjęciu nowego postępowania w sprawie. W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie wniosło o jego oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sprzeciw okazał się niezasadny. Jego przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie, którą organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Burmistrza Miasta Płońsk z 18 listopada 2022 r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i przekazał organowi pierwszej instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, że zm.) dalej zwanej "k.p.a.". Zgodnie z powołanym przepisem, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z powyższego wynika, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a zatem wtedy gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Po analizie akt sprawy Sąd podzielił ocenę organu odwoławczego, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji kasacyjnej w powołanym trybie. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych, i czego również nie kwestionuje skarżąca, organ pierwszej instancji w decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej określił jako stronę postępowania [...], z siedzibą w Płońsku przy ul. [...], a więc oddział spółki prawa handlowego, a nie samą spółkę. O tym zaś kto może być stroną postępowania decyduje art. 29 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych trafnie przyjmuje się, że stroną postępowania administracyjnego może być spółka prawa handlowego, a nie jej jednostka organizacyjna będąca oddziałem tej spółki. Odrębność oddziału od spółki nie ma bowiem charakteru prawnego, a polega tylko na funkcjonalnym i przestrzennym wydzieleniu części organizacyjno-gospodarczej spółki. Oddział spółki nie posiada zatem osobowości prawnej, nie może być również uznany jako odrębna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, o której mowa w art. 29 k.p.a. Cały czas pozostaje on bowiem częścią spółki i nie stanowi odrębnego podmiotu prawnego. Z powyższego wynika, że oddział spółki prawa handlowego nie może występować samodzielnie w obrocie prawnym i być adresatem decyzji administracyjnej. W tej sytuacji prawidłowo uznał organ odwoławczy, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia norm prawa procesowego, to jest art. 29 w związku z art. 30 § 1 k.p.a. Organ pierwszej instancji uczynił bowiem adresatem rozstrzygnięcia o nałożeniu opłaty adiacenckiej podmiot nie mieszczący się w żadnej z kategorii wymienionej w art. 29 k.p.a. Niewyjaśnienie kwestii oznaczenia stron postępowania miało zatem istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji. Wbrew jednak zawartym w sprzeciwie twierdzeniom nie można uznać aby opisana wadliwość procesowa oznaczała konieczność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Jak bowiem trafnie wskazał organ odwoławczy, uczynienie stroną postępowania oddziału spółki jest brakiem, który może zostać wyjaśniony i uzupełniony przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Po uzupełnieniu tej kwestii brak będzie przeszkód do prawidłowego określenia adresata ponownie wydanej decyzji organu pierwszej instancji przez wskazanie spółki w jej właściwej formie prawnej, a nie jej oddziału. W tym zakresie Sąd wskazuje na trafny pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że w sytuacji skierowania decyzji do oddziału spółki dochodzi do skierowania decyzji do podmiotu błędnie nazwanego według kryteriów oznaczania tożsamości. Nie jest to jednak wada uzasadniająca stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., jak i nie jest to przesłanka umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Wada ta może natomiast stanowić uchybienie procesowe w szczególności w zakresie naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2021 r., sygn. akt III OSK 5543/21, Lex nr 3225837 oraz 6 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 73/08, Lex nr 472217). W tej sytuacji niezasadny okazał się podniesiony w sprzeciwie zarzut naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu, kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że Kolegium prawidłowo zastosowało w okolicznościach rozpoznawanej sprawy art. 138 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powołał przepisy postępowania, które uzasadniają wydanie decyzji kasacyjnej, a których naruszenie wraz z koniecznym do wyjaśnienia zakresem sprawy, przede wszystkim kwestii dotyczącej stron postępowania, miało istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie i skutkować powinno wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151a § 2 w związku z art. 64d § 1 i art. 64e ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI