I SA/Wa 390/05

I SA/Wa 390/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Sobielarska /sprawozdawca/
Iwona Kosińska
Monika Nowicka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Oddalono skargę w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w punkcie 2, zaś w pozostałym zakresie skargę oddala; 2. Stwierdza, że zaskarżona decyzja w punkcie 2 nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu wniosku M. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia
[...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie [...] znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa złożonego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przywróciło M. M. na podstawie art. 58 § 1 kpa termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości, a na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 28 kpa utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO w W. z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...].
W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny:
Nieruchomość położona w W. przy ul. [...] objęta jest działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dekretu dotychczasowi właściciele lub ich następcy prawni będący w posiadaniu gruntu, względnie osoby prawa ich reprezentujące - uprawnieni byli w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Objęcie przedmiotowego gruntu przez gminę nastąpiło w dniu [...] 1948 r., tj. z dniem zamieszczenia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym nr [...] Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego W.
W dniu [...] października 1948 r. H. S. i R. L. (spadkobierczynie dawnych współwłaścicielek hipotecznych) złożyły stosowny wniosek w trybie art. 7 ust. 1 dekretu. Prezydium Rady Narodowej w W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] września 1951 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości, odmówiło W. N. i M.S. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...] i jednocześnie stwierdziło, że wszystkie [...] znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu wniosku adw. J. S. pełnomocnika G. S. i R. S. (następców prawnych byłego właściciela nieruchomości), decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. stwierdziło nieważność wyżej wymienionego orzeczenia administracyjnego z dnia [...] września 1951 r. W związku z powyższym wniosek z dnia [...] października 1948 r. zgłoszony w trybie art. 7 ust. 1 dekretu przez spadkobierczynie dawnych współwłaścicieli podlegał ponownemu rozpatrzeniu.
Po rozpatrzeniu wniosku decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia
[...] września 1999 r. orzeczono o ustanowieniu na 99 lat prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m² oznaczonego jako działka [...] w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW nr [...], położonego w W. przy
ul. [...] na rzecz G. S. w [...] części, A. M. F. w [...] części oraz R. S. w [...] części - wszyscy niepodzielnie.
M. M. złożył odwołanie od decyzji Kolegium nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] Kolegium uznając pismo M. M. za wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. odmówiło wznowienia postępowania w tej sprawie. Kolegium pouczyło o możliwości zaskarżenia wyżej wymienionej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu skargi M. M. na wyżej wymienioną decyzję postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r., sygn. akt
I SA 529/00, odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków odwoławczych, poprzez nie złożenie do SKO w W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2000 r.
Następnie M. M. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] lutego 2000 r., nr [...].
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu sprawy odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r.,
nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie budynki znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] pouczyło M. M. o możliwości zaskarżenia tej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. M. M. skargę złożył.
Rozpatrujący sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt I SA 1821/02 z powodu niewyczerpania środków odwoławczych.
M. M. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO w W. z dnia [...] czerwca 2002 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało wniosek M. M. o przywrócenie terminu za zasadny i przywróciło termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpoznaniu sprawy organ uznał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] zawierała nieprawidłową sentencję, bowiem w decyzji z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] Kolegium odmówiło wznowienia postępowania na zasadzie art. 149 § 3 kpa.
Tymczasem rozpatrując odwołanie M. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją Kolegium zawarło w swej decyzji sentencję, która dotyczyła sytuacji, gdy postępowanie zostało wznowione. W przedmiotowej sprawie zaś postępowanie nie zostało wznowione, a więc przepis ten, zdaniem organu, nie mógł zostać zastosowany. Dlatego też organ uchylił w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. objętą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i orzekł merytorycznie podtrzymując w pełni stanowisko zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2000 r., nr [...]. Zdaniem organu M. M. nie ma interesu prawnego, a tym samym praw strony w postępowaniu zakończonym decyzją Kolegium z dnia [..] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] odmawiającego przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] i jednocześnie stwierdzającego, że wszystkie [...] znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym, zdaniem organu, oznacza istnienie konkretnego przepisu prawa materialnego, z którego wynikałyby dla niego określone prawa lub obowiązki związane z wyżej wymienioną decyzją. Tymczasem z decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 1999 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1951 r., nr [...] nie wynikają dla M. M. żadne prawa ani obowiązki.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. M. wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu podniósł, iż budzi jego zdziwienie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie respektuje wydanych wcześniej decyzji. Zdaniem skarżącego, SKO w W. nie mogło utrzymać w mocy własnej decyzji z dnia
[...] marca 2000 r., gdyż została ona wcześniej uchylona. Zdaniem skarżącego decyzja z dnia [...] marca 2002 r. nie zawierała prawidłowej sentencji, gdyż postępowanie w sprawie zakończonej decyzją SKO z dnia [...] lutego 1999 r. zostało już wznowione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło też skutecznie, zdaniem M. M., zakwestionować jego uprawnień do posiadania przymiotu strony w postępowaniu, gdyż uprawnienia takie już mu wcześniej przyznało. Zdaniem wnoszącego skargę wynika to z decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r., która jest ostateczna i prawomocna, a której Kolegium nie dostrzegło.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podniosło, że rozpatrując wniosek M. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] czerwca 2002 r., w której to decyzji Kolegium zawarło sentencję dotyczącą sytuacji jakby postępowanie zostało wznowione, natomiast postępowanie to nie zostało wznowione, dlatego też organ musiał decyzję objętą wnioskiem uchylić w całości i orzec merytorycznie, tj. utrzymać w mocy po zbadaniu jej zgodności z prawem decyzję z dnia [...] marca 2000 r., nr [...].
Natomiast przyznanie praw strony M. M. dotyczyło innego postępowania toczącego się przed SKO w W. Zdaniem organu przyznanie praw strony w innym postępowaniu nie oznacza, że M. M. ma prawa strony w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpoznający skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając w tym zakresie zaskarżoną decyzję sąd stanął na stanowisku, że narusza ona przepisy procedury administracyjnej.
Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. przywróciło M. M. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2000 r., uchyliło decyzję z dnia [...] marca 2000 r. w całości i wznowiło postępowanie na podstawie art. 147 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W wyniku wznowienia postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w dniu [...] czerwca 2002 r. decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [..] lutego 1999 r. stwierdzającej nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] września 1951 r. Dlatego też organ w zaskarżonej decyzji nie mógł utrzymać w mocy decyzji SKO w W. z dnia
[...] marca 2000 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego
1999 r., ponieważ została ona wycofana z obiegu prawnego, lecz powinien umorzyć postępowanie przed organem pierwszej instancji, jeśli uznał, że M. M. nie posiadał interesu prawnego, a tym samym przymiotu strony w tym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) oraz
art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.