I SA/WA 387/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-05-20
NSAAdministracyjneWysokawsa
dekret o gruntach warszawskichsprzedaż lokalistwierdzenie nieważnościprzymiot stronyinteres prawnynieruchomościwłasność czasowaużytkowanie wieczystepostępowanie administracyjneSKO

WSA uchylił decyzję SKO odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, uznając byłych właścicieli za strony postępowania.

Sprawa dotyczyła odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że byli właściciele nieruchomości nie mają przymiotu strony w takim postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję SKO, stwierdzając, że byli właściciele mają interes prawny do żądania wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, zwłaszcza w sytuacji, gdy odzyskali część lokali i stwierdzono naruszenie prawa przy wydaniu decyzji dotyczącej sprzedaży innych lokali.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę H.W., H.C. i M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego. SKO argumentowało, że następcy prawni poprzednich właścicieli nie posiadają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., ponieważ nie przyznano im praw rzeczowych do nieruchomości. Sąd administracyjny, powołując się na orzecznictwo NSA, uznał, że byli właściciele mają interes prawny do żądania wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, szczególnie gdy odzyskali część lokali, a decyzja dotycząca sprzedaży innych lokali została wydana z naruszeniem prawa. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz poprzedzającą ją decyzję, stwierdzając, że naruszają one przepisy prawa, w tym art. 157 § 2 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a., poprzez odmowę przyznania byłym właścicielom statusu strony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, byli właściciele mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, jeśli odzyskali część lokali, a decyzja dotycząca sprzedaży innych lokali została wydana z naruszeniem prawa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wynik postępowania nadzorczego (w stosunku do decyzji o sprzedaży lokalu) może mieć wpływ na sytuację prawną byłych właścicieli, aktualizując ich roszczenia związane z dekretem z dnia 26 października 1945 r. Stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu jest możliwe po wykazaniu przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a., a byli właściciele mają interes prawny do żądania takiego postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

k.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Definicja strony postępowania administracyjnego, której interesu prawnego dotyczy postępowanie.

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

k.p.a. art. 157 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Dekret z dnia 26 października 1945 r. art. 7

Przepis dotyczący praw byłych właścicieli nieruchomości.

Pomocnicze

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1

Przejście spraw rozpoznawanych przez NSA do właściwych WSA po wejściu w życie nowych przepisów.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § 1

Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152

Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200

Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Byli właściciele mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, gdy odzyskali część lokali i stwierdzono naruszenie prawa przy sprzedaży innych. Wynik postępowania nadzorczego może mieć wpływ na sytuację prawną byłych właścicieli i aktualizować ich roszczenia.

Odrzucone argumenty

Następcy prawni poprzednich właścicieli nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, ponieważ nie przyznano im praw rzeczowych do nieruchomości.

Godne uwagi sformułowania

Stroną postępowania administracyjnego jest ten, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie (art. 28 k.p.a.). Stwierdzenie nieważności usuwa decyzję z obrotu prawnego - i nie tylko przywraca stan poprzedni, lecz znosi jej skutki -natomiast stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 158 § 2 k.p.a.) nie niweczy skutków i nie przywraca stanu poprzedniego, gdyż decyzja - chociaż wadliwa pozostaje w obrocie prawnym. Istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa materialnego.

Skład orzekający

Anna Lech

przewodniczący sprawozdawca

Elżbieta Lenart

członek

Monika Nowicka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących nieruchomości, zwłaszcza w kontekście dekretu o gruntach warszawskich i stwierdzania nieważności decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami o gruntach warszawskich i sprzedażą lokali w okresie transformacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy historycznych problemów z gruntami warszawskimi i praw byłych właścicieli, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i administracyjnym, a także dla osób zainteresowanych historią reprywatyzacji.

Czy byli właściciele odzyskają swoje prawa do lokali sprzedanych z naruszeniem prawa? Sąd rozstrzyga kluczową kwestię przymiotu strony.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 387/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Lech /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Lenart
Monika Nowicka
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi H.W., H.C. i M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2002 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących H.W., H.C. i M.M. kwotę po 30 (trzydzieści) złotych dla każdej z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., po rozpatrzeniu wniosku H.W., H.C. i M.M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2002 r., nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicy W.- z dnia [...] lipca 1989 r. nr [...] o sprzedaży lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. G.M.. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powołało się na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1996 r., w której organ ten stwierdził, że decyzja Ministra Gospodarki Komunalnej z [...] maja 1951 r. odmawiająca prawa własności czasowej do nieruchomości przy ul. [...] w części dotyczącej 25 lokali, w tym lokalu nr [...] oraz udziałów przypadających tym lokalom w części wspólnej budynku, a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tym lokali, wydana została z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził jej nieważność. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...], wraz z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste części gruntu na którym usytuowany jest budynek, w związku z ustaleniem, że z żądaniem wystąpił podmiot nie posiadający przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Następcom prawnym poprzednich właścicieli nie zostały bowiem przyznane prawa rzeczowe do tej nieruchomości.
Z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego skutecznie mogą wystąpić jedynie osoby, na rzecz których sprzedano przedmiotowy lokal mieszkalny, albowiem tylko one posiadają uprawnienie do działania w charakterze strony postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 28 k.p.a. Tylko w razie stwierdzenia przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa nieważności orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1951 r. w całości, również następcom prawnym byłych właścicieli przysługiwałby przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powołało się ponadto na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2001 r. (sygn. akt I SA 505/00), w którym podkreślono, że stwierdzenie nieważności usuwa decyzję z obrotu prawnego - i nie tylko przywraca stan poprzedni, lecz znosi jej skutki -natomiast stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 158 § 2 k.p.a.) nie niweczy skutków i nie przywraca stanu poprzedniego, gdyż decyzja - chociaż wadliwa pozostaje w obrocie prawnym. Stwierdzenie zatem wydania decyzji o nabyciu lokalu mieszkalnego z naruszeniem prawa oznacza, że Skarb Państwa - wprawdzie wadliwie, lecz skutecznie nabył własność lokali.
Stroną postępowania administracyjnego jest ten, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie (art. 28 k.p.a.). Postępowanie w sprawie sprzedaży lokalu dotyczyło interesu prawnego właściciela lokalu, którym na podstawie decyzji o nabyciu lokalu mieszkalnego był Skarb Państwa. Natomiast, jeżeli decyzja nadzorcza -ograniczona do stwierdzenia, że decyzję o nabyciu lokalu mieszkalnego wydano z naruszeniem prawa - nie przywraca tytułu do lokali właścicielom nieruchomości warszawskiej, nie stanowi więc źródła ich interesu prawnego legitymującego do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokali.
Skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. wniosły do Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie H.W., H.C. i M.M., zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 32 Konstytucji RP. Przy istniejącej rozbieżności orzecznictwa, zdaniem skarżących, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. mogło skorzystać z prawa wystąpienia z pytaniem prawnym na podstawie art. 22 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych.
Naruszenie prawa w decyzji o odmowie przyznania prawa własności czasowej spowodowało dalsze konsekwencje, w tym sprzedaż niektórych lokali mieszkalnych. Interesu prawnego byłych właścicieli dotyczą obie decyzje, gdyż ich konsekwencją stało się pozbawienie prawa przysługującego właścicielom, na podstawie art. 7 dekretu z 26 października 1945 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 11 września 2002 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Skargę wniesioną w rozpoznawanej sprawie należało uwzględnić, bowiem zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. naruszają przepisy prawa, ze skutkiem mającym wpływ na wynik sprawy. Istota przedmiotowej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy byli właściciele gruntów [...] mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, w sytuacji odzyskania części lokali nie sprzedanych, stanowiących własność Miasta W., oraz stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa w odniesieniu do lokali sprzedanych na rzecz byłych właścicieli.
W powyższej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. akt OSK 919/04 w sprawie ze skargi kasacyjnej H.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2004 r. sygn. akt I SA 1708/02, wskazując w nim, że istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa materialnego. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa (nie tylko do prawa administracyjnego), na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot, w określonym stanie faktycznym, może domagać się konkretyzacji jego uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga więc ustalenia owego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego.
Sprawa o stwierdzenie nieważności jest sprawą nową, jednakże jej wynik może dotyczyć dawnych właścicieli i ich następców prawnych, a w tym ich sfery praw podmiotowych po ewentualnym stwierdzeniu nieważności decyzji o sprzedaży lokalu. Nie jest trafny pogląd, że dawnym właścicielom i ich następcom prawnym przysługiwałby przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. jedynie w sytuacji stwierdzenia nieważności całości decyzji o odmowie przyznania prawa własności czasowej. Należy odróżnić skutki prawne wywołane decyzją o sprzedaży lokalu i oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste od skutków prawnych wywołanych decyzją, na podstawie której Skarb Państwa nabył własność nieruchomości.
Wynik postępowania nadzorczego (w stosunku do decyzji o sprzedaży lokalu) może mieć wpływ na sytuacje prawną byłych właścicieli, gdyż korzystne dla nich rozstrzygnięcie spowoduje aktualność ich roszczeń związanych z dekretem z dnia 26 października 1945 r. Sprzedaż lokalu w danym budynku i oddanie gruntu było skutkiem kolejnych decyzji, wydawanych w innych sprawach administracyjnych, a nie skutkiem decyzji o odmowie ustanowienia własności czasowej. Warunkiem dochodzenia tych roszczeń jest wynik postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu. Byli właściciele gruntów [...] mają przymiot strony, w rozumieniu art. 28 k.p.a., w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu w sytuacji, gdy odzyskali część lokali (nie sprzedanych) a jednocześnie stwierdzono, że decyzja o odmowie ustanowienia, na ich rzecz, własności czasowej (aktualnie użytkowania wieczystego), w odniesieniu do sprzedanych lokali, wydana została z naruszeniem prawa. Oczywiście stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu jest możliwe jedynie po wykazaniu przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a.
W świetle powyższego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które podziela również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w obecnym składzie, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak i poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] marca 2002 r., odmawiające dawnym właścicielom (i ich następcom prawnym) statusu strony, naruszają art. 157 § 2 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a.
Mając powyższe na względzie, sąd działając na podstawie przepisów art. 145 §1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI