I SA/Wa 35/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2017-03-31
NSAAdministracyjneNiskawsa
pomoc społecznazasiłek stałyniepełnosprawnośćkryterium dochodowezdolność do pracyorzeczenie o niepełnosprawnościwspółdziałaniewywiad środowiskowydecyzja administracyjnaskarga administracyjna

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku stałego z powodu braku ważnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Skarżąca A. P. wniosła o przyznanie zasiłku stałego, jednak organ I instancji odmówił, wskazując na brak współdziałania i nieprzedstawienie orzeczenia o niepełnosprawności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie Konstytucji i dyskryminację. WSA oddalił skargę, stwierdzając, że skarżąca nie spełniła podstawowej przesłanki do przyznania zasiłku, jaką jest posiadanie orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy.

Sprawa dotyczyła skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. odmawiającą przyznania zasiłku stałego. Organ I instancji odmówił przyznania zasiłku z powodu braku współdziałania wnioskodawczyni (niemożność przeprowadzenia wywiadu środowiskowego) oraz nieprzedstawienia aktualnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. SKO podtrzymało tę decyzję, wskazując na brak ważnego orzeczenia o niepełnosprawności. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasad Konstytucji RP, sprawiedliwości proceduralnej oraz dyskryminację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, kluczową przesłanką do przyznania zasiłku stałego jest niezdolność do pracy (wiekowa lub całkowita) i niski dochód. Skarżąca nie wykazała całkowitej niezdolności do pracy, gdyż Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności odmówił jej wydania takiego orzeczenia, a decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ wyższej instancji. Sąd stwierdził, że skarżąca nie spełniła podstawowej przesłanki do przyznania zasiłku, a podniesione przez nią argumenty nie miały związku z kryteriami ustawowymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, posiadanie orzeczenia potwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy jest jedną z podstawowych przesłanek do przyznania zasiłku stałego.

Uzasadnienie

Ustawa o pomocy społecznej wymaga od wnioskodawcy wykazania niezdolności do pracy, co w przypadku całkowitej niezdolności do pracy powinno być potwierdzone odpowiednim orzeczeniem. Brak takiego orzeczenia, zwłaszcza gdy zostało ono odmówione przez zespół orzeczniczy, uniemożliwia przyznanie zasiłku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.p.s. art. 37 § 1

Ustawa o pomocy społecznej

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.s. art. 6 § 7

Ustawa o pomocy społecznej

Niezdolność do pracy z powodu wieku oznacza osiągnięcie wieku emerytalnego.

u.p.s. art. 6 § 1

Ustawa o pomocy społecznej

Całkowita niezdolność do pracy oznacza całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z FUS albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

p.p.s.a. art. 133 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 45

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak spełnienia przez skarżącą podstawowej przesłanki do przyznania zasiłku stałego, tj. posiadania ważnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności potwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącej dotyczące trudnej sytuacji życiowej, dyskryminacji ze względu na przemoc w rodzinie i stan zdrowia, które nie miały bezpośredniego związku z przesłankami ustawowymi przyznania zasiłku stałego. Zarzuty naruszenia art. 2 i 45 Konstytucji RP oraz zasady sprawiedliwości proceduralnej.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiotem żądania skarżącej było przyznanie zasiłku stałego. Z przepisu tego wynika, że przesłanki konieczne do ustalenia prawa do zasiłku stałego to przede wszystkim niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowita niezdolność do pracy i dochód, przy czym brak spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek wyklucza przyznanie zasiłku stałego. Skarżąca nie spełniła więc jednej z podstawowych przesłanek do przyznania jej zasiłku stałego. Argumenty podniesione przez skarżącą w skardze oraz w piśmie z 11 marca 2017 r. nie mają żadnego adekwatnego związku z przesłankami przyznania zasiłku stałego.

Skład orzekający

Dariusz Chaciński

przewodniczący sprawozdawca

Magdalena Durzyńska

członek

Przemysław Żmich

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania zasiłku stałego, w szczególności posiadania orzeczenia o niepełnosprawności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku orzeczenia o niepełnosprawności i nie stanowi przełomowej interpretacji przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów ustawy o pomocy społecznej. Brak nietypowych faktów czy kontrowersyjnych interpretacji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 35/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Chaciński /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Durzyńska
Przemysław Żmich
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] listopada 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania A. P. zasiłku stałego.
W zaskarżonym orzeczeniu SKO przedstawiło następujący stan sprawy.
Burmistrz Miasta i Gminy P., rozpoznając wniosek A. P. o przyznanie zasiłku stałego, decyzją z [...] sierpnia 2016 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania zasiłku stałego do czasu otrzymania orzeczenia sądowego w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy. Organ I instancji uzasadnił, że na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm. – dalej: u.p.s.), z uwagi na brak współdziałania wnioskodawczyni, tj. brak możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z A. P., odmówił udzielenia pomocy. Ponadto strona nie przedstawiła aktualnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. P., wskazując w nim na swoją trudną sytuację.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] listopada 2016 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] sierpnia 2016 r. SKO wskazało, że A. P. nie posiada ważnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zaś orzeczenie podjęte przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] maja 2016 r., odmawiające wydania orzeczenia, zostało przez organ wyższej instancji utrzymane w mocy.
A. P. zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Kolegium naruszenie art. 2 i art. 45 Konstytucji RP oraz zasadę sprawiedliwości proceduralnej. Wskazała także na dyskryminację ze względu na fakt bycia ofiarą przemocy w rodzinie oraz swój stan zdrowia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W ocenie sądu skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem żądania skarżącej było przyznanie zasiłku stałego. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.s. zasiłek stały przysługuje:
1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Z przepisu tego wynika, że przesłanki konieczne do ustalenia prawa do zasiłku stałego to przede wszystkim niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowita niezdolność do pracy i dochód, przy czym brak spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek wyklucza przyznanie zasiłku stałego. Niezdolność do pracy z powodu wieku, to osiągnięcie wieku emerytalnego (art. 6 pkt 7 u.p.s.), co skarżącej nie dotyczy. Całkowita niezdolność do pracy oznacza natomiast całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (art. 6 pkt 1 u.p.s.).
W trakcie postępowania skarżąca nie wylegitymowała się orzeczeniem potwierdzającym całkowitą niezdolność do pracy. Wręcz przeciwnie, organ ustalił, że Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w P. [...] maja 2016 r. odmówił skarżącej wydania takiego orzeczenia i rozstrzygnięcie to zostało przez organ wyższej instancji utrzymane w mocy. Przeciwnych dowodów akta sprawy nie zawierają (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Skarżąca nie spełniła więc jednej z podstawowych przesłanek do przyznania jej zasiłku stałego. Zaskarżona decyzja odmowna nie narusza więc prawa. Argumenty podniesione przez skarżącą w skardze oraz w piśmie z 11 marca 2017 r. (k. 14) nie mają żadnego adekwatnego związku z przesłankami przyznania zasiłku stałego.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI