I SA/WA 302/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
egzekucja administracyjnanależności pieniężnezarzutydoręczenieterminkpapostępowanie administracyjneWSAskarga

Sąd odrzucił skargę Z.S. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, uznając ją za wniesioną po terminie z powodu błędnego doręczenia korespondencji przez matkę skarżącego.

Skarżący Z.S. wniósł skargę na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymujące w mocy postanowienie o uznaniu zarzutów w sprawie egzekucji należności pieniężnej za nieuzasadnione. Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ sąd uznał, że skarżący został prawidłowo doręczony zaskarżone postanowienie w dniu 2 stycznia 2004 r. przez swoją matkę, która faktycznie przebywała w jego mieszkaniu i wielokrotnie odbierała korespondencję. W związku z tym, skarga złożona 3 lutego 2004 r. była spóźniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi Z.S. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2003 r., które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o uznaniu zarzutów Z.S. w sprawie egzekucji należności pieniężnej za nieuzasadnione. Kluczową kwestią dla sądu było ustalenie daty doręczenia zaskarżonego postanowienia. Sąd ustalił, że postanowienie zostało doręczone matce skarżącego w dniu 2 stycznia 2004 r., która pokwitowała odbiór. Sąd, powołując się na orzecznictwo NSA, uznał matkę skarżącego za "dorosłego domownika" w rozumieniu art. 43 kpa, ponieważ wielokrotnie odbierała korespondencję adresowaną do syna na jego adres, a także zawiadomienia o rozprawach. Przyjęcie przesyłki przez dorosłego domownika i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oznaczało podjęcie się oddania decyzji adresatowi. Skarga została wniesiona przez Z.S. w dniu 3 lutego 2004 r., czyli 31 dnia od daty doręczenia. Zgodnie z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna być wniesiona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia. Termin ten upływał 2 lutego 2004 r. Ponieważ skarga wpłynęła po terminie, sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 PPSA, postanowił ją odrzucić.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, doręczenie pisma procesowego dorosłemu domownikowi, który faktycznie stale przebywa w mieszkaniu strony i pokwitował odbiór, jest skuteczne, nawet jeśli nie jest z nią zameldowany.

Uzasadnienie

Sąd uznał matkę skarżącego za "dorosłego domownika" w rozumieniu art. 43 kpa, ponieważ wielokrotnie odbierała korespondencję adresowaną do syna na jego adres i składała podpisy na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. Powołano się na orzecznictwo NSA, które dopuszcza taką kwalifikację w uzasadnionych przypadkach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (3)

Główne

PPSA art. 53 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

PPSA art. 58 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu.

Pomocnicze

k.p.a. art. 43

Kodeks postępowania administracyjnego

Dopuszcza się uznanie za "domownika" osoby faktycznie stale przebywającej w mieszkaniu strony, nawet jeśli nie jest z nią zameldowana, w sytuacji gdy wielokrotnie odbierała korespondencję adresowaną do strony.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ skarżący został prawidłowo doręczony zaskarżone postanowienie przez matkę, która jest jego dorosłym domownikiem.

Godne uwagi sformułowania

matka skarżącego musi faktycznie stale przebywać w jego mieszkaniu uznając zatem w niniejszej sprawie matkę skarżącego – Z. S. – za "dorosłego domownika" – w pojęciu zawartym w przepisie art. 43 kpa przyjęcie przesyłki skierowanej do strony postępowania przez dorosłego domownika i złożenie przez niego podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji oznacza podjęcie się przez niego oddania decyzji adresatowi

Skład orzekający

Monika Nowicka

przewodniczący sprawozdawca

Krystyna Kleiber

sędzia

Jerzy Siegień

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie skuteczności doręczeń w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, gdy korespondencję odbiera osoba inna niż adresat, ale będąca jego domownikiem."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji art. 43 kpa w kontekście doręczeń. Wymaga analizy całokształtu okoliczności faktycznych sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej, jaką jest skuteczne doręczenie pisma, co ma bezpośrednie przełożenie na możliwość skorzystania ze środków prawnych. Interpretacja pojęcia "domownika" jest istotna dla praktyki.

Czy Twoja matka może odebrać za Ciebie pismo sądowe? Kluczowa interpretacja "domownika" w prawie administracyjnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 302/04 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jerzy Siegień
Krystyna Kleiber
Monika Nowicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Sygn. powiązane
I OSK 850/05 - Postanowienie NSA z 2005-11-24
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Kleiber Asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [....] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji należności pieniężnej postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
I SA/Wa 302/04
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [....] grudnia 2003 r., nr [...] Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [....] listopada 2003 r., nr [...] o uznaniu zarzutów wniesionych przez Z. S. do tytułu wykonawczego nr [....] z dnia [...] maja 2002 r. wystawionego przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N.– za nieuzasadnione.
Postanowienie to zostało doręczone Z. S. – z trybie przepisu art. 43 kpa (odbiór pokwitowała matka zobowiązanego – Z. S.) - w dniu 2 stycznia 2004 r. (k – 21 akt).
Skargę do Sądu wniósł Z. S. w dniu 3 lutego 2004 r., który był 31 dniem licząc od daty doręczenia stronie objętego skargą postanowienia.
W skardze skarżący oprócz zarzutów odnoszących się do wyżej wymienionego postanowienia nadmienił, że matka jego ma 63 lata i nie mieszka z nim.
Jak wynika z akt administracyjnych matka skarżącego odbierała już poprzednio przeznaczoną dla niego korespondencję. W tym w szczególności wymienione na wstępnie postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [....] listopada 2003 r., tytuł wykonawczy (odbiór pokwitowano w dniu 20 maja 2002 r.), postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2002 r., nr [...], postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w N. z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] oraz postanowienie tego samego organu z dnia [...] października 2002 r., nr [...].
Również zawiadomienie o terminie rozprawy sądowej odebrała matka skarżącego.
Podkreślenia także w tym miejscu wymaga okoliczność, że wielokrotnie następstwem doręczenia skarżącemu orzeczeń organów (których odbiór kwitowała Z. S.), skarżący składał od niech środki zaskarżenia.
W tych warunkach Sąd uznał, że matka skarżącego musi faktycznie stale przebywać w jego mieszkaniu, każda bowiem z wyżej wymienionych przesyłek była adresowana na nazwisko [...] i na adres wskazany w skardze, tj. "ul. [...]".
Należy wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 1997 r., sygn. akt SA/Ka 2279/95 (LEX nr 29750) w niektórych uzasadnionych wypadkach jako "domownik" – w rozumieniu przepisu art. 43 kpa – może być traktowana osoba niezameldowana w miejscu zamieszkania skarżącego i do osób takich w wyżej wymienionej sprawie Sąd zakwalifikował teściową skarżącego, pozostającą – jako osoba chora – pod opieką lekarską jego żony. Uznając zatem w niniejszej sprawie matkę skarżącego – Z. S. – za "dorosłego domownika" – w pojęciu zawartym w przepisie art. 43 kpa i mając na uwadze pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 360/97 (LEX nr 4429), iż przyjęcie przesyłki skierowanej do strony postępowania przez dorosłego domownika i złożenie przez niego podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji oznacza podjęcie się przez niego oddania decyzji adresatowi, Sąd uznał – iż zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 2 stycznia 2004 r.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin ten w przedmiotowej sprawie upływał w dacie 2 lutego 2004 r. (pierwszy luty był bowiem niedzielą).
Ponieważ skarga została wniesiona w dniu 3 lutego 2004 r. należało stwierdzić, że wpłynęła po upływie wyżej wymienionego terminu, co skutkowało – z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jej odrzuceniem.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI