I SA/Wa 2913/21

I SA/Wa 2913/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-05-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-12-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Pirogowicz /przewodniczący/
Dorota Kozub-Marciniak /sprawozdawca/
Gabriela Nowak
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
I OSK 390/23 - Postanowienie NSA z 2026-02-13
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
art. 124 ust. 1b
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 777
art. 33 ust. 1
Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędzia WSA Gabriela Nowak Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. F. – prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na postanowienie Prezesa U. K. E. z dnia [...] września 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji 1. uchyla pkt 1 zaskarżonego postanowienia; 2. zasądza na rzecz A. F. – prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] od Prezesa U.K. E. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
[...], prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [...] (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2021 r. Nr [...] w części dotyczącej odmowy uzgodnienia projektu decyzji (pkt 1 postanowienia).
Stan sprawy przedstawia się następująco.
Starosta [...], przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r., działając na podstawie art. 124 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm., dalej, jako: ugn) przedłożył Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej, jako: Prezes UKE) do uzgodnienia projekt decyzji. Z sentencji projektu decyzji wynikało, że Starosta, na podstawie art. 124 i art. 6 pkt 2 ugn w związku z art. 33 ust. 7 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 777 ze zm., dalej, jako: ustawa o wspieraniu), po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2020 r. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] o pow. [...], położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...], miasta [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...] zamierza orzec o:
1. ograniczeniu sposobu korzystania z ww. nieruchomości, poprzez udzielenie zezwolenia inwestorowi na eksploatację i konserwację obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w postaci łączy telekomunikacyjnych, pionów rozdzielczych i instalacji sieci przewodowej do poszczególnych lokali, połączeń poziomych w piwnicach pomiędzy klatkami schodowymi budynku, połączeń między budynkowych w wykopach ziemnych lub kanalizacji, szafek rozdzielczych i punktów dystrybucyjnych, podłączenia do energii elektrycznej urządzeń, orurowania lub okablowania pomiędzy pionami lub szafkami rozdzielczymi i lokalami, szaf telekomunikacyjnych w miejscach zbiegania się kabli doprowadzonych do lokali w tym budynku, urządzeń umożliwiających bezprzewodowe rozprowadzenie i udostępnienie sieci telekomunikacyjnej, a także radiowe przyłącza telekomunikacyjne do budynku i innych urządzeń niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnej – znajdujących się na nieruchomości, zgodnie z projektem instalacji internetowej. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polega na prawie wstępu na nieruchomość, w celu realizacji inwestycji telekomunikacyjnej sieci szerokopasmowej oraz na prawie do wykonywania konserwacji, remontów, i usuwania awarii tej sieci. Obowiązek udostępniania nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej;
2. zobowiązaniu inwestora do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu przedmiotowej inwestycji, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty – inwestor zobowiązany będzie do zapłaty odszkodowania. Jeżeli w skutek tych działań zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu;
3. tym, że ostateczna decyzja o ograniczeniu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem Prezes UKE w pkt 1, działając na podstawie art. 106 § 5 K.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1b ugn w zw. z art. 33 ust. 7 ustawy o wspieraniu oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2021 r. poz. 576, dalej, jako: PT) odmówił uzgodnienia, w zakresie urządzeń łączności publicznej, projektu decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, poprzez udzielenie inwestorowi zezwolenia na eksploatację i konserwację obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej, a w pkt 2, na podstawie art. 105 K.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 PT umorzył postępowanie administracyjne w sprawie uzgodnienia projektu decyzji w części udziału jako stron postępowania wymienionych współwłaścicieli nieruchomości.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Prezes UKE przedstawił stan faktyczny sprawy, przebieg postępowania uzgodnieniowego, w tym opisał pisma kierowane przez organ uzgadniający do skarżącego w celu sprecyzowania wniosku z dnia [...] lutego 2020 r., stanowiska skarżącego przedstawiane w toku postępowania (pisma z dnia [...] lutego 2021 r. i z dnia [...] maja 2021 r.), stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą przy ul. [...] w [...] wraz z dokumentami przedstawionymi przez ww. Wspólnotę, dotyczącymi działalności skarżącego na nieruchomości, której dotyczy sprawa. Dalej Prezes UKE przytoczył uregulowania prawne znajdujące, jego zdaniem, zastosowanie w sprawie, tj. art. 206 ust. 1 PT, art. 33 ust. 1 i 3 ustawy o wspieraniu, art. 124 ust 1 i 1b ugn oraz art. 106 § 1 K.p.a. Prezes UKE wskazał ponadto, że wydając rozstrzygnięcie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji, opierał się zarówno na stanie faktycznym ustalonym przez Starostę i przedstawionym w projekcie decyzji, jak też na własnych ustaleniach dokonanych w toku postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym dla wydania orzeczenia.
Prezes UKE stwierdził, że zakresem uzgodnienia w niniejszej sprawie objęty jest projekt decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia skarżącemu na eksploatację i konserwację obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w postaci łączy telekomunikacyjnych, pionów rozdzielczych i instalacji sieci przewodowej do poszczególnych lokali, połączeń poziomych w piwnicach pomiędzy klatkami schodowymi budynku, połączeń między budynkowych w wykopach ziemnych lub kanalizacji, szafek rozdzielczych i punktów dystrybucyjnych, podłączenia do energii elektrycznej urządzeń, orurowania lub okablowania pomiędzy pionami lub szafkami rozdzielczymi i lokalami, szaf telekomunikacyjnych w miejscach zbiegania się kabli doprowadzonych do lokali w tym budynku, urządzeń umożliwiających bezprzewodowe rozprowadzenie i udostępnienie sieci telekomunikacyjnej w szczególności czterech anten warstwy dostępowej, pięć anten warstwy dystrybucyjnej oraz jednej anteny rezerwowej, pracujących w technologii Wi-Fi w paśmie 5 GHz, a także radiowego przyłącza telekomunikacyjnego do budynku w postaci anteny warstwy szkieletowej SXT HG5 AC, tworzącej most antenowy pracujący w paśmie nielicencjonowanym 5 GHz relacji ul. [...] w [...] i innych urządzeń niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnej, tj. zasilacza buforowego oraz switcha zintegrowanego z routerem znajdującym się w budynku (klatka [...], lokal [...]), zgodnie z projektem instalacji oraz wyjaśnieniami udzielonymi przez skarżącego w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. i piśmie z dnia [...] maja 2021 r. wraz z załączonym schematem poglądowym infrastruktury sieciowej inwestora na budynku.
Jak podał dalej organ, zgodnie z pismem z dnia [...] lutego 2021 r. oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w skład anten warstwy dystrybucyjnej i dostępowej wchodzą m. in.: antena SXT HG5 AC – łącze radiowe Punkt-Punkt [...], Antena [...] – punkt dostępowy AP, Antena [...] – punkt dostępowy AP, Antena [...] – punkt dostępowy AP, Antena [...] – łącze radiowe Punkt-Punkt [...], Antena SXT HG5 – łącze radiowe Punkt-Punkt [...], Antena [...] – łącze radiowe Punkt-Punkt [...], Antena [...] – łącze radiowe Punkt-Punkt [...], Antena [...] – łącze radiowe Punkt-Punkt [...].
W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. skarżący wyjaśnił, że anteny warstwy dystrybucyjnej zapewniają telekomunikację innym miejscowością (tworzą tzw. most między [...], a innymi miejscowościami), a anteny warstwy dostępowej służą zapewnieniu telekomunikacji innym odbiorcom w [...]. Zgodnie ze schematem poglądowym dołączonym do pisma z dnia [...] maja 2021 r. na dachu budynku znajduje się jeszcze jedna antena pełniąca funkcję anteny rezerwowej, która ma służyć zarówno zestawieniu mostu między [...], a inną miejscowością, jak również może zapewniać telekomunikację użytkownikom w samym [...]. Anteny umieszczone są na dachu budynku na konstrukcjach wsporczych nieprzekraczających 2,5 m wysokości.
Prezes UKE zauważył, że art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, ma zastosowanie w przypadku żądania dostępu do nieruchomości w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości.
Mając powyższe na względzie, Prezes UKE ustalił, że zgodnie z pismem z dnia [...] lutego 2021 r. elementy infrastruktury telekomunikacyjnej wymienione w projekcie decyzji tj.: instalacje sieci przewodowej do poszczególnych lokali, połączenia poziome w piwnicach pomiędzy klatkami schodami budynku, orurowanie lub okablowanie pomiędzy pionami lub szafkami rozdzielczymi i lokalami, a także szafy telekomunikacyjne w miejscach zbiegania się kabli doprowadzonych do lokali w tym budynku – nie będą służyć zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem, stanowiąc instalację telekomunikacyjną budynku (art. 2 pkt 8a PT).
Nadto przyłącze radiowe do budynku, które stanowi jedna antena warstwy szkieletowej (tworząca most antenowy relacji: ul. [...] w [...]) jest elementem wspólnym instalacji radiokomunikacyjnej na dachu budynku, służącym zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem oraz instalacji telekomunikacyjnej budynku, umożliwiającej świadczenie usług telekomunikacyjnych w budynku.
Z powyższych względów Prezes UKE uznał, że żądanie skarżącego sformułowane we wniosku z dnia [...] lutego 2020 r. dotyczy zezwolenia na eksploatację i konserwację na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej, służących wyłącznie do zapewnienia telekomunikacji w budynku. Organ szczegółowo wskazał te obiekty i urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej. Tymczasem art. 33 ustawy o wspieraniu nie stanowi podstawy do żądania dostępu do nieruchomości w celu eksploatacji i konserwacji obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej, służących wyłącznie do zapewnienia telekomunikacji w budynku. Wobec czego w stosunku do wskazanych w zaskarżonym postanowieniu obiektów i urządzeń nie została, zdaniem Prezesa UKE, spełniona przesłanka warunkująca uzgodnienie projektu decyzji.
Dalej organ wskazał, że z kolei za urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, należy postrzegać wyszczególnione w projekcie instalacji antenę warstwy szkieletowej, będącej częścią przyłącza radiowego do budynku oraz wszystkie anteny warstwy dostępowej, dystrybucyjnej i antenę rezerwową, znajdujące się na budynku dachu. W związku z powyższym przesłanka przedmiotowa, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, a która odnosi się do eksploatacji i konserwacji na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej służących zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem została spełniona.
Następnie Prezes UKE podał, że z akt sprawy wynika, że skarżący bez zgody mieszkańców i bez powiadomienia Zarządu Wspólnoty zamontował wiele anten odbiorczych i nadawczych oraz utworzył w jednym z lokali centralę internetową służącą do prowadzenia działalności gospodarczej i świadczenia usługi dostępu do Internetu poza budynkiem. Z akt wynika, że dopiero po zamontowaniu urządzeń, ówczesny administrator nieruchomości, działający z upoważnienia poprzedniego Zarządu Wspólnoty, wydał skarżącemu zgodę na użytkowanie dachu przez 1 rok, od 5 maja 2015 r. do dnia 5 maja 2016 r. Zgoda ta wydana została jednak bez głosowania właścicieli lokali oraz bez podjęcia w tej sprawie uchwały zgodnie z art. 22 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2021 r. poz. 1048). Nadto Wspólnota kilkukrotnie wzywała skarżącego do usunięcia urządzeń niesłużących zapewnieniu telekomunikacji w budynku. Zdaniem organu, skarżący umieścił urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej służące zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem i objęte wnioskiem z dnia [...] lutego 2020 r. bez tytułu prawnego do nieruchomości (zgodą taką nie może być oświadczenie z dnia [...] września 2016 r. złożone przez część mieszkańców budynku), po czym podjął, w opinii Prezesa UKE, nieudane próby zalegalizowania tej infrastruktury. Tymczasem w celu umieszczenia urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej konieczny jest tytuł prawny, czy to w postaci umowy zawartej ze Wspólnotą, czy też stosownej decyzji organu. Skarżący nie mógł legalnie zrealizować inwestycji bez uprzedniego wydania decyzji przez Starostę w trybie art. 124 ust. 1 ugn lub zawarcia umowy ze Wspólnotą, a żądanie skarżącego zawarte we wniosku z dnia [...] lutego 2020 r. zmierza w istocie do zalegalizowania budowy na nieruchomości urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej. Przepis art. 33 ustawy o wspieraniu nie stanowi podstawy do przeprowadzenia takiej legalizacji.
Mając zatem na uwadze konstytucyjnie gwarantowaną ochronę prawa własności, w opinii Prezesa UKE, umożliwienie skarżącemu uzyskania tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, na podstawie art. 124 ust. 1 ugn w zw. z art. 33 ustawy o wspieraniu, w celu eksploatacji i konserwacji umieszczonej na nieruchomości, w tym na dachu budynku, infrastruktury telekomunikacyjnej, w sytuacji kiedy została ona już wybudowana bez umowy oraz przed wydaniem stosownej decyzji organu, jest niezgodne z prawem i z konstytucyjnie gwarantowaną ochroną prawa własności. Prezes UKE wskazał, że eksploatacja i konserwacja zainstalowanych urządzeń i obiektów infrastruktury telekomunikacyjnej, w oparciu o art. 33 ust. 1 powołanej ustawy, możliwa jest ale w sytuacji, gdy została uprzednio zawarta umowa, określająca warunki korzystania z nieruchomości w celu umieszczenia na niej infrastruktury telekomunikacyjnej, a jej przedłużenie było niemożliwe. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 124 ust. 1 ugn w zw. z art. 33 ustawy o wspieraniu, nie może dochodzić do legalizowania robót budowlanych wykonanych przez inwestora z naruszeniem prawa własności osób trzecich.
Podsumowując Prezes UKE wskazał, że nie może uzgodnić przedłożonego projektu decyzji gdyż infrastruktura telekomunikacyjna w postaci: instalacji sieci przewodowej do poszczególnych lokali, połączeń poziomych w piwnicach pomiędzy klatkami schodami budynku, orurowania lub okablowania pomiędzy pionami lub szafkami rozdzielczymi i lokalami oraz szaf telekomunikacyjne w miejscach zbiegania się kabli doprowadzonych do lokali w tym budynku, służy zapewnieniu telekomunikacji w budynku, co jest niezgodne z art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, a nadto infrastruktura telekomunikacyjna w zakresie w jakim służy zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem, została umieszczona na nieruchomości bez zgody Wspólnoty, a w związku z tym umożliwienie jej eksploatacji i konserwacji prowadziłoby do administracyjnego usankcjonowania powyższego stanu rzeczy, czyli do legalizacji infrastruktury wybudowanej bez zgody Wspólnoty.
Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 postanowienia, Prezes UKE wskazał, że przymiot strony w postępowaniu uzgodnieniowym, w rozumieniu art. 28 K.p.a. przysługuje Wspólnocie Mieszkaniowej, a nie poszczególnym właścicielom lokali. To Wspólnota chroni interes prawny swoich członków w tej sprawie.
Z rozstrzygnięciem tym skarżący nie zgodził się i reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2021 r. w części dotyczącej odmowy uzgodnienia projektu decyzji (pkt 1 postanowienia).
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że pomiędzy skarżącym a Wspólnotą brak było skutecznie zawartej umowy umożliwiającej skarżącemu korzystanie z nieruchomości w celu umieszczenia przedmiotowej infrastruktury telekomunikacyjnej oraz jej późniejszej eksploatacji i konserwacji, podczas gdy taka umowa została skutecznie zawarta.
Skarżący wniósł o "uchylenie i zmianę postanowienia poprzez częściowe uzgodnienie projektu decyzji starosty w zakresie dotyczącym infrastruktury telekomunikacyjnej służącej zapewnieniu telekomunikacji poza Budynkiem.". Względnie o uchylenie i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. Nadto wniesiono o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych i skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.
W uzasadnieniu podniesiono, ze zgoda Wspólnoty na instalację, eksploatację i konserwację urządzeń została wrażona w piśmie z dnia [...] maja 2015 r., która to zgoda obejmowała umożliwienie korzystania przez skarżącego z infrastruktury telekomunikacyjnej w celu zapewnienia dostępu do telekomunikacji zarówno z budynku jak i poza budynkiem. Nadto, zdaniem skarżącego, nie było przeszkód do częściowego uzgodnienia projektu decyzji w zakresie, który nie dotyczył on zapewnienia telekomunikacji w budynku. Wbrew stanowisku organu, wydanie postanowienia o uzgodnieniu w części dotyczącej zapewnienia dostępu do telekomunikacji poza budynkiem, nie prowadziłoby do legalizacji infrastruktury wybudowanej przez skarżącego bez zgody Wspólnoty, gdyż zgoda taka istniała już na etapie zakończenia wszelkich inwestycji dokonanych przez skarżącego na budynku. Skarżący zawierał bowiem ze Wspólnotą umowę umożliwiającą korzystanie z nieruchomości w celu umieszczenia przedmiotowej infrastruktury oraz jej późniejszej eksploatacji i konserwacji. Zgoda na eksploatację i konserwację infrastruktury telekomunikacyjnej dotyczyła wybudowanej już zgodnie z treścią umowy infrastruktury telekomunikacyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 124 ust. 1b ugn w zakresie urządzeń łączności publicznej decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Decyzja ta może być również wydana w przypadku braku planu miejscowego lub gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest wymagana.
W myśl zaś art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany umożliwić operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, umieszczenie na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości.
Przypomnieć trzeba, że stanowisko, jakie w formie postanowienia zajmuje organ współdziałający, nie rozstrzyga o istocie sprawy ani nie kończy jej w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie przed organem współdziałającym ma bowiem w zasadzie charakter wpadkowy w sprawie załatwianej przez inny organ w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ani przedmiot tego postępowania, ani też rozstrzygnięcia w nim podjęte nie mają samodzielnego bytu prawnego. Postanowienie organu współdziałającego wchodzi do materiału dowodowego sprawy i (w zależności od stopnia związania jego treścią) znajdzie wyraz w uzasadnieniu decyzji lub wpłynie bezpośrednio na treść rozstrzygnięcia sprawy zawartej w decyzji administracyjnej. Zauważenia wymaga także, że organ współdziałający w postępowaniu administracyjnym na zasadach określonych w art. 106 K.p.a. musi działać w zakresie własnych kompetencji i nie może zastępować organu administracji publicznej właściwego do wydania decyzji w rozpatrywaniu oraz w merytorycznym rozstrzyganiu sprawy. Zatem na podstawie art. 124 ust. 1 b ugn w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, przedmiotem uzgodnienia dokonywanego przez Prezesa UKE jest wyłącznie dopuszczalność i zasadność ingerencji w prawo własności, ale z punktu widzenia PT oraz ustawy o wspieraniu.
Przepis art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, przewiduje umożliwienie operatorowi umieszczenia na nieruchomości wskazanych w tym przepisie obiektów i urządzeń, ale pod warunkiem, że nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości. Organ uzgadniający w pierwszej kolejności winien więc ustalić czy w sprawie do czynienia mamy z obiektami i urządzeniami infrastruktury telekomunikacyjnej umieszczonymi na nieruchomości w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, a ponadto do zbadania czy eksploatacja i konserwacja tych urządzeń nie uniemożliwia racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. W tym miejscu wyjaśnić należy, że skoro ten ostatni wymóg znajduje się w przepisach z zakresu telekomunikacji, a Prezes UKE jest właściwy w sprawach telekomunikacji i wykonuje zadania przewidziane w powołanej ustawie to - zdaniem Sądu – już na etapie postępowania uzgodnieniowego (art. 124 ust. 1 b ugn) organ musi zbadać, czy planowane przedsięwzięcie nie uniemożliwia "racjonalnego korzystania z nieruchomości", w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. To właśnie te okoliczności – w ocenie Sądu – powinny być przedmiotem szczególnej uwagi organu uzgodnieniowego.
Tymczasem w tej sprawie Prezes UKE odmówił uzgodnienia przedstawionego projektu decyzji wskazując, że infrastruktura telekomunikacyjna w postaci: instalacji sieci przewodowej do poszczególnych lokali, połączeń poziomych w piwnicach pomiędzy klatkami schodami budynku, orurowania lub okablowania pomiędzy pionami lub szafkami rozdzielczymi i lokalami oraz szaf telekomunikacyjne w miejscach zbiegania się kabli doprowadzonych do lokali w tym budynku, służą zapewnieniu telekomunikacji w budynku, co jest niezgodne z art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, a nadto infrastruktura telekomunikacyjna w zakresie w jakim służy zapewnieniu telekomunikacji poza budynkiem, została umieszczona na nieruchomości bez zgody Wspólnoty, a w związku z tym umożliwienie jej eksploatacji i konserwacji prowadziłoby do administracyjnego usankcjonowania powyższego stanu rzeczy, czyli do legalizacji infrastruktury wybudowanej bez zgody Wspólnoty.
O ile Sąd podziela stanowisko Prezesa UKE w zakresie braku niezbędnej przesłanki z art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w odniesieniu do części infrastruktury telekomunikacyjnej jeżeli służy ona zapewnieniu telekomunikacji wyłącznie w budynku – to jednak w pozostałym zakresie zaprezentowana argumentacja wykracza, zdaniem Sądu, poza kompetencje organu uzgodnieniowego wynikające z ww. przepisów prawa, w szczególności art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu. Jako organ wyspecjalizowany Prezes UKE winien ocenić dopuszczalność i zasadność ingerencji w prawo własności, ale z punktu widzenia PT oraz ustawy o wspieraniu. Okoliczności związane z możliwością ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ugn w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w sytuacji zrealizowania już inwestycji (bez zgody właścicieli) mogą być oceniane, zdaniem Sądu, przez organ prowadzący postępowanie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości – w tej sprawie przez Starostę [...]. To ten organ ocenić może czy w sprawie do czynienia mamy z odwróceniem kolejności czynności jakie winien był dokonać inwestor (skarżący) i czy ma to wpływ na treść rozstrzygnięcia z wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 u.g.n. Prezes UKE na obecnym etapie postępowania jest jedynie organem uzgodnieniowym i w zakresie swoich kompetencji winien podjąć rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Prezesa UKE wydane zostało z przekroczeniem art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu, a także z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a.). Z tego względu zaskarżone postanowienie należało wyeliminować z obrotu prawnego.
Ponownie rozpoznając sprawę Prezes UKE oceni czy z punktu widzenia Prawa telekomunikacyjnego oraz ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, której celem jest zapewnienie powszechności usług telekomunikacyjnych – planowane przedsięwzięcie nie uniemożliwia racjonalnego korzystania z nieruchomości, nadto czy w sytuacji gdy część infrastruktury telekomunikacyjnej służyć ma zapewnieniu komunikacji wyłącznie w budynku to czy możliwe jest uzgodnienia projektu decyzji w określonej części. Organ weźmie w tej kwestii pod uwagę rodzaj planowanego przedsięwzięcia opisanego we wniosku z dnia [...] lutego 2020 r., jego zasięg i uwarunkowania techniczne.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach (pkt 2) oparto o treść art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.