I SA/WA 2891/22

I SA/Wa 2891/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Milicka-Stojek /sprawozdawca/
Jolanta Dargas /przewodniczący/
Magdalena Durzyńska
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 7 art 77 art 80 art 58 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Magdalena Durzyńska, asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. [...] Sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej A. [...] Sp. z o.o. w W. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako "organ" lub "Kolegium") postanowieniem datowanym na 27 września 2020 r. (wydanym w 2022 r.) znak KOX/950/In/22 odmówiło A. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca" lub "spółka") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako dz. nr [...] z obrębu [...] o pow. 5 364 m2 jest bezskuteczna, ewentualnie jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w mniejszej wysokości.
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Prezydent m.st. Warszawy (dalej jako "Prezydent") wypowiedzeniem z 4 października 2021 r. znak: ZM-WNO.4043.4725.2021.WSZ(1) (dalej jako "wypowiedzenie") wypowiedział skarżącej dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej i ustalił od 2022 r. nową wysokość opłaty rocznej w kwocie 151 747,56 zł, zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1899 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.g.n.", w następujących wysokościach: za 2022 r. - 150 660,38 zł; za 2023 r. – 151 203,97 zł, od 2024 r. – 151 747,56 zł.
Powyższe wypowiedzenie doręczono skarżącej, będącej użytkownikiem wieczystym nieruchomości, w dniu 11 października 2021 r.
Skarżąca w dniu 24 sierpnia 2022 r. wystąpiła do Kolegium, za pośrednictwem Prezydenta, z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. gruntu jest bezskuteczna, ewentualnie nieuzasadniona albo uzasadniona w mniejszej wysokości. W treści wniosku o przywrócenie terminu wskazała, że wypowiedzenie opłaty rocznej nie zostało jej prawidłowo doręczone, gdyż zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej nr (00) [...] nie posiada pieczęci A. [...] Sp. z o.o., ani nie ma czytelnego podpisu, w tym możliwości zidentyfikowania osoby podpisującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec braku domniemania uprawnień pracownika, ww. wypowiedzenie zostało doręczone bezskutecznie. Z uwagi na nieczytelność podpisu i brak pieczątki skarżącej nie można ustalić kim jest osoba podpisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, tym bardziej, że skarżąca nie zatrudniała pracowników i nie jest to osoba z zarządu spółki. Skoro doręczenie wypowiedzenia było wadliwe to skarżąca nie ponosi winy w niedochowania terminu do złożenia wniosku o ustalenie bezzasadności aktualizacji opłaty rocznej. Skarżąca wskazała również, że w dniu 18 sierpnia 2022 r. odebrała wezwanie organu z 10 sierpnia 2022 r., w którym znajdowała się informacja o ww. wypowiedzeniu, a z treścią wypowiedzenia zapoznała się w dniu 22 sierpnia 2022 r., kiedy otrzymała wgląd w akta i ustaliła braki w jego doręczeniu.
Prezydent w dniu 14 września 2022 r. przekazał wnioski skarżącej wraz z aktami do Kolegium wyjaśniając, że wszystkie wypowiedzenia wysokości opłat rocznych dotyczące innych nieruchomości zostały dostarczone skarżącej na jeden adres i zostały odebrane bez postawienia pieczęci firmowej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Mimo tego skarżąca złożyła w terminie odwołania od tych wypowiedzeń. W tej sytuacji nie można stwierdzić w niniejszej sprawie nieprawidłowego dostarczenia pisma, gdyż dotychczasowe postępowanie skarżącej świadczy o odbieraniu korespondencji od Zarządu Mienia Skarbu Państwa bez używania firmowej pieczęci. Na potwierdzenie ww. faktu Prezydent załączył zwrotne potwierdzenie odbioru pisma znak: ZM-WNO.4043.4592.2021.WSZ.
Kolegium postanowieniem datowanym na 27 września 2020 r. (wydanym w 2022 r.), na podstawie art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia ww. wniosku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazało, że wypowiedzenie z 4 października 2021 r. zostało skarżącej doręczone w dniu 11 października 2021 r., co wynika z daty uwidocznionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej, która zawierała to wypowiedzenie. Tym samym ostatni dzień 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 78 ust. 2 u.g.n., do złożenia wniosku o ustalenie, ze aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, upływał w dniu 3 listopada 2021 r. Z art. 58 K.p.a. wynika, że organ jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez niego uprawdopodobniony, 2) zainteresowany złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu zainteresowany dopełni czynności, dla której określony był termin. W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie skarżąca nie spełniła dwóch z ww. warunków, a w szczególności nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Zgodnie z art. 45 K.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Pojęcie osoby "upoważnionej do odbioru pism" jest szersze niż pojęcie "pełnomocnika" czy "reprezentacji". Doręczyciel pocztowy, doręczając jednostce organizacyjnej pismo, nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera uprawniona osoba. To obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 K.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Z treści ww. przepisów nie wynika, że podpis odbiorcy powinien być czytelny oraz zawierać imię i nazwisko, a w przypadku doręczenia przesyłki jednostce organizacyjnej, że odbierający pismo powinien potwierdzić odbiór pisma posługując się pieczęcią firmową tej jednostki. Pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać obalone przeciwdowodem. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnego przeciwdowodu, który obaliłby prawdziwość domniemania wynikającego z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej wypowiedzenie z 4 października 2021 r. Co więcej, jak wskazał Prezydent w piśmie z 14 września 2022 r., wszystkie wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego dotyczące innych nieruchomości, a skierowane do skarżącej, zostały dostarczone jej na jeden adres (taki jak w niniejszej sprawie) i zostały odebrane bez postawienia pieczęci firmowej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skarżąca złożyła od tych wypowiedzeń wnioski o ustalenie bezzasadności aktualizacji opłat rocznych na podstawie odebranych pism, mimo braku potwierdzenia ich odbioru pieczęcią firmową. W tej sytuacji nie można stwierdzić nieprawidłowego dostarczenia pisma, gdyż dotychczasowe postepowanie skarżącej świadczy o odbieraniu korespondencji od Zarządu Mienia Skarbu Państwa bez używania firmowej pieczęci. Na potwierdzenie ww. faktu Prezydent przedłożył zwrotne potwierdzenie odbioru pisma znak: ZM-WNO.4043.4592.2021.WSZ wypowiadającego opłatę roczną za użytkowanie wieczyste innej nieruchomości i jak wynika z akt tej sprawy, skarżąca złożyła w terminie wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości gruntowej, jest bezskuteczna ewentualnie jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w mniejszej wysokości, przy czym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. wypowiedzenia przez skarżącą również znajduje się wyłącznie podpis osoby odbierającej przesyłkę bez pieczęci firmowej spółki. Sprawa ta została zarejestrowana w Kolegium pod nr KOX/667/Po/22. Mimo tego skarżąca nie kwestionowała wówczas prawidłowości doręczenia jej tego wypowiedzenia.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając organowi naruszenie:
1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 45 i art. 46 K.p.a. w części poprzez błędną wykładnię, a w części przez błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu za skutecznie doręczenie wypowiedzenie, na podstawie potwierdzenia odbioru nr (00) [...], które nie potwierdza doręczenia pisma osobie uprawnionej, ponieważ nie posiada pieczęci firmowej, ani też czytelnego podpisu osoby odbierającej, jak również inne okoliczności przemawiają za tym, że nie można było przyjąć, że doręczenie wypowiedzenia w dniu 11 października 2021 r. stanowi skuteczne doręczenie w myśl art. 45 i art. 46 K.p.a., co zaś doprowadziło do błędnego domniemania oraz odmowy przywrócenia terminu skarżącej;
b) art. 7 w zw. z art. 77 oraz art. 80 K.p.a. poprzez:
- przyjęcie błędnego domniemania, że skoro potwierdzenie odbioru zostało podpisane przez niezidentyfikowaną osobę i zostało dokonane pod adresem skarżącej, to doszło do skutecznego doręczenia wypowiedzenia,
- przyjęcie błędnych wniosków, że skoro Prezydent skierował do skarżącej wypowiedzenia dotyczące innych nieruchomości i te wypowiedzenia również nie zostały odebrane za potwierdzeniem ich przyjęcia pieczęcią skarżącej i skarżąca zakwestionowała ww. wypowiedzenia w terminie, to taka praktyka konwaliduje każde wadliwe doręczenie, również to, do którego doszło w niniejszej sprawie,
- pominięcie okoliczności, że Prezydent wysłał wypowiedzenie wysokości opłaty rocznej poprzedniemu użytkownikowi wieczystemu, co również potwierdza, że skarżąca tym bardziej nie mogła się spodziewać, że jej też zostanie ono doręczone;
- pominięcie okoliczności, że Prezydent zastosował niewłaściwe potwierdzenie odbioru dla wypowiedzenia, które nie pozwala na prawidłową identyfikację osoby przyjmującej korespondencję;
c) art. 59 w zw. z art. 58 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie i odmowę przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i podniesione przez skarżącą we wniosku z 24 sierpnia 2022 r. okoliczności wymagały przywrócenia jej terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest bezskuteczna ewentualnie nieuzasadniona albo uzasadniona w niższej wysokości;
2. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 49 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 896), poprzez zastosowanie dla wypowiedzenia niewłaściwego formularza potwierdzenia odbioru, tj. ogólnego formularza, zamiast formularza odpowiedniego dla postępowań administracyjnych, które w tak istotnych kwestiach jak doręczanie pism administracyjnych pozwala na identyfikację osób odbierających korespondencję, a w konsekwencji doręczenie osobie nieuprawnionej z pominięciem skarżącej.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że wypowiedzenie zostało doręczone osobie nieuprawnionej i niebędącej pracownikiem skarżącej. Potwierdzeniem właściwego doręczenia nie może być przy tym niewłaściwe zwrotne potwierdzenie odbioru - stosowane dla ogólnych doręczeń, a nie doręczeń w sprawach administracyjnych, zawierające podpis niezidentyfikowanej osoby i niezawierające pieczęci firmowej skarżącej, która pozwoliłaby na przyjęcie domniemania odbioru korespondencji przez osobę uprawnioną. Tym samym skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku, bowiem to Prezydent dokonał nieprawidłowego doręczenia bezpośrednio, przez użycie niewłaściwego formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru, jak i pośrednio, przez niedostrzeżenie błędów operatora pocztowego w doręczeniu, a co za tym idzie nie dostrzegł, że doszło do istotnego naruszenia przepisów art. 45 i art. 46 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 K.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a przy tym jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Z punktu widzenia mniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, przy czym brak winy w uchybieniu terminowi, jak się jednolicie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zachodzi wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe z uwagi na przeszkodę, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej w danych okolicznościach można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
W realiach przedmiotowej sprawy skarżąca wywodzi, że brak jej winy w uchybieniu terminowi wynikał z wadliwości doręczenia jej wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Wypowiedzenie to Prezydent przesłał wprawdzie na adres skarżącej, jednak na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje jedynie data odbioru i nieczytelny podpis osoby, która przesyłkę odebrała. Jak wskazuje skarżąca, nie jest to jednak podpis żadnego z członków jej zarządu, jak też jej pracownika, bowiem skarżąca nikogo nie zatrudniała. Na potwierdzeniu odbioru brak jest również pieczęci skarżącej, jak i adnotacji listonosza, komu przesyłkę tę wydał. Co więcej, przesyłkę opatrzono w wadliwe zwrotne potwierdzenie odbioru, tzw. "żółtą zwrotkę", które nie powinno być stosowane w postępowaniach administracyjnych.
Z kolei w ocenie Kolegium, doręczenie wypowiedzenia nastąpiło skutecznie w dniu 11 października 2021 r., zgodnie z datą uwidocznioną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej, a w konsekwencji brak było podstaw do uznania, że wystąpiły okoliczności uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości była nieuzasadniona. Kolegium swoje rozstrzygnięcie oparło w zasadzie jedynie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru kwestionowanego wypowiedzenia oraz na przedłożonym przez Prezydenta zwrotnym potwierdzeniu odbioru wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego innej nieruchomości należącej do skarżącej, na którym również widnieje tylko podpis osoby odbierającej to pismo, bez pieczęci spółki. Organ uznał, że skoro skarżąca doręczenia tego nie kwestionowała, a przy tym w terminie wystąpiła z wnioskiem o ustalenie bezzasadności opłaty rocznej dokonanej tym wypowiedzeniem, to oznacza, że dokonywane doręczenia były skuteczne i docierały do adresata.
Zdaniem Sądu, stanowisko Kolegium jest przedwczesne, bowiem w sprawie nie wyjaśniono w sposób prawidłowy, czy doręczenie wypowiedzenia odnoszącego się do przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w sposób skuteczny, a jeśli tak, czy uchybienie terminu miało miejsce z winy skarżącej. Organ nie odniósł się przy tym w sposób przekonujący do argumentów przedstawionych przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, pomijając twierdzenia, które zdaniem skarżącej uprawdopodabniały okoliczności wskazujące na niezawinione uchybienie przez nią terminowi.
Organ uznał bowiem, że w sprawie doszło do prawidłowego doręczenia wypowiedzenia, zgodnie z art. 45 K.p.a., o czym ma świadczyć znajdujące się w aktach potwierdzenie odbioru tej przesyłki. Jednakże w ocenie Sądu, dokument ten nie świadczy w sposób bezsprzeczny o prawidłowości dokonanego doręczenia.
Jak stanowi art. 45 K.p.a. jednostkom organizacyjnym (...) doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pisma. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Korelatem tej normy jest art. 37 ust. 2 pkt 5 lit. a) ustawy - Prawo pocztowe, zgodnie z którym przesyłka pocztowa (...) może być także wydana ze skutkiem doręczenia osobie uprawnionej do odbioru przesyłek pocztowych w podmiotach będących osobami prawnymi lub jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej, jeżeli adresatem przesyłki jest dana osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
Realizacji tych zasad służą druki zwrotnych potwierdzeń odbioru stosowane m.in. przez sądy i organy administracji publicznej, zawierające na rewersie informacje umożliwiające ustalenie prawidłowości doręczenia lub doręczenia zastępczego. Z takich z resztą potwierdzeń odbioru przesyłek korzystało Kolegium w niniejszej sprawie i z których to potwierdzeń wynika, że zaskarżone postanowienie wydano osobie uprawnionej do odbioru przesyłki, a co w przypadku osób prawnych, gdzie nie jest możliwe pokwitowaniem nazwiskiem tożsamym z nazwą adresata, jest szczególnie istotne.
Tymczasem przesyłka zawierająca wypowiedzenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego skierowana została przez Prezydenta do skarżącej z tzw. "żółta zwrotką", co samo w sobie nie przesądza oczywiście o wadliwości doręczenia, jednak w świetle zarzutów podnoszonych przez skarżącą, zasługiwało na szczególną uwagę. Przywoływany wyżej art. 45 K.p.a. wymaga bowiem, aby przesyłka doręczona była osobie uprawnionej do odbioru pism. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela w całości przytaczane przez Kolegium orzecznictwo sądowadministracyjne, zgodnie z którym to osoba prawna zobowiązana jest tak zarządzać firmą i organizować pracę zakładu/spółki, aby korespondencja odbierana była przez osoby do tego upoważnione. Skuteczności doręczenia nie niweczy również brak pieczęci spółki przy nazwisku osoby odbierającej przedmiotową przesyłkę. Niemniej jednak Kolegium nie dostrzegło, że skarżąca podniosła we wniosku o przywrócenie terminu, że osoba, która pokwitowała odbiór przesyłki nie była jej pracownikiem (bowiem takich nie zatrudniała), ani też członkiem jej zarządu, jak też, że z uwagi na nieczytelny podpis, nie jest w stanie ustalić jej tożsamości. Odnosząc się do powyższego zauważyć trzeba, że osoba kwitująca odbiór przesyłki zawierającej wypowiedzenie nie tylko nie wskazała, że jest jej "adresatem", "pełnomocnikiem" lub "osobą upoważnioną do odbioru przesyłki" (uniemożliwiało to zresztą zastosowane przez Prezydenta zwrotne potwierdzenie odbioru), ale również brak jest pieczęci firmowej, jak i informacji listonosza wskazującej na podjęcie próby wyjaśnienia, czy osoba ta posiadała stosowne upoważnienie do obioru korespondencji w imieniu skarżącej (np. pełnomocnictwo). Wobec braku dysponowania potwierdzeniem odbioru z elementami doręczenia wskazanymi w art. 45 K.p.a., pokwitowanie odbioru winno informacje takie zawierać. Powyższe jest o tyle istotne, że podpis znajdujący się na ww. potwierdzeniu odbioru jest nieczytelny (widoczne jest jedynie imię osoby potwierdzającej odbiór "Katarzyna"), a zatem powoduje trudności w identyfikacji odbiorcy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, w sprawie konieczne było dokonanie dodatkowych wyjaśnień, które uprawdopodobniłyby skuteczność dokonanego wypowiedzenia opłaty rocznej skarżącej. Tymczasem organ nie podjął ani próby zareklamowania tej przesyłki, ani też nie uzyskał np. innych zwrotnych potwierdzeń odbioru kierowanej do skarżącej korespondencji (prócz jednego ze sprawy o znak: ZM-WNO.4043.4592.2021.WSZ), w celu porównania zawartych na nich danych odbiorcy. Przywrócenie terminu może mieć natomiast miejsce tylko wówczas, gdy doszło do jego uchybienia, a zatem gdy doszło w sposób niebudzący wątpliwości do doręczenia pisma. Jeżeli natomiast nie doszło do doręczenia wypowiedzenia, to nie można przywrócić terminu, bowiem mu nie uchybiono, termin ten nie zaczął jeszcze biec.
Zatem w istniejących w sprawie okolicznościach faktycznych za przedwczesne Sąd uznał wnioski organu, jakoby skarżąca nie działała z należytą starannością, bowiem z akt sprawy nie wynika, że doręczenie zostało dokonane z zachowaniem reguł ustanowionych przepisami art. 45 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło z naruszeniem art. 58 § 1 K.p.a. wobec niedostrzeżenia i nierozstrzygnięcia przez organ wątpliwości dotyczących doręczenia skarżącej kwestionowanego wypowiedzenia, a w konsekwencji jej winy w uchybieniu terminu.
Rolą Kolegium przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie zatem podjęcie działań ukierunkowanych na wyjaśnienie, czy wypowiedzenie opłaty rocznej zostało skutecznie skarżącej doręczone, a jeśli tak, to czy uchybienie terminu w złożeniu wniosku o ustalenie zasadności tego wypowiedzenia nastąpiło z jej winy. W tym celu organ winien przede wszystkim ustalić, w jaki sposób odbierane były przez skarżącą inne przesyłki urzędowe do niej kierowane, jak chociażby wezwanie do zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości z 10 maja 2022 r. znak: WWN.3163.15.112.2022.EKO(1)/19-146283, czy też wypowiedzenia opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego innych nieruchomości, których była ona użytkownikiem wieczystym (z pisma Prezydenta z 14 września 2022 r. znak ZM-WNO.4043.3380.2022.WSZ, przy którym przekazano do Kolegium wniosek o przywrócenie terminu wynika bowiem, że skarżącej przesłano kilka takich wypowiedzeń i również odbierane były one bez potwierdzenia odbioru pieczęcią spółki). W tym celu Kolegium zobowiąże Prezydenta do przedłożenia innych niż dotyczące niniejszej sprawy, zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. wezwania do zapłaty oraz wypowiedzeń opłat rocznych dotyczących pozostałych nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym skarżącej, a które w szerszym zakresie pomogą ustalić, czy praktyką spółki jest odbieranie pism bez ich stosownego potwierdzenia pieczęcią, przez osoby pracujące pod adresem, pod którym spółka ta ma siedzibę (np. przez osobę, która odebrała wypowiedzenie wystosowane w niniejszej sprawie). W okolicznościach niniejszej sprawy, oparcie zaskarżonego postanowienia jedynie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wypowiedzenia dokonanego w sprawie o znaku: ZM-WNO.4043.4592.2021.WSZ (tym bardziej, że zostało ono opatrzone czytelnym podpisem osoby je odbierającej, innej niż odbierającej wypowiedzenie z 4 października 2021 r.), było niewystarczające do przyjęcia, że skarżąca uchybiła terminowi z własnej winy. Choć co do zasady to na podmiocie wnoszącym o przywrócenie terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że jego uchybienie nastąpiło bez jego winy, to jednak nie zwalnia to organu rozpatrującego taki wniosek od rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z regułami określonymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Na powyższe koszty składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to przepisy pozwalają na rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.