I SA/Wa 269/24

I SA/Wa 269/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-04-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Gabriela Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Łukasz Trochym
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 1621/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-20
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, sędzia WSA Łukasz Trochym, Protokolant referent Anna Kaczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi K. E. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 maja 2023 r. nr DPP-TPZ.0272.30.2023(2) w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej w dniu 24 lutego 2022 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Wa 269/24
UZASADNIENIE
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 29 maja 2023 r. nr DPP-TPZ.0272.30.2023(2), po rozpoznaniu wniosku [...] Agencji [...][...], orzekł o wpisie [...][...] na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r.
Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:
Wnioskiem nr [...] [...] Agencji [...][...] (dalej także jako "[...][....]") wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej także jako "Minister" lub "organ") o zastosowanie wobec [...][...] środków przewidzianych w art. 1 pkt. 2 – 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na
Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129, dalej jako "ustawa" lub "ustawa z 13 kwietnia 2022 r.").
Decyzją z dnia 29 maja 2023 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w
pkt 1 orzekł o wpisie skarżącego na listę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z 13 kwietnia 2022 r., w pkt 2 zastosował wobec skarżącego:
a) zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem 269/2014",
będących własnością, pozostających w posiadaniu, pozostających w faktycznym władaniu lub pod kontrolą osoby, o której mowa w pkt 1, w pełnym zakresie,
b) zakaz udostępniania osobie, o której mowa w pkt 1 lub na jej rzecz – bezpośrednio lub pośrednio - jakichkolwiek środków finansowych lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 269/2014,
c) zakaz świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków wskazanych w lit. a i b,
d) wykluczenie z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, z późn. zm.),
e) wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, o którym mowa w art. 434 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.
o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, z późn. zm.).
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ przywołał treść wniosku
[...][...] o objęcie skarżącego środkami ograniczającymi wskazanymi w art. 1 ustawy.
[....][...] wskazał, że[...][...] jest prezesem zarządu i właścicielem 30% udziałów w podmiocie[....] sp. z o.o. oraz akcjonariuszem (30%) i komplementariuszem w podmiocie [...][...][...] sp. komandytowo-akcyjna, działających w ramach federacji [...][...], która zajmuje się organizowaniem gali typu [...] show [...].
Rodzina [....] ma utrzymywać relacje z przywódcą [...] – [...][...], znajdującym się na listach sankcyjnych Unii Europejskiej, Ukrainy, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanady, Australii, Nowej Zelandii i Japonii. Oddziały specjalne [...][....] zaangażowane są działania wojenne Federacji Rosyjskiej na Ukrainie, a rekrutacja do nich ma się odbywać się m.in. za
pośrednictwem klubów mieszanych sztuk walki.
W grudniu 2020 r. Departament Skarbu USA objął sankcjami finansowymi organizację [...] ([...][...][...]) z powodu jej bezpośrednich powiązań z [...][...]. Przedstawicielem [...] na Europę i Polskę był [...][...] – brat właścicieli podmiotów [...] sp. z o.o. oraz [...][....][....] sp. komandytowo-akcyjna.
W związku z brakiem możliwości organizacji eventów [...] na terenie Europy, utworzono federację [...][...], która umożliwia osobom powiązanym z [...][...] kontynuowanie działalności w Polsce.
Zastosowanie środków ograniczających wobec [...][...]
uniemożliwi mu czerpanie korzyści wynikających z powiązań z reżimem [...][...] - pozbawi go bezpośredniego wpływu na działalność oraz uczestnictwo w zyskach z działalności podmiotów [...] sp. z o.o. oraz [...][....][...] sp. komandytowo-akcyjna.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w pełni podzielił ustalenia oraz argumentację przedstawioną w ww. wniosku, uznając ją za własną.
Zdaniem organu zachodzą, uregulowane w art. 3 ust. 2 ustawy, przesłanki do zastosowania wymienionych w sentencji decyzji środków wobec tej osoby. Jak bowiem wskazują opisane we wniosku okoliczności faktyczne, osoba wymieniona w sentencji niniejszej decyzji jest osobą dysponującą środkami finansowymi oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio związaną, w szczególności przez powiązania o charakterze osobistym, z osobami bezpośrednio lub pośrednio wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. lub wobec których istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu dysponowanych przez nie środków finansowych lub
zasobów gospodarczych.
Zdaniem organu istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu środków finansowych lub zasobów gospodarczych, którymi dysponuje skarżący.
Wskazany w sentencji zakres zastosowanych środków Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określił stosownie do art. 1 ustawy, przy uwzględnieniu definicji zawartych odpowiednio w art. 1 lit. d i g rozporządzenia 269/2014.
Rozstrzygając o zastosowaniu środków wskazanych w sentencji niniejszej
decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wziął także pod uwagę art. 3 ust.
4 ustawy, zgodnie z którym uwzględnia się w szczególności charakter i zakres prowadzonej przez adresata decyzji działalności, jego strukturę kapitałową oraz względy bezpieczeństwa narodowego.
Minister przywołał również art. 4 ust. 1 ustawy oraz art. 3 ust. 9 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. dotyczący możliwości ograniczenia zakresu uzasadnienia decyzji ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny. W ocenie organu, taka sytuacja w sposób oczywisty występuje w sprawach tego rodzaju jak przedmiotowe postępowanie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożył [...][...] zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie:
I. prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: tj.
1) przepisów art. 7 kpa oraz art. 77 § 1 kpa poprzez podjęcie zaskarżonej decyzji w sprawie, w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, który uniemożliwił dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, co było konieczne do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a ponadto brak rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący, co
poskutkowało wydaniem w sprawie wadliwej decyzji, w szczególności poprzez:
a) oparcie decyzji wyłącznie na podstawie wniosku [...] Agencji [...][...] (znak [...]),
b) brak podjęcia przez Ministra Spraw Wewnętrznych jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym bezpośredniego przesłuchania skarżącego oraz wezwania go do przedłożenia wszelkich dokumentów, będących w jego posiadaniu, bądź co do których mógłby uzyskać dostęp, aby ustalić fakty niezbędne do wydania decyzji, w tym wskazujące na:
- brak jakichkolwiek powiązań o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym z [...][...]; brak utrzymywania jakichkolwiek relacji z [...][...] oraz osobami z jego otoczenia,
zarówno przez skarącego, jak i przez całą rodzinę [...];
- okoliczności współpracy brata skarżącego [...][...], z
organizacją [...];
- brak jakichkolwiek transferów środków finansowych, zasobów gospodarczych
na jakiekolwiek konta rosyjskie, w tym zwłaszcza od momentu powstania spółek [...][...] sp. z o.o. i [...][...][...] S.K.A.;
- legalne źródła pochodzenia wszelkich środków finansowych, jakie posiada skarżący na swoich rachunkach bankowych, oraz wszelkich innych aktywów;
- historię pochodzenia środków na otworzenie spółki [...][...] sp. z o.o. będącej właścicielem marki [..][...] oraz [...][...][...].S.K.A.;
- osobisty stosunek skarżącego wobec wojny, jakichkolwiek konfliktów zbrojnych
i potępienie agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę;
- brak jakiegokolwiek powiązania pomiędzy utworzeniem organizacji [...][...]a zakończeniem współpracy brata skarżącego , [...][...], z organizacją [...];
- brak jakichkolwiek korzyści, które skarżący miałby czerpać w związku domniemanym powiązaniem z [...][....] oraz z kimkolwiek jego otoczenia.
2) przepisu art. 8 kpa w związku z art 107 §1 kpa, poprzez brak realizacji wymogu przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżonej decyzji, w sposób umożliwiający realizację prawa skarżącego do zaskarżenia decyzji, w oparciu o wskazane konkretne elementy stan faktycznego i prawnego leżące u podstaw jej wydania.
II. naruszenie prawa materialnego :
1) przepisu art. 3 ust. 2 ustawy poprzez jego zastosowanie wobec skarżącego, w sytuacji gdy:
a) nigdy bezpośrednio lub pośrednio nie wspierał:
- agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r.;
- naruszeń praw człowieka lub represji wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej lub których działalność stanowi inne poważne zagrożenie dla demokracji lub praworządności w Federacji Rosyjskiej lub na Białorusi,
b) nigdy bezpośrednio lub pośrednio nie był związany z osobami lub podmiotami popierającymi agresję Rosji na Ukrainę lub wspierającymi naruszenia praw człowieka
lub represji wobec społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności poprzez
powiązania o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym,
a także nigdy nie dysponował żadnymi zasobami gospodarczymi, funduszami czy środkami finansowymi w takim celu.
Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.
W obszernym uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentację na poparcie podniesionych w niej zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zaskarżona decyzja z 29 maja 2023 r. została wydana na podstawie przepisów ustawy z 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego.
Zgodnie z art. 1 ustawy, wobec osób i podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 2, stosuje się: 1) odpowiednio środki określone w art. 2 ust. 1-3 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art.
1fb, art. 1fc i art. 7, 2) odpowiednio środki określone w art. 2 i art. 9 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 8, art. 12 i art. 16, 3) wykluczenie z postępowania
o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego na podstawie
ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych oraz 4) wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
niepożądany, o którym mowa w art. 434 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
Lista osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki, o których mowa w art. 1, zwana dalej "listą" lub "listą sankcyjną", jest prowadzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (art. 2 ust. 1) i publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Zawiera ona oznaczenie osoby lub podmiotu, wobec których stosuje się środki ograniczające wraz z rozstrzygnięciem, który z tych środków ma do nich zastosowanie. W art. 2 ust 2 ustawy przewidziano, że zakres środków ograniczających stosowanych wobec osób i podmiotów wpisanych na listę nie może powielać zakresu środków określonych względem tych osób i podmiotów w wykazach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 765/2006 z 18 maja 2006 r. oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z 17 marca 2014 r.
Decyzję w sprawie wpisu na listę wydaje Minister właściwy do spraw wewnętrznych wobec osób i podmiotów dysponujących środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio wspierających agresję
Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. lub bezpośrednio związanych z takimi osobami lub podmiotami, w szczególności ze względu na powiązania o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym, lub wobec których istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu dysponowanych przez nie takich środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych (art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy).
W niniejszej sprawie Minister uznał, że wskazane w powołanych przepisach przesłanki wpisu na listę sankcyjną zostały wobec skarżącego spełnione.
Zdaniem Sądu, Minister trafnie uznał, że okoliczności wskazane we wniosku Szefa [...] uzasadniają objęcie skarżącego sankcjami jako osoby mającej powiązania w szczególności o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym z osobą lub podmiotem wobec których istnieje chociażby prawdopodobieństwo, że wykorzystają dysponowane przez siebie środki finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze, do bezpośredniego lub pośredniego wsparcia agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej w dniu 24 lutego 2022 r. lub poważnych naruszeń praw człowieka lub represji wobec społeczeństwa
obywatelskiego i opozycji demokratycznej lub których działalność stanowi inne
poważne zagrożenie dla demokracji lub praworządności w Federacji Rosyjskiej lub na Białorusi.
Jednocześnie zakres zastosowanych środków Minister określił stosownie do art.
1 ustawy przy uwzględnieniu definicji zawartych odpowiednio w art. 1 lit. d i g rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z 17 marca 2014 r. Minister dodał, że
decydując o zastosowaniu wskazanych środków wziął pod uwagę art. 3 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym uwzględnia się w szczególności charakter i zakres prowadzonej
przez adresata decyzji działalności, jego strukturę kapitałową oraz względy bezpieczeństwa narodowego.
W ocenie Sądu, w skardze nie przedstawiono argumentów, które zdołałyby podważyć prawidłowość powyższych ustaleń i ocen dokonanych przez organ w niniejszej sprawie.
Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia prawa materialnego, to jest naruszenia art.
3 ust. 2 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. Stawiając ten zarzut skarżący wywodzi, że organ nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających spełnienie wobec jego osoby przesłanek wpisu na listę w postaci bezpośrednich lub pośrednich powiązań skarżącego, w szczególności o charakterze osobistym, z osobami bezpośrednio lub pośrednio wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Skarżący pomija jednak okoliczność, że z woli ustawodawcy przepisy ustawy z 13 kwietnia 2022 r. zostały tak skonstruowane, że już choćby samo potencjalne podejrzenie w tym zakresie, oparte na bezpośrednich bądź choćby tylko pośrednich powiązaniach z podmiotami bezpośrednio lub pośrednio wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, może uzasadniać zastosowanie środków określonych w ustawie. Uwzględniając powyższe, Sąd podzielił ocenę Ministra, że podniesione w zaskarżonej decyzji okoliczności wynikające z uzasadnienia wniosku Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego o umieszczenie skarżącego na liście sankcyjnej uzasadniają stanowisko, że skarżący pozostaje potencjalnie w kręgu podmiotów powiązanych z podmiotami wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę.
Nie bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje to, że z woli ustawodawcy wpisowi na listę podlegać mają nie tylko podmioty bezpośrednio lub pośrednio wspierające agresję, lecz także wszelkie inne osoby lub podmioty, o ile są bezpośrednio powiązane z podmiotami tę agresję wspierającymi. Powiązania te mogą mieć, między innymi, charakter osobisty lub gospodarczy. Przy tym w art. 3 ust. 2 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. ustawodawca posłużył się zwrotem "w szczególności". Zdaniem Sądu, użycie tego sformułowania oznacza, że podstawą wpisu na listę sankcyjną mogą być powiązania różnego rodzaju, o ile można im przypisać choćby przymiot działań pośrednich (tak trafnie również WSA w Warszawie w wyrokach z: 2 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 2527/22, Lex nr 3516055 i 18 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 2524/22, Lex nr 3602305).
Jedną z przesłanek wpisu skarżącego na listę prowadzoną na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy było to, że jest on osobą dysponującą środkami finansowymi oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio związaną, w szczególności przez powiazania o charakterze osobistym, z osobami bezpośrednio lub pośrednio wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. m.in. poprzez utrzymywanie kontaktów z R. K.
Jak słusznie zauważył organ bezpośrednia lub pośrednia forma wspierania może oznaczać generowanie dowolnymi metodami zysków dla budżetu Federacji Rosyjskiej, które następnie mogą zostać wykorzystane na potrzeby działań wojennych prowadzonych przez Federację Rosyjską przeciwko Ukrainie.
Istotne jest, na co również zwrócił uwagę organ, jaką rolę odgrywa R. K. który od 2011 r. jest [...] Republiki [...]. Mianowicie oddziały R. K. biorą aktywny udział u boku armii rosyjskiej w działaniach bojowych na terenie Ukrainy, dopuszczając się zbrodni wojennych, co jest informacją ogólnie znaną.
Organ wyjaśnił, ze K. rekrutuje [...] do udziału w rosyjskich operacjach wojskowych na Ukrainie za pośrednictwem klubów mieszanych sztuk walki ([...]). Posiadany majątek zawdzięcza bliskim związkom z W. P. W związku z tym jest odpowiedzialny i aktywnie wspiera działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy oraz stabilność i bezpieczeństwo na Ukrainie.
Jak wyżej podniesiono skarżący dysponuje funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 765/206, które mogą być wykorzystane do wyżej wskazanych celów. Prawdopodobieństwo to, jak wyżej zaznaczono, zachodzi z uwagi na jego powiązania przede wszystkim o charakterze osobistym, ale także gospodarczym i finansowym z R. K. Chybiony jest więc zarzut
skargi dotyczący naruszenia wyżej wskazanego przepisu.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez Ministra przepisów postępowania wskazać należy, że postępowanie w sprawie wpisu na listę
nie jest typowym postępowaniem administracyjnym, bowiem zgodnie z art. 4 ustawy
do tego rodzaju postępowań stosuje się, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, jedynie niektóre, szczegółowo wymienione, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wśród nich nie znalazł się, m.in. art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., które to regulacje zobowiązują organy administracji publicznej odpowiednio do zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Wskutek powyższego w postępowaniu toczącym się na podstawie przepisów ustawy organ nie jest zobowiązany oceniać, czy dana okoliczność została udowodniona, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zaś uzasadnienie decyzji nie musi zawierać wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Powyższe koresponduje również z treścią art. 3 ust. 9 ustawy, który stanowi, że Minister może ograniczyć zakres uzasadnienia decyzji w sprawie wpisu na listę ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny, mając na
uwadze, że charakter tego rodzaju spraw, a w szczególności okoliczność, iż wykazanie powiązań z podmiotami wspierającymi agresję wiązać się może z koniecznością ujawnienia informacji uzyskanych w toku działań operacyjnych służb bezpieczeństwa państwa.
Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z przyjętymi w ustawie z 13 kwietnia 2022 r. regulacjami prawnymi decyzję w sprawie wpisu na listę wydaje minister z urzędu lub
na uzasadniony wniosek, wskazanych w art. 3 ust. 3 ustawy właściwych, w tym także wyspecjalizowanych w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, organów lub podmiotów. Podmiotem takim jest, między innymi, [...] Agencji [...][...], który złożył do Ministra wniosek o wydanie wobec skarżącego decyzji w niniejszej sprawie. Przy tym art. 3 ust. 4 ustawy stanowi, że propozycję zastosowania środków, o których mowa w art. 1, określa się z uwzględnieniem w szczególności charakteru i zakresu działalności prowadzonej przez osobę lub podmiot, struktury kapitałowej tego podmiotu oraz względów
bezpieczeństwa narodowego.
W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu podlegało zatem rozstrzygnięcie wydane na wniosek szefa służby specjalnej powołanej do ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i porządku konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej, a akta sprawy zawierają również dodatkowe materiały zdeponowane w kancelarii tajnej. Formułując zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym podstawowych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego rządzących postępowaniem dowodowym, skarżący pomija to, że postępowanie w sprawie wpisu na listę sankcyjną jest szczególnym, nietypowym postępowaniem administracyjnym.
Nie bez znaczenia dla oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje również
to, że ustawodawca zdecydował się pozostawić poza katalogiem uregulowanym w art.
4 ust. 1 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. również przepisy art. 10 § 1, art. 61 § 4 oraz art. 73 § 1 k.p.a., które to regulacje zobowiązują organy administracji publicznej odpowiednio do zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Z woli ustawodawcy do postępowania w sprawie wpisu na listę nie stosuje się również szczegółowych przepisów k.p.a. dotyczących poszczególnych środków dowodowych, w tym art. 82 i 83 k.p.a., które dotyczą zeznań świadków i art.
86 k.p.a., który dotyczy przesłuchania strony. To wszystko powoduje, że – w ocenie Sądu – nie można zarzucić Ministrowi przy prowadzeniu przedmiotowego postępowania istotnego naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 8 w związku
z art. 107 § 1 k.p.a.
Zdaniem Sądu, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika jasno, jakie fakty legły u podstaw rozstrzygnięcia organu. Minister wyjaśnił bowiem, że w całości podziela ustalenia i argumentację zawartą we wniosku Szefa [...].
Sposób procedowania przez organ wynika z przepisów ustawy z 13 kwietnia
2022 r. Ustawodawca mając na względzie cel ustawy wyrażony w art. 1, tj. przeciwdziałanie wspieraniu agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej 24 lutego 2022 r., powiązał z nim przewidziane w ustawie instrumenty uniemożliwiające dysponowanie określonymi dobrami, które mogłyby zostać wykorzystane
bezpośrednio lub pośrednio do wspierania agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę lub poważnych naruszeń praw człowieka lub represji wobec społeczeństwa
obywatelskiego i opozycji demokratycznej lub działalności stanowiącej inne poważne
zagrożenie dla demokracji lub praworządności.
W konsekwencji Sąd uznał, że organ nie naruszył opisywanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego, bowiem zasadnie przyjął, wobec ustalonych w toku postępowania i niezakwestionowanych skutecznie przez
skarżącego powiązania pomiędzy skarżącym a R. K.
Powyższe obligowało organ do wpisania skarżącego na listę osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki wskazane w art. 1 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. oraz do zastosowania środków wymienionych w tym przepisie. Zaznaczyć trzeba, że wybór wskazanych środków należy do organu administracji publicznej i o ile mieszczą się one w katalogu prawem przewidzianym, to brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji.
Po analizie wniosku Szefa [...] oraz wzięciu pod uwagę całokształtu okoliczności rozpoznawanej sprawy oraz jej uwarunkowań faktycznych i prawnych
podzielić trzeba ocenę organu, że w sprawie zachodziły podstawy do zastosowania wobec skarżącego wskazanych środków.
Podsumowując Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu tego rodzaju naruszeń prawa materialnego czy
przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie doszło również do naruszenia przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności kontrolowanego aktu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) orzekł jak w sentencji.