I SA/Wa 2684/22

I SA/Wa 2684/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-05-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Milicka-Stojek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1692
art. 2 ust. 3b
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na pismo Wójta Gminy [...] z dnia 3 października 2022 r. znak OPS.547.426.2022 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dodatek węglowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
H. J. (dalej jako "skarżąca") pismem z 6 października 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wójta Gminy [...] (dalej jako "organ" lub "Wójt") z 3 października 2022 r. znak OPS.547.426.2022 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dodatek węglowy.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżąca w dniu 6 października 2022 r. wniosła odwołanie od pisma Wójta z 3 października 2022 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dodatek węglowy. Tymczasem zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), pozostawienie wniosku bez rozpoznania to czynność organu mająca wpływ na prawa obywatela, wobec czego podlega ona zaskarżeniu bezpośrednio do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2022 r. poz. 813 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Stosownie zaś art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze treść cytowanych wyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem wskazanego katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.
Przedmiotem skargi jest pismo Wójta zawierające informację o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o wypłatę dodatku węglowego, w oparciu o art. 2 ust. 3b ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1692 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.d.w." Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.
Zaskarżonego pisma nie można uznać za postanowienie, na które przysługuje zażalenie, ani kończące sprawę, ani też rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Jest to bowiem czynność o charakterze materialno-technicznym, dla której przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. 2000 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", nie przewidują takich form rozstrzygnięcia, jak postanowienie czy decyzja. W istocie jest to zakomunikowanie stronie faktu dokonania czynności i nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Powyższego pisma nie można również uznać, wbrew twierdzeniu organu, za czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W art. 2 ust. 3b u.d.w. ustawodawca przewidział bowiem instytucję pozostawienia wniosku bez rozpoznania, która stanowi analogię do instytucji z art. 64 § 2 K.p.a. Nie ulega natomiast wątpliwości, że nie można pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten odnosi się bowiem do działań materialno-technicznych organów administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wymagających od organu potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Tymczasem pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, wywołuje jedynie skutki procesowe (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1170/08 oraz z 29 czerwca 2010 r. sygn. akt I OSK 944/10; https://cbois.nsa.gov.pl).
Odnosząc się natomiast do kwestii zaskarżenia czynności pozostawienia pisma bez rozpoznania zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej w dniu 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 (ONSAiWSA 2014/1/2) uchwale w składzie siedmiu sędziów wskazał, że na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tym samym wniesienie skargi na czynność materialno-techniczną, jaką jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania, należy uznać za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.