I SA/Wa 2312/22

I SA/Wa 2312/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-10-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Ścieszka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 53 par. 1 pkt 1 i  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie żądania wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. K. (dalej: skarżący) pismem z [...] września 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Pierwszego Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2022 r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z [...] kwietnia 2022 r. zawierające żądanie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Prokuratora Regionalnego w [...] w związku z niewłaściwym procedowaniem w zakresie korespondencji kierowanej przez skarżącego do Prokuratury Regionalnej w [...] oraz podległych jej organizacyjnie jednostek prokuratury. W skardze zawarł wniosek o szczegółowe zbadanie sprawy, w zakresie dotyczącym "organów w stolicy (...) jak był traktowany bezprawnie przez wszelkie organa".
W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postępowanie dyscyplinarne prokuratorów, uregulowane w ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1247, ze zm.), nie jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych. Co najwyżej skargę tę można uznać jako złożoną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: k.p.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wskazany katalog aktów oraz bezczynności i przewlekłości, które podlegają kognicji sądów administracyjnych ma charakter zamknięty. Nie można zatem skarżyć aktu lub czynności w sytuacji, gdy nie toczy i nie może się toczyć postępowanie administracyjne, gdyż żaden przepis prawa nie nakłada na organ takiego obowiązku.
Postępowanie dyscyplinarne prokuratorów nie jest postępowaniem administracyjnym, a zatem czynności wykonywane w tym zakresie, również czynności wstępne, nie mogą podlegać kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
Analiza złożonej skargi i dokumentów do niej załączonych pozwala – jak trafnie zauważa Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę - na ewentualne przyjęcie, że zakresem zaskarżenia są objęte działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków. Zauważyć przyjdzie, że ustawa Prawo o prokuraturze zawiera odrębną regulację dotyczącą skarg i wniosków (Dział VI), przyjmując jednocześnie w art. 189, iż w zakresie w niej nieuregulowanym do skarg i wniosków stosuje się przepisy działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest jednak pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, z 1 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 2490/17; z 14 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 582/17, CBOSA). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest to również przypadek, o którym mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. Przepisy działu VIII k.p.a., jak również przepisy ustawy Prawo o prokuraturze nie przewidują możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a tylko zawarcie przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego pozwalałoby na przyjęcie, że mamy do czynienia z przepisem ustawy szczególnej przewidującej sądową kontrolę.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.