II SA/Rz 1064/16

II SA/Rz 1064/16 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2017-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Ewa Partyka /przewodniczący/
Krystyna Józefczyk. /sprawozdawca/
Piotr Godlewski
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I OSK 1461/17 - Wyrok NSA z 2017-12-14
I OSK 1461/16 - Wyrok NSA z 2016-11-25
II SA/Wa 2117/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2016-02-26
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 23
art. 145 § 1 pkt 4, art. 43, art. 41
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2016 poz 718
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość gruntową -skargę oddala-
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K.G. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania wydane w następującym stanie sprawy.
Wnioskiem z dnia 9 lutego 2016 r. R.M. działający jako pełnomocnik K.G. zażądał wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość gruntową nr 870/3 o pow. 0,1635 ha, położoną w K., stanowiącą własność K.G., która przeszła na własność Gminy [...] w ramach realizacji inwestycji drogowej pn. Budowa drogi dojazdowej do LHS w miejscowości W.B
Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] odmówił wnioskodawcy wznowienia postępowania administracyjnego w tej sprawie. Wyjaśnił, że stroną tego postępowania o ustalenie odszkodowania niewątpliwie była właścicielka działki 870/3 K.G. i to na jej adres wskazany w operacie ewidencji gruntów i budynków kierowana była wszelka korespondencja w sprawie, przy czym odbiór korespondencji kwitował dorosły domownik córka – A.R. Pełnomocnictwo udzielone R.M. zostało przedłożone do akt sprawy po zakończeniu postępowania administracyjnego 1 lutego 2016 r. W świetle powyższego brak jest podstaw do wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art.145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.").
W zażaleniu K.G. zarzuciła nieprawidłowe doręczanie korespondencji w sprawie ustalenia odszkodowania, która powinna być kierowana na adres jej pełnomocnika R.M.
Po rozpatrzeniu zażalenia działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.") Wojewoda [...] zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Podzielił w całości jego stanowisko wyjaśniając, że Starosta [...] wydając decyzję dotyczącą ustalenia odszkodowania przesyłał korespondencję zgodnie z regulacjami zawartymi w k.p.a. prawidłowo na wskazany w operacie ewidencji gruntów adres właściciela nieruchomości, czyli K. G. zamieszkałej w M. ul. [...] 5/54. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym w szczególności zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień z dnia 21.09.2015 r. i 30.10.2015 r. oraz decyzji z dnia 21.12.2015 r. wskazują, że korespondencję odbierał dorosły domownik A.R., córka właścicielki nieruchomości K.G. Korespondencja była doręczana prawidłowo. Mając na względzie przewidziany w art. 41 k.p.a. obowiązek zawiadamiania przez strony organu administracji publicznej o każdej zmianie pod rygorem skutecznego doręczania pism pod dotychczasowy adres organ dokonał analizy akt sprawy i nie dopatrzył się stosownego zawiadomienia ze strony K.G. Natomiast pełnomocnictwo dla R.M. udzielone przez K.G. w dniu [...] grudnia 2015 r. okazane zostało trzynaście dni po wydaniu decyzji dotyczącej ustalenia odszkodowania Z tego względu prawidłowo organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.
W skardze na opisane wyżej postanowienie K.G. prezentowana przez pełnomocnika zarzuciła naruszenie prawa tj.: art. 33 k.p.a., art. 40 § 2 k.p.a., art. 43 k.p.a., art. 64 § 2 k.p.a. i wniosła o jego uchylenie, jak również uchylenie poprzedzającego go postanowienia Starosty [...] z dnia [...] marca 2016 r.
W jej ocenie w sprawie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a., bowiem strona postępowania nie została w sposób prawidłowy zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Organ pominął fakt, iż w dniu [...] września 2015 r. K.G. złożyła w Urzędzie Miasta i Gminy [...] upoważnienie do reprezentowania jej w niniejszej sprawie przez R.M. Dodatkowo w dniu 1 grudnia 2015 r. R.M. działając jako pełnomocnik K.G. złożył zastrzeżenia do wyceny nieruchomości K.G. o numerze 870/3 położonej w K. W odpowiedzi skarżący otrzymał pismo Urzędu Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. informujące o formach pełnomocnictwa. Jeśli pełnomocnictwo było dotknięte brakami formalnymi organ winien był wezwać R. M. do ich usunięcia pod rygorem skutków z art. 64 § 2 k.p.a. Organ nie wystosował takiego wezwania i błędnie doręczał wszelką korespondencję na adres K.G. Błędnie przy tym przyjął, iż doręczenie to było prawidłowe i zgodne z treścią art. 43 k.p.a. mimo, że przesyłki zostały jej przekazane przez A.R. dopiero początkiem lutego, co wynika z treści jej oświadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W zakresie tak określonej kognicji skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd ustalił stan faktyczny sprawy, która nadaje się do wyrokowania.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Starosta [...] orzekł o odszkodowaniu za przejętą pod realizację inwestycji drogowej nieruchomość gruntową nr 870/3 o powierzchni 0,1635 ha będącą własnością K.G.
Pismem z dnia 9 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej R.M. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie odszkodowania. Postanowieniem z dnia 1 marca 2016 r. Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania w tej sprawie.
Decyzja z dnia [...] grudnia 2015 r. o ustaleniu odszkodowania została doręczona skarżącej na adres: M., ul. [...] 5/54. Taki adres wskazany jest w tej sprawie i tam kierowana była cała korespondencja w sprawie.
Odbiór decyzji potwierdziła w dniu 21 grudnia 2015 r. córka skarżącej A.R.
Wniosek o wznowienie postępowania wskazuje, iż jego przesłanką jest fakt, że będący pełnomocnikiem skarżącej R.M. nie brał udziału w postępowaniu, tj. art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
W aktach znajduje się pełnomocnictwo udzielone R.M. przez skarżącą z dnia [...] grudnia 2015 r. Pełnomocnictwo zostało udzielone po zakończeniu postępowania o odszkodowanie.
Bezspornym jest, że korespondencja organu w sprawie odszkodowania była doręczona skutecznie za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zgodnie z art. 41 K.p.a. w toku postępowania strony mają obowiązek zawiadamiania o zmianie adresu. Korespondencję organu kierowaną na adres skarżącej odbierała córka. Zgodnie z art. 43 K.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi. Skarżąca nie kwestionuje tego, iż korespondencję odbierała córka.
Pełnomocnictwo zostało sporządzone osiem dni po skutecznym doręczeniu decyzji ustalającej odszkodowanie.
"Postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydaje się wówczas gdy we wstępnej fazie postępowania wznowieniowego można jednoznacznie stwierdzić, że nie istnieją podstawy wznowienia" – Komentarz.
Jeżeli są jakiekolwiek wątpliwości dotyczące podstawy wznowienia wskazanej przez stronę i istnieje potrzeba zbadania sprawy w tym zakresie, niezbędnym jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1998 r., sygn. akt II SA/Wa 122/98).
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że można jednoznacznie powiedzieć, że wskazana podstawa wznowienia jest nieuzasadniona i zbędnym jest jego prowadzenie i merytoryczne badanie.
Nie jest uzasadniony zarzut skargi, "iż brak pełnomocnictwa należy uzupełnić".
W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego takie stanowisko.
Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia [...] lipca 2015 r. wśród wykazu stron wskazuje skarżącą, natomiast wg skarżącej reprezentowanej przez fachowego pełnomocnika "już w czerwca 2015 r. R.M. był pełnomocnikiem skarżącej" i całość korespondencji dla skarżącej kierowana była na wskazany przez nią adres.
Dopiero pierwsze pismo R.M. to wniosek o wznowienie datowane 1 luty 2016 r. i dopiero w odpowiedzi na ten wniosek R.M. został wezwany do uzupełnienia braków, przez dołączenie pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wezwanie brak uzupełniono, a z nadesłanego pełnomocnictwa wynika, że wystawione zostało już po zakończeniu postępowania w sprawie odszkodowania.
Organ nie ma obowiązku poszukiwać pism, z których ewentualnie może wynikać umocowanie. Jeżeli takowe istniało na wezwanie organu winien je przedłożyć.
Proste zestawienie daty rozstrzygnięcia i daty udzielonego pełnomocnictwa pozwala uznać, iż nie zachodzi przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.