I SA/Wa 224/06

I SA/Wa 224/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Siegień
Jolanta Rudnicka
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka WSA Jerzy Siegień Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2006 r. sprawy ze skargi S. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Wa 224/06
Uzasadnienie
Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie wydania decyzji administracyjnej ograniczającej na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami możliwość korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na korzystanie z pomieszczenia stacji transformatorowej w budynku położonym w W. przy ul. [...] .
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że przepis art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wiąże udzielenie zezwolenia w nim przewidzianego od spełnienia dwóch przesłanek, tj. braku zgody właściciela lub użytkownika wieczystego na realizację inwestycji i posiadania przez inwestora ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dokumentacja sprawy nie zawiera ani wypisu z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego ani decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na tej nieruchomości. Przepis art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami reguluje tzw. szczególne przypadki wywłaszczenia przy uwzględnieniu ogólnych zasad wywłaszczania nieruchomości i funkcji tej instytucji ściśle powiązanej z celami publicznymi - art. 112 ust. 1 ugn. Przepisy tego rodzaju stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Z akt sprawy wynika, że na przedmiotowej nieruchomości inwestycja - stacja transformatorowa - została już zrealizowana a zatem zrealizowanie na nieruchomości celu publicznego przez inwestora przed wydaniem decyzji o jej wywłaszczeniu pozbawia go możliwości skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wywłaszczenie nieruchomości, a więc także z wnioskiem opartym na art. 124 ugn. Brak administracyjnej możliwości dochodzenia takiego żądania powoduje oczywistą bezprzedmiotowość prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania, które w takiej sytuacji podlega umorzeniu na mocy art. 105 § 1 kpa.
W skardze na decyzję Wojewody [...] "S" SA w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając obrazę przepisów art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 105 i art. 107 kpa. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że organ pierwszej instancji nie wskazał przyczyny, która stanowiłaby podstawę do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że skoro inwestycja została już zrealizowana, to nie ma zastosowania art. 124 ust. 1 ugn. Powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt III CZP 27/2, w którym stwierdzono, że skoro inwestycja (stacja transformatorowa) została zrealizowana za zgodą poprzedniego właściciela, to kolejni właściciele mogą obecnie tej zgody odmówić, a wówczas celowe i uzasadnione staje się stosowanie przepisu art. 124 ugn.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603) starosta może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych i naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Z treści powołanego przepisu art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest oczywiste, że wydanie zezwolenia, o którym mowa w tym przepisie, może nastąpić wyłącznie w trakcie budowy inwestycji i to w dodatku przed jej rozpoczęciem na terenie konkretnej nieruchomości, której zezwolenie ma dotyczyć.
W sprawie jest bezsporne, że inwestycja - stacji transformatorowa - została zakończona przed wieloma latami. Wydanie więc zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ugn jest bezprzedmiotowe. Uzasadnia to umorzenie postępowania, prowadzonego na podstawie art. 124 ust. 1 ugn, jako bezprzedmiotowego i nie pociąga za sobą, w tej sytuacji, naruszenia art. 105 § 1 kpa, co zarzuca skarżący. Przytoczony, w uzasadnieniu skargi, fragment uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt IIICZP 27/2, zawiera pogląd, co do stosowania art. 124 ugn odosobniony i sprzeczny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawsze przyjmuje się, że zrealizowanie na nieruchomości celu publicznego przez inwestora przed wydaniem decyzji o jej wywłaszczeniu pozbawia go możliwości skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wywłaszczenie nieruchomości, a więc także z wnioskiem opartym na art. 124 ugn, gdyż cel publiczny został już zrealizowany (np. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1507/94 oraz z dnia 1 kwietnia 1996 r., sygn. akt IV SA 1706/94 - nie publikowane). Pogląd ten Naczelny Sąd Administracyjny reprezentuje również i po wydaniu przez Sąd Najwyższy powołanego w skardze orzeczenia, a na gruncie mającego zastosowanie w sprawie art. 124 ust. 1 ugn, NSA w wyroku z dnia 18 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1216/04 (Lex nr 17 6112) orzekł, że z istoty zezwolenia z art. 124 ugn wynika, że może być ono wydane przed rozpoczęciem na danej, ściśle określonej nieruchomości, konkretnego procesu inwestycyjnego. Wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez właściciela przez wydanie zezwolenia z art. 124 ust. 1 ugn już po rozpoczęciu robót budowlanych, a tym bardziej po ich zakończeniu, jest niedopuszczalne.
Powyższe rozważania i ustalenia czynią więc skargę nieuzasadnioną.
Z tych przyczyn Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.