I SA/WA 2219/23

I SA/Wa 2219/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /sprawozdawca/
Anna Falkiewicz-Kluj
Jolanta Dargas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1073
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas, Sędziowie: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Protokolant referent Anna Kaczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 24 lipca 2023 r. nr 054124901/GSOL w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z 24 lipca 2023 r. nr 054124901/GSOL odmówił J. S. przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.
Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
J. S. 17 lipca 2023 r. złożył wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Do wniosku załączył zaświadczenie Urzędu Miejskiego w [...] z 10 lipca 2023 r., z którego wynika, że pełnił funkcję sołtysa w sołectwie [...] przez okres dwóch kadencji od 28 stycznia 2007 r. do 8 lutego 2011 r. i od 9 lutego 2011 r. do 15 stycznia 2015 r. , tj. przez okres 7 lat 11 miesięcy i 18 dni.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z 24 lipca 2023 r. odmówił J. S. przyznania prawa do świadczenia wskazując, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073) świadczenie przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:
1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji nie mniej niż przez 8 lat;
2) osiągnęła wiek:
a) w przypadku kobiet - 60 lat,
b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.
Organ zaznaczył, że zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Miejskiego w [...] z 10 lipca 2023 r., skarżący pełnił funkcję sołtysa w sołectwie [...] przez okres dwóch kadencji od 28 stycznia 2007 r. do 8 lutego 2011 r. i od 9 lutego 2011 r. do 15 stycznia 2015 r., tj. przez okres 7 lat 11 miesięcy i 18 dni, zamiast wymaganych 8 lat. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia.
J. S. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:
1. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa w zw. z § 3 ust. 4 załącznika nr 11 do uchwały Rady Miejskiej w Suchowoli z 26 marca 2007 r. nr IV/25/07 w sprawie nadania statutów Sołectw Gminy [...];
2. art. 4 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, poprzez przyjęcie, że zaświadczenie Burmistrza [...] jest dokumentem stwierdzającym okoliczności wystarczające do rozpatrzenia sprawy, w sytuacji, w której wskazuje ono niepełny okres jednej z kadencji z uwagi na skrócenie jej trwania przez organ gminy, w sytuacji, w której zgodnie z treścią uchwały wskazanej w pkt 1, kadencja trwa 4 lata i nie ma podstaw do jej skrócenia.
W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Prezes KRUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc m.in. skarga nie jest zatem zasadna, ponieważ okres pełnienia funkcji sołtysa został potwierdzony zaświadczeniem Urzędu Miejskiego w [...] z 10 lipca 2023 r., wobec czego nie ma podstaw do uznania skarżącemu pełnych dwóch czteroletnich kadencji i wypłacenia ww. świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: ppsa) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ppsa sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 ppsa, zgodnie z którym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppsa).
Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest podstaw do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest w sprawie niniejszej ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS z 24 lipca 2023r., odmawiającej Skarżącemu prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowi art. 2 ust. 1 uśp, zgodnie z którym świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:
1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat;
2) osiągnęła wiek:
a) w przypadku kobiet - 60 lat,
b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.
Z powołanego przepisu art. 2 ust. 1 uśp wynika zatem, że przyznanie świadczenia z tytułu pełnienia funkcji sołtysa uzależnione jest od spełnienia kumulatywnie następujących przesłanek. Po pierwsze, zależne jest od stwierdzenia, czy wnioskodawca pełnił funkcję sołtysa przez co najmniej dwie kadencje. Po wtóre, koniecznym jest ustalenie, że pełnienie funkcji sołtysa trwało nie mniej niż 8 lat. Po trzecie, wnioskodawca powinien osiągnąć odpowiedni wiek (kobieta 60 lat a mężczyzna 65 lat).
W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy Skarżący spełnił przesłankę dotyczącą pełnienia funkcji sołtysa przez okres nie mniej niż 8 lat. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Skarżący pełnił funkcję sołtysa przez okres 7 lat, 11miesięcy i 18 dni. Powyższe ustalenie organ oparł na znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniu wystawionym przez Urząd Miejski w [...] w dniu 10.07.2023r. , w którym wskazano, że w okresie od 28.01.2007r. do 08.02.2009r. oraz od 09.02.2009r. do 15.01.2015r. Skarżący pełnił funkcję sołtysa w sołectwie [...].
Treść wskazanego zaświadczenia nie budzi wątpliwości Sądu. Jak wynika z treści skargi, okres pełnienia przez Skarżącego funkcji sołtysa nie jest przez niego kwestionowany.
Powyższe oznacza, że organ prawidłowo ocenił, iż brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia, bowiem Skarżący nie legitymuje się wymaganym okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 uśp. O możliwości przyznania omawianego świadczenia pieniężnego przesądza okoliczność czy wnioskodawca pełnił funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak nie mniej niż przez 8 lat. Takie rozumienie omawianego przepisu wynika wprost z jego treści, bowiem w pierwszym zdaniu art. 2 ust. 1 uśp wskazano, że warunki przyznania świadczenia muszą być spełnione łącznie. Tymczasem ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia wynika, że Skarżący pełnił funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak jedynie przez okres 7 lat 11 miesięcy i 18 dni, czyli poniżej wymaganego przez uśp okresu 8 lat. W takiej sytuacji świadczenie Skarżącemu nie przysługuje, co prawidłowo ocenił organ w zaskarżonej decyzji.
Skarżący wskazał, że pełnienie przez niego funkcji sołtysa przez dwie kadencje nie obejmowało łącznie 8 lat z przyczyn od niego niezależnych, bowiem wynikało z ustalonych terminów wyborów sołtysów, co doprowadziło do niezgodnego z prawem miejscowym skrócenia kadencji. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nie stanowi ona bowiem przesłanki do przyznania wnioskowanego świadczenia. Subiektywne przekonanie Skarżącego o krzywdzącym określeniu przesłanki sprawowania funkcji sołtysa przez nie mniej niż 8 lat, tj. wykluczającym przyznanie świadczenia osobie, która nie legitymuje się pełnym okresem 8 lat pełnienia funkcji, pomimo sprawowania funkcji przez dwie kadencje, nie stanowi zatem o wydaniu zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa.
Stwierdzić zatem należy, że zaskarżona decyzja odmawiająca Skarżącemu przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa nie narusza prawa, co przesądza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak na wstępie.