I OSK 1205/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA odrzucającego skargę na uchwałę Rady Gminy, uznając sprawę za prawomocnie osądzoną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na uchwałę Rady Gminy, stwierdzając tożsamość podmiotową i przedmiotową ze sprawą już prawomocnie osądzoną. Skarżący wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym błędne przyjęcie przedmiotu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i uznając, że skarga dotyczyła wyłącznie jednej, prawomocnie osądzonej uchwały.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie scalenia i podziału gruntów. WSA odrzucił skargę, opierając się na art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., ponieważ uznał, że sprawa była już prawomocnie osądzona wyrokiem WSA z dnia 6 lipca 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 2062/05), który oddalił skargę na tę samą uchwałę. Sąd stwierdził tożsamość podmiotową i przedmiotową obu skarg. Skarżący kasacyjnie zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga dotyczyła tylko jednej uchwały, a nie również innych uchwał Rady Gminy. Zarzucił także naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. przez nienależyte wyjaśnienie podstawy faktycznej i pominięcie argumentów dotyczących innych uchwał i decyzji, a także art. 57 § 3 P.p.s.a. przez nierozdzielenie skarg. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. został zastosowany prawidłowo. NSA nie zgodził się ze skarżącym, że skarga dotyczyła innych uchwał, wskazując, że z treści uzasadnienia skargi nie można było tego wywnioskować, a skarżący powoływał inne uchwały jedynie jako argument zasadności skargi na uchwałę z października 1997 r. NSA podkreślił, że w kolejnych pismach skarżący akcentował przedmiotem zaskarżenia uchwałę z października 1997 r. Sąd odniósł się również do kwestii umorzenia postępowania w innej sprawie na skutek cofnięcia skargi, wskazując, że takie umorzenie ma skutki materialnoprawne i przesądza o legalności aktu. W związku z tym NSA uznał, że WSA nie miał podstaw do rozdzielenia skarg i oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził tożsamość podmiotową i przedmiotową skargi z prawomocnie osądzoną sprawą, co uzasadnia odrzucenie nowej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 182 § § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 57 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie tożsamości podmiotowej i przedmiotowej skargi z prawomocnie osądzoną sprawą. Brak podstaw do rozdzielenia skargi, gdyż przedmiotem zaskarżenia była jedna, prawomocnie osądzona uchwała.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 58 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga dotyczyła tylko jednej uchwały. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. przez nienależyte wyjaśnienie podstawy faktycznej. Zarzut naruszenia art. 57 § 3 P.p.s.a. przez nierozdzielenie skarg.
Godne uwagi sformułowania
sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona Prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Skład orzekający
Małgorzata Pocztarek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niedopuszczalności ponownego wnoszenia skargi w sprawie prawomocnie osądzonej oraz zasady oceny przedmiotu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawomocnego osądzenia sprawy i interpretacji zakresu skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale jej stan faktyczny jest dość rutynowy i proceduralny.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 1205/10 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2010-08-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2010-07-20 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I OSK 1495/11 - Postanowienie NSA z 2011-09-29 I SA/Wa 2131/09 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2010-05-11 Skarżony organ Rada Gminy Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 58 § 1 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2131/09 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne postanawia: oddalić skargę kasacyjną Uzasadnienie W dniu 9 listopada 2009 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie scalenia i podziału na działki budowlane gruntów położonych w O. i przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne – Osiedle "[...]" w O.. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) dalej P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...]. Jak wskazał Sąd w niniejszej sprawie, analiza żądania skargi z dnia 9 listopada 2009 r. prowadzi do wniosku, że skarga dotyczy sprawy już prawomocnie rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 2062/05) oddalającym skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Sąd stwierdził, iż zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. oraz skargi złożonej w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Skargę kasacyjna od powyższego postanowienia wniósł W. W., zaskarżając postanowienie w całości. Powyższemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. 1) art. 58 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarga dotyczyła tylko uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...] w sytuacji, gdy z treści uzasadnienia skargi oraz z pism skarżącego wynika, iż przedmiotem skargi są również inne uchwały Rady Gminy O.- uchwała nr [...], 2) art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. polegające na nienależytym wyjaśnieniu przez Sąd I instancji przyjętej podstawy faktycznej i pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia argumentów podnoszonych przez skarżącego w swojej skardze oraz pismach, a dotyczących niezgodności z prawem innych uchwał oraz decyzji organów administracyjnych dotyczące działek skarżącego, 3) art. 57 § 3 P.p.s.a. poprzez nierozdzielenie skarg, z uwagi na fakt, iż z pism skarżącego wynika, że przedmiotem zaskarżenia nie jest wyłącznie uchwała nr [...]. W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej przepis powyższy na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. odrzucił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie scalenia i podziału na działki budowlane gruntów położonych w O. i przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne – Osiedle "[...]" w P. został zastosowany w sposób prawidłowo. Jak bowiem wynika z ustaleń Sądu I instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2062/05 oddalił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że skarga z dnia 9 listopada 2009 r. nie dotyczyła tylko uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...]. Z treści uzasadnienia skargi nie można wywnioskować, że dotyczy ona także uchwały nr [...], którą skarżący powołuje jedynie jako argument zasadności skargi na uchwałę z dnia [...] października 1997 r. Ponadto skarżący nie wskazuje na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w uchwale z dnia [...] maja 1998 r. nr [...], którą tylko powołuje. Należy podkreślić, iż w kolejnych pismach do Sądu skarżący akcentuje, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała z dnia [...] października 1997 r., np. w piśmie z dnia 14 grudnia 2009 r. W. W. wyjaśnia: "popieram swoją skargę, którą złożyłem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę z dnia [...] października 1997 r. (...)" Ponadto z treści uzasadnienia skargi W. W. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wynika, jak podkreśla sam skarżący, że postępowanie w sprawie skargi na uchwałę z dnia [...] maja 1998 r. nr [...] zostało umorzone w wyniku cofnięcia skargi. Ubocznie należy dodać, że w przypadku cofnięcia skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej prawomocne umorzenie postępowania jest równoznaczne z wiążącym stwierdzeniem sądu, że zaskarżony akt nie jest obarczony wadami uzasadniającymi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Legalność tego aktu jest zatem przesądzona i nie może być kwestionowana w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem tego samego aktu, również w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r., I FSK 505/05, publ.: LEX nr 250245). Nie można pomijać faktu, że również treść postanowienia o umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowi wypowiedź sądu administracyjnego na temat zgodności z prawem określonego rodzaju działania administracji. Przesłanki wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na dopuszczalne cofnięcie skargi wskazują, że w tym przypadku charakterystyka tego postanowienia nie wyczerpuje się na stwierdzeniu, że "umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu". Tego rodzaju postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego dotyka również kwestii materialnoprawnych związanych z merytoryczną oceną aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał podstawy do rozdzielenia skarg, skoro skarga W. W. dotyczy wyłącznie uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...]. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI