I SA/WA 2077/19

I SA/Wa 2077/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /przewodniczący/
Jolanta Dargas
Magdalena Durzyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 2260/20 - Wyrok NSA z 2024-02-08
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2129
art. 3 ust. 2
Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c) i d) oraz ust. 26 pkt 2a
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] czerwca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej jako organ/WINGIK) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej jako: kpa), art. 7b ust. 2 i art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 725 ze zm., dalej jako: Pgik/ustawa) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...] dotyczącą aktualizacji użytku w ewidencji gruntów i budynków dot. działki nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w [...] w [...]. Zmianę wprowadzono na podstawie opracowania geodezyjnego, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (dalej: pzgik) pod nr [...] oraz na postawie dokumentacji architektoniczno - budowlanej dla budynku o identyfikatorze [...].
Jak wynika z akt sprawy, ww działka nr [...] o pow. [...] ha według danych z ewidencji gruntów i budynków (egib) stanowiła w całości grunt leśny. Była to działka od lat 60-tych ubiegłego wieku zabudowana kilkoma budynkami gospodarczymi i jednym budynkiem mieszkalnym o pow. ok. [...] mkw przy czym budynki te powstały na podstawie pozwolenia na budowę wydanego na wniosek obwodu leśnego [...] w związku z prowadzeniem gospodarki leśnej. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. z 2018 r. poz. 2129 t.j., dalej: ustawa o lasach) grunt ten stanowił w całości grunt leśny LsIV gdyż budynki obwodu leśnego [...] związane były z gospodarką leśną. W 2010 r. działka ta została częściowo pozbawiona roślinności leśnej i w związku z toczącym się w tej sprawie postępowaniem administracyjnym jej użytkownik wieczysty tj. Z. B. (dalej jako skarżąca) został zobowiązany do ponownego jej zadrzewienia. W toku czynności sprawdzających pracownicy Lasów Miejskich otrzymali od skarżącej wyciąg z egib informujący, że obszar, który miał podlegać ponownemu wprowadzeniu roślinności leśnej, w dniu [...] września 2015 r. zmianą nr [...] na jej wniosek w ewidencji gruntów i budynków został zmieniony użytek leśny LsIV na użytek B w oparciu o opracowanie geodezyjne przyjęte do pzgik pod nr [...]. Powyższa zmiana skutkowała pomniejszeniem użytku leśnego z [...] ha na [...] ha tj. o [...] ha i wprowadzeniu dla tego obszaru B. Organ podał, że ze sprawozdania technicznego załączonego do ww operatu technicznego z 2015r. wynika, że "zmianę użytków wykonano na podstawie rzeczywistego stanu na gruncie oraz biorąc pod uwagę Inwentaryzację lasu." Dodatkowo geodeta dołączył do opracowania poświadczoną kopię "Inwentaryzacji stanu lasu na okres 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2023 r. (...)", w której w części graficznej wskazano zasięg i powierzchnię lasu występującego na działce nr [...]. W szczegółowym wykazie rozbieżności między ewidencją a stanem na gruncie wpisano, że [...] ha powierzchni przedmiotowej działki zajmują zabudowania; natomiast na mapie przeglądowej drzewostanów grunt ten oznaczony jest jako "inne wyłączenia".
Na skutek interwencji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych (DRLP), wg którego zmiany wprowadzone w 2015r. zostały dokonane z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 poz. 1161 t.j., dalej: ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych) organ ewidencyjny wszczął z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji danych w egib. W toku postępowania starosta w oparciu o art. 20 ust. 3a Pgik uzyskał od Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych informację, że ww zmiana polegająca na zmianie użytku leśnego o powierzchni [...] ha na użytek B - tereny mieszkaniowe, wymagała uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej oraz że aktualizacja winna przywrócić stan ewidencyjny na datę decyzji z 1992r. RDLP przywołał w tym zakresie art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (...), wg którego przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne dokonuje się po uzyskaniu zgody właściwego organu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (...) oraz że do faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji leśnej może dojść wyłącznie po uzyskaniu decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Wyjaśnił dalej, że inwentaryzacja stanu lasu nie może stanowić podstawy do uznania, że grunt utracił charakter gruntu leśnego.
Skarżąca dołączyła do akt ekspertyzę pt. "Diagnoza charakteru wykorzystania gruntu i warunków siedliskowych na terenie działki ewidencyjnej nr [...]". Opinia ta, jak wynikało z jej treści, została oparta o wizję lokalną wraz z wykonaniem próbnych odkrywek glebowych, rozpoznania pokrywy roślinnej oraz o dokumentację fotograficzną. Jej autor stwierdził, że sporna działka jest traktowana jako nieruchomość leśna jedynie przez organy administracji, natomiast wizja lokalna wraz z wykonaniem próbnych odkrywek glebowych i rozpoznaniem pokrywy roślinnej, nie potwierdza takiego charakteru na całej jej powierzchni, a jedynie na niewielkim fragmencie.
Z kolei organ ewidencyjny zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie opracowania geodezyjnego mającego na celu "aktualizacje użytków gruntowych poprzez określenie gruntu trwale wyłączonego z produkcji leśnej zaś na pozostałej części pozostawienie użytku oznaczonego symbolem LsIV zgodnie ze stanowiskiem RDLP". W ramach przeprowadzonej wizji lokalnej wykonawca prac stwierdził, że przedmiotowa działka jest "mocno zadrzewiona oraz niezamieszkała, brak jest również jakichkolwiek oznak do ustalenia gruntu, który byłby funkcjonalnie związany z budynkami". W związku z tym przyjął, że określenie użytku B zasadne jest jedynie pod budynkami (czyli gruntami funkcjonalnie związanymi z budynkami z lat 60-tych), w pozostałej części ustalił użytek LsIV. Postępowanie uległo rozszerzeniu także w zakresie aktualizacji danych budynków o konkretnych identyfikatorach. Ostatecznie Prezydent miasta jako organ prowadzący ewidencję gruntów w mieście na prawach powiatu ww decyzją [...] kwietnia 2019 r. przywrócił Ls dla działki ewidencyjnej nr [...] na powierzchni [...] ha a w pozostałym zakresie tj. na powierzchni ha – B. Zmianę wprowadzono na podstawie opracowania geodezyjnego, przyjętego w dniu [...] września 2019 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (dalej: pzgik) pod nr [...] oraz na postawie dokumentacji architektoniczno - budowlanej dla budynku o identyfikatorze [...].
Opisaną na wstępie decyzją nr [...] z [...] czerwca 2019 r. organ utrzymał ww decyzję w mocy. W uzasadnieniu przywołał art. 20 ust. 3a Pgik i wyjaśnił, że stosownie do art. 3 ustawy o lasach lasem jest grunt:
o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:
przeznaczony do produkcji leśnej lub
stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo
wpisany do rejestru zabytków;
związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
Następnie organ podał, że ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych jednoznacznie nakłada na właścicieli oraz na inne podmioty traktowane jak właściciele, obowiązki trwałego utrzymania lasów, a także zapewniania ciągłości użytkowania lasów. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez wyłączenie gruntów z produkcji leśnej należy rozumieć rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów a stosownie do art. 11 tej ustawy wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na wyłączenie. Uwzględniając, że DRLP nie wydał dla przedmiotowego gruntu wymaganej decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji leśnej organ przyjął, że tylko grunt pod budynkami o łącznej powierzchni [...] m2 jest gruntem trwale wyłączonym z produkcji leśnej, cała zaś działka nr [...] jest częścią kompleksu leśnego Las [...] zgodnie z art. 3 ustawy o lasach. WINGIK wskazał też na opis nieruchomości znajdujący się w Inwentaryzacji stanu lasu na okres od 1.01.2014 r. do 31.12.2023 r. Las [...], wg którego na tym terenie występują dwa wydzielenia leśne o powierzchni [...] ha oznaczone jako drzewostan z głównym gatunkiem "So" - sosna na obrzeżach działki oraz grunt opisany jako inne wyłączenia. Uznał jednak, że fakt ten nie może stanowić podstawy do wykazania użytku gruntowego zgodnie z obecnym sposobem użytkowania, ponieważ jak zaznaczył, w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 541/11 przyjęto, iż czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny, a dopuszczenie do takiej możliwości skutkowałoby tym, że każdy właściciel lasu poprzez wykarczowanie go mógłby doprowadzić swój teren do utraty charakteru leśnego, co pozostawałoby w sprzeczności z ratio legis ustawy o lasach. WINGIK przywołał też załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. u. z 2019 r. poz. 393 t.j., dalej jako rozporządzenie w sprawie egib) oraz art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d Pgik a także § 45 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia w sprawie egib, zgodnie z którym aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, jak również ujawnienie nowych danych ewidencyjnych i wyeliminowanie danych błędnych. Wreszcie wyjaśnił, że w sporządzonym na jego zlecenie opracowaniu geodety odzwierciedlono stan faktyczny na gruncie, i wykazano użytek B jedynie pod budynkami - a działanie takie było możliwe, ponieważ zabudowania te postały jeszcze przed wejściem w życie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a więc przed 25 marca 1995 r. Wg WINGIKa grunt pod budynkami nie podlegał zatem działaniu ww. ustawy .
W uzasadnieniu swojej decyzji WiNGiK odniósł się też do zarzutu skarżącej, że "prace geodezyjne i oględziny terenu zostały dokonane bez zgody i pod jej nieobecność". Wskazał w tym zakresie na treść art. 13 ust. 1 i art. 14 Pgik. Podał także, iż złożona przez skarżącą ekspertyza pt. Diagnoza charakteru wykorzystania gruntu (...) również wskazuje na jego leśny charakter gruntu, gdyż jakkolwiek jest to grunt zabudowany, to jednak istniejące tam zabudowania spełniały rolę wspomagającą gospodarkę leśną i dotychczas nie zmieniono ich funkcji.
W skierowanej do tut. Sądu skardze na decyzję WINGiKa Z. B. (skarżąca) zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:
art. 7, 77 § 2, 80 w zw. z art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy zgodnie ze słusznym interesem skarżącej, a w szczególności poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sprawie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji oparcie zaskarżonej decyzji w głównej mierze na wadliwie sporządzonym oraz dotkniętym błędami merytorycznymi, formalnymi i metodologicznymi operacie technicznym z dnia [...] sierpnia 2018 roku, co do którego w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego, jak również w odwołaniu zgłaszała liczne wątpliwości i zastrzeżenia, które nie zostały przez organ II instancji wyjaśnione i usunięte
art. 7, 77 § 2, 80 w zw. z art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez brak dogłębnego zbadania przez organy obu instancji stanu faktycznego i prawnego nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, w tym przede wszystkim zmian w zakresie użytkowania nieruchomości nr [...] z obrębu [...] w [...][...] od 1969 roku, co skutkowało błędnymi ustaleniami;
art. 7, 77 § 2, 80 w zw. z art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez brak dogłębnego zbadania i wyjaśnienia przez organy obu instancji okoliczności związanych ze zmianą powierzchni zabudowy nieruchomości, które wynikały z przedłożonego operatu technicznego z dnia [...] sierpnia 2015r;
4) art. 10 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w postępowaniu, a przede wszystkim nie powiadomienie użytkownika wieczystego o terminie przeprowadzenia prac geodezyjnych na działce nr [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...] i tym samym uniemożliwienie Z. B. uczestniczenia w czynnościach geodezyjnych mających bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a tym samym sporządzenie operatu bez udziału strony, bez jej zgody, obecności, w nie wyjaśnionych, wątpliwych okolicznościach, co z kolei przełożyło się na treść owego operatu i doprowadziło do błędnych, wadliwych ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie oraz - co ważniejszewykonania operatu przed formalnym wszczęciem postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie;
5) art. 80 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, skutkującej błędnym uznaniem, iż działka nr [...] w całości działką leśną, podczas gdy z zebranej w sprawie dokumentacji, a w szczególności "Diagnozy charakteru wykorzystania gruntu i warunków siedliskowych na terenie działki ewidencyjnej nr [...] (...)" oraz z opracowania geodezyjnego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].09.2015 r. pod nr [...] jednoznacznie wynika, iż działka ta jedynie na swoich obrzeżach ma charakter leśny - "Ls", a w pozostałej części stanowi tereny mieszkaniowe "B" i nie jest lasem w rozumieniu przepisów powszechnie obowiązującego prawa;
Skarżąca zarzuciła organowi także naruszenie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i lit. d oraz art. 24 ust. 2b pkt 2 Pgik poprzez ich błędne zastosowanie i dokonanie z urzędu aktualizacji egib w sytuacji gdy brak było ku temu przesłanek (zwłaszcza że wg niej dotychczasowe informacje tam zawarte nie były obarczone błędem). Zarzuciła też naruszenie art. 3 ustawy o lasach poprzez jego błędną i przede wszystkim niepełną wykładnię, tj. pominięcie jego ust. 2 wskazującego na związki z gospodarką leśną. Jak wskazała, lasem w rozumieniu ww ustawy jest grunt, który poza kryteriami zawartymi w ust. 1 tego przepisu, związany jest z gospodarką leśną, wskazała na jednoczesne pogwałcenie art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzanie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutów proceduralnych, Sąd przyjął, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa procesowego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Formułując zarzuty odnośnie do nierzetelności i niepełności materiału dowodowego a także niewyjaśnienia przez organ wszystkich istotnych aspektów sprawy – skarżąca nie wskazała, jakie jej zdaniem czynności organ winien podjąć, a jakich na jej wniosek nie podjął i to ewentualnie rzutowało na merytoryczny wynik postępowania.
W sprawie nie budzi wątpliwości, że działka [...], której użytkowanie wieczyste nabyła skarżąca, w egib w całości objęta była użytkiem LsIV (po modernizacji z 2007r.) i to dopiero skarżąca we własnym zakresie, bez pozwoleń wymaganych przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych częściowo pozbawiła ww teren roślinności leśnej, co zresztą skutkowało interwencjami pracowników Lasów Państwowych. W sprawie nie budzi też wątpliwości, że działka nr [...] z obrębu [...] jest częścią kompleksu leśnego Las [...], zatem zgodnie z art. 3 ustawy o lasach uwidoczniony w egib użytek Ls nie naruszał prawa – pomimo iż znajdowały się tam, i nadal są, określone budynki gospodarcze (magazyny, garaż, wiata itp) i jeden budynek "przeznaczony pod biuro Obwodu Leśnego z częścią mieszkalną dla kierownika". Budynki te, jak wynika z akt sprawy, powstały pół wieku temu na potrzeby Obwodu Leśnego w związku z prowadzoną tam gospodarką leśną, i wbrew twierdzeniom organu i samej skarżącej, usytuowanie ich na tym terenie nie uzasadnia przyjęcia dla gruntu pod nimi użytku B. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy o lasach, który przywołuje skarżąca w skardze – lasem są grunty związane z gospodarką leśną, a także grunty zajęte pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle (...) drogi leśne, (...) parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Skoro zatem powstałe na tym terenie budynki związane były z produkcją leśną to wg definicji z art. 3 ust. 2 ustawy o lasach stanowiły one las, w egib zasadne zatem było określenie użytku gruntowego jako LsIV. Z akt sprawy nie wynika, aby użytkowanie tego terenu uległo zmianom, nikt też nie kwestionuje, że budynki nie są wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności gospodarczej ( w tym i leśnej), nie ma też wątpliwości, że są opuszczone i niezamieszkałe. Powyższe nie uzasadnia jednak zmiany użytku Ls na B (budynki mieszkalne) dla gruntu pod nimi, bo nie doszło do zmiany sposobu ich pierwotnego użytkowania. Tym bardziej nie było podstaw do zmiany użytku Ls na B na gruntach pokrytych roślinnością leśną wykarczowanych częściowo przez skarżącą a dotychczas niezabudowanych.
Ewidencja gruntów i budynków ma charakter wyłącznie informacyjny i rejestruje aktualny stan użytkowania na gruncie, nie odzwierciedla zatem jego przeznaczenia. Tymczasem skarżąca, jak się wydaje, poprzez wprowadzenie w 2015r. zmiany do ewidencji gruntów i budynków polegającej na wpisaniu użytku B na terenie leśnym a przy tym niezabudowanym, usiłowała doprowadzić do zmiany jego przeznaczenia, co nie znajdowało normatywnego uzasadnienia. Czym innym jest bowiem przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego a czym innym określenie użytku w ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika z akt administracyjnych, użytkowanie wieczyste na tym gruncie powstało w 2002r. tj. w czasie gdy obowiązywał plan miejscowy, który utracił ważność z końcem 2003r.; po tej dacie, jak twierdził na rozprawie pełnomocnik, skarżąca od daty nabycia tj. od 2008r. bezskutecznie próbowała uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. Okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla wyniku sprawy, gdyż ewidencja gruntów i budynków nie prognozuje tego, co ewentualnie może być na gruncie ani też nie odzwierciedla w swoich zapisach przeznaczenia określonego w istniejących czy nieistniejących mpzp - a jedynie odtwarza (ewidencjonuje) to, co istotnie tam jest. Ponieważ od czasu nabycia użytkowania wieczystego przez skarżącą na terenie tym nie wybudowano żadnego budynku, to błędem było wykazanie w 2015r. w egib użytku B na jego znacznej części jako zajętej pod budynki mieszkalne ([...] ha). Zasadnie zatem zostało to odwrócone w kontrolowanym postępowaniu aktualizacyjnym.
W ocenie Sądu nadal cały ww teren obejmujący działkę ewidencyjną nr [...] winien w ewidencji figurować jako Ls gdyż posadowione tam budynki służyły produkcji leśnej i odpowiadały definicji lasu określonej w art. 3 ust. 2 ustawy o lasach, do której jako lex specialis odsyła wprost art. 20 ust. 3a Pgik. Samo pozbawienie gruntu roślinności leśnej nie uzasadnia jeszcze zmiany użytku Ls, gdyż jak słusznie wskazał organ, czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Liczne orzecznictwo w tym zakresie przywołał organ I instancji. Ustawa Pgik definiuje ewidencję gruntów i budynków, jako systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Nawet zatem pozbawienie danego gruntu charakteru leśnego, (gdyby zostało wykazane i udokumentowane stosownymi badaniami, że gleba nie ma parametrów właściwych dla tego rodzaju użytku), nie uzasadnia określenia takiego rodzaju terenu jako B – skoro nie powstały tam żadne budynki, w tym zwłaszcza budynki mieszkalne. Wobec tego, jeśli nawet zasadne byłyby twierdzenia skarżącej, że ten teren utracił charakter gruntu leśnego (co nie zostało wykazane, bo teren jest częścią ogromnego kompleksu leśnego) to niewątpliwie zmiana użytku, skoro teren pozostaje nadal niezabudowany (poza ww budynkami gospodarczymi powstałymi na potrzeby gospodarki leśnej przy braku stwierdzenia zmiany sposobu ich użytkowania), nie mogła prowadzić do określenia go jako B. Tereny mieszkaniowe B – to, wg załącznika nr 6 (pkt. 12) do rozporządzenia w sprawie egib, grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie (...) obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne itd. (...). Przyjęcie dla znacznej części działki [...] użytku B w 2015r. było pozbawione podstaw prawnych.
Ponadto, bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje, że zmiana dokonana w ewidencji gruntów i budynków w 2015r. odbyła się bez stosownych zezwoleń na wyłączenie tego gruntu z produkcji leśnej. Do faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji leśnej może dojść po uzyskaniu na to zgody w oparciu o przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, jednak samo wyłączenie gruntów z produkcji leśnej wg tej ustawy oznacza rozpoczęcie innego niż leśne użytkowania gruntów. Chodzi zatem o faktyczne rozpoczęcie innego korzystania z nieruchomości. Zarówno zmiana przeznaczenia nieruchomości na cele nieleśne jak i wyłączenie jej z produkcji leśnej wymagają oczywiście stosownej zgody. Ale nie można utożsamiać tych procedur z samowolnym faktycznym wyłączeniem gruntów z produkcji leśnej, sankcjonowanym nakładaniem w trybie art. 28 i n ww ustawy opłat administracyjnych za każdy metr tegoż wyłączenia. Oznacza to, że nawet jeżeli bez wymaganej zgody grunt leśny zostanie faktycznie wyłączony z gospodarki leśnej tzn. zostanie zbudowany np. domem jednorodzinnym - to nie oznacza to, że taki dom nie powinien znaleźć odzwierciedlenia w egib jako B – o ile zostaną spełnione wszystkie pozostałe wymogi ewidencyjne w tym zakresie. Wobec tego, zmiana przeznaczenia gruntów na cele nieleśne czy wyłączenie nieruchomości z produkcji leśnej niezależnie od tego czy byłoby to dokonane za stosowną zgodą, o której mowa w art. 7, 10 czy 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych a teren nie zostałby zabudowany budynkami mieszkalnymi (co miało miejsce w tej sprawie) – nie uzasadnia zmiany istniejącego użytku Ls na B. Z drugiej strony rzeczywiste wyłączenie gruntu z produkcji leśnej poprzez jej zabudowanie budynkami mieszkalnymi winno skutkować ujawnieniem B w egib niezależnie od tego czy zostało to dokonane z wymaganą przez ww ustawę zgodą czy też bez niej.
W konsekwencji wybudowanie istniejących na tym gruncie budynków przed wejściem w życie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych tj. w latach 60-tych XX wieku - również nie miało wpływu na wynik sprawy. Okoliczność ujawnienia gruntów pod nimi jako Ls w egib wynika z ich charakteru i braku zmiany sposobu ich użytkowania w powiazaniu z obowiązującymi aktualnie przepisami rozporządzenia w sprawie egib (tj. w szczególności załącznika 6 do ww rozporządzenia) - a nie z braku uzyskania pozwolenia na wyłączenie tego gruntu z produkcji leśnej celem wybudowania tam wówczas określonego rodzaju zabudowań.
W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie doszło do naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i d Pgik oraz art. 24 ust. 2b pkt 2a Pgik. Starosta prowadzący ewidencję gruntów i budynków ma obowiązek aktualizować ją z urzędu a przywołane przepisy stanowią, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z materiałów zasobu bądź wykrycia błędnych informacji; oraz że aktualizacja tych informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Skoro prowadzący egib organ dysponował przyjętym do zasobu operatem technicznym, miał też informacje pochodzące od DRLP o błędach zawartych w danych ewidencyjnych i aktualizacji dokonał w drodze decyzji administracyjnej – to nie doszło do naruszenia prawa. Dla wyniku sprawy bez znaczenia pozostaje, że ww operat techniczny został przyjęty do zasobu przed (jak twierdzi skarżąca) wszczęciem postępowania aktualizacyjnego (w sierpniu 2018r), gdyż przepisy tego nie wymagają, a tym bardziej gdy chodzi o postępowanie aktualizacyjne prowadzone z urzędu. Trzeba też zwrócić uwagę, że większość zmian do ewidencji wprowadza się w drodze czynności materialno-technicznej i wówczas zawsze, co oczywiste, operat techniczny musi być przyjęty do zasobu przed wprowadzeniem zmiany, inaczej byłoby to niemożliwe. Ponadto, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, w tej sprawie organ zawiadomił oficjalnie skarżącą o prowadzeniu postępowania prowadzącego do wydania decyzji administracyjnej – pismem z 20 lipca 2018r. (k. 87 akt adm) zaś zawiadomienie wysłane do skarżącej z datą 27 sierpnia 2018r. (k. 90 akt adm) wystosowano dopiero wówczas gdy przesyłka z 20 lipca 2018r. adresowana do niej na adres [...] – została zwrócona przez Pocztę jako niepodjęta w terminie. Nie ma zatem powodu by twierdzić, że organ wszczął postępowanie dopiero po przyjęciu operatu do zasobu. Skarżąca formalnie dowiedziała się o tym wszczęciu odpowiednio później, ale nie oznacza to, czynności były podejmowane bez jej udziału. Skarga nie przedstawia przy tym przekonujących argumentów, że okoliczność przyjęcia operatu technicznego przed zawiadomieniem skarżącej o wszczęciu postępowania - miała jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.
Nie można też mówić o naruszeniu prawa strony do udziału w postępowaniu tj. o naruszeniu art. 10 kpa. Organ przywołał przepisy szczególne Pgik, a skarżąca, reprezentowana przez cały proces administracyjny przez pełnomocnika, nie wykazała jaki wpływ na wynik sprawy miała okoliczność braku jej osobistego udziału w czynnościach technicznych podejmowanych na gruncie przez geodetę.
Skutkowało to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa - pomimo iż Sąd uznał, że sporna decyzja częściowo narusza prawo pozostawiając użytek B pod budynkami służącymi niegdyś do produkcji leśnej, i przywraca użytek LsIV na powierzchni [...] ha podczas gdy z uzasadnienia decyzji wynika, że w 2015r. dokonano zmiany co do [...] ha. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu z tego powodu stanowiłoby jednak działanie na szkodę skarżącej, a to pozostawałoby w sprzeczności z treścią art. 134 § 2 ppsa.