I SA/WA 207/04

I SA/Wa 207/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-03-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Banasiewicz
Krystyna Kleiber
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Sygn. powiązane
II OSK 1077/05 - Wyrok NSA z 2006-09-15
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Krystyna Kleiber Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2005 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Wa 207/04
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. utrzymała w mocy decyzję z [...] listopada 2003 roku numer [...] Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że orzeczeniem z [...] marca 1988 roku numer [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w L. stwierdziła, że M.J. jest trwale niezdolny do służby wojskowej i niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 1988 roku Okręgowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. zatwierdziła orzeczenie z [...] marca 1988 roku numer [...] Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L.
W dniu [...] października 2003 roku M.J. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] kwietnia 1988 roku Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. We wniosku M.J. jako podstawę prawną wznowienia podał przepis art.145 § 1 pkt.5 k.p.a.
Decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku numer [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. odmówiła wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] kwietnia 1988 roku Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. utrzymującej w mocy orzeczenie z [...] marca 1988 roku numer [...] Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. utrzymała w mocy decyzję z [...] listopada 2003 roku numer [...] Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B.
Na decyzję z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M.J. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 1988 roku Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B., polegające na tym, że nowe dowody potwierdzają posiadanie przez skarżącego prawidłowej osobowości w dniu wydania w/w decyzji oraz w chwili obecnej.
W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. podtrzymała swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.
W szczególności należy podkreślić, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dotyczące zagadnień zdolności do służby wojskowej żołnierzy zawodowych wydawane w oparciu o przepisy ustawy z 30 czerwca 1970 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 8/92, poz.31 ze zmianami) mają byt całkowicie autonomiczny, gdyż ostateczne orzeczenia tych komisji są wiążące dla innych administracyjnych organów właściwych w sprawach powołania lub przyjęcia określonej osoby do służby wojskowej albo zwolnienia z tej służby, przy czym powołanie do służby wojskowej bądź zwolnienie ze służby wojskowej następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej, podlegającej
zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jednolity administracyjny tryb postępowania w sprawach dotyczących zdolności do służby wojskowej ( zawodowej czy czynnej) powoduje, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich są wiążące dla innych organów rozstrzygających w tych sprawach i tym samym są zaskarżalne do sądu administracyjnego (vide uzasadnienie postanowienia składu siedmiu sędziów NSA z 6.11.2000 roku sygnatura akt OSA 1/00, ONSA 2001/2/47).
Skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu przywołanego wyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podkreślić jednak należy, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...] kwietnia 1988 roku Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. W postępowaniu wznowieniowym znajdują zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Można żądać wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną z przyczyn, o których mowa w art.145 § 1 pkt.1-8 k.p.a. i w art.145a k.p.a. Jednocześnie przepis art.147 k.p.a. wskazuje, że wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu bądź na żądanie strony , z tym jednak zastrzeżeniem, że wznowienie postępowania z przyczyn wymienionych w art.145 § 1 pkt.4 k.p.a. i w art.145a k.p.a. może nastąpić wyłącznie na żądanie strony. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania wstępnego. Postępowanie wstępne winno zakończyć się w jeden ze sposób określonych w art.149 k.p.a. W przypadku gdy organ administracji publicznej uznaje, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego wydaje postanowienie, o którym mowa w art.149 § 1 k.p.a., natomiast w sytuacji gdy organ administracji publicznej ustali, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego jest zobowiązany do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Pamiętać przy tym należy, że odmowa wznowienia postępowania jest dopuszczalna tylko i wyłącznie z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. Podstawą odmowy wznowienia nie może być merytoryczna ocena przesłanek wznowieniowych postępowania, która to ocena może być dokonana jedynie po wznowieniu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że decyzja o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego
może zapaść wówczas, gdy z żądaniem wznowienia wystąpiła osoba, która nie jest stroną postępowania w rozumieniu art.28 k.p.a., albo jeżeli z żądaniem wznowienia wystąpiła strona postępowania administracyjnego ale wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art.148 § 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie mimo błędnego uzasadnienia zarówno organu I instancji jak i organu odwoławczego mamy do czynienia z rozstrzygnięciem zgodnym z prawem. Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony do właściwego organu administracji publicznej w dniu 24 listopada 2003 roku. Natomiast strona skarżąca powzięła wiadomość o treści opinii psychologa i treści badania lekarskiego w dniu 7 października 2003 roku. W tym stanie rzeczy strona skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art.148 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.