I SA/WA 2064/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o przyznaniu zasiłku okresowego w minimalnej wysokości, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej, uwzględniając zarówno potrzeby skarżącego, jak i ograniczone środki finansowe.
Skarżący W. G. domagał się przyznania zasiłku okresowego w wyższej kwocie, argumentując, że przyznana suma jest niewystarczająca do przeżycia i nie zapewnia zabezpieczenia społecznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza o przyznaniu zasiłku w minimalnej wysokości, wskazując na przepisy ustawy o pomocy społecznej, które nie pozostawiają wysokości świadczenia do uznania organu, a jedynie określają zasady jego ustalania. Sąd administracyjny uznał postępowanie organów za prawidłowe, podkreślając, że przyznawanie świadczeń z pomocy społecznej jest ograniczone dostępnymi środkami finansowymi i musi uwzględniać potrzeby wszystkich beneficjentów.
Sprawa dotyczyła skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy B. o przyznaniu skarżącemu zasiłku okresowego w minimalnej wysokości. Skarżący podnosił, że przyznana kwota jest niewystarczająca do przeżycia i nie stanowi zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Konstytucji. Organy administracji obu instancji wskazały, że wysokość zasiłku okresowego jest ściśle określona przepisami ustawy o pomocy społecznej i nie podlega uznaniu organu. Podkreślono, że przyznana kwota stanowiła 30% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem skarżącego, co jest minimalną obligatoryjną wysokością zasiłku w 2005 roku. Dodatkowo, wskazano na ograniczone środki finansowe przeznaczone na zasiłki okresowe, które pozwalały jedynie na wypłatę świadczeń w minimalnej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, uznał, że organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i procesowego. Sąd podkreślił, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, a motywy przyznania zasiłku w określonej kwocie zostały należycie uzasadnione. Sąd zwrócił uwagę, że choć skarżący spełnia kryterium dochodowe do ubiegania się o świadczenie, to nie oznacza to automatycznego zaspokojenia wszystkich jego wniosków i oczekiwań, ze względu na ograniczone możliwości pomocy społecznej i konieczność uwzględnienia potrzeb innych osób. W związku z tym, sąd oddalił skargę jako bezzasadną, uznając decyzje organów za zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przyznanie zasiłku w minimalnej wysokości jest zgodne z prawem, jeśli organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy, uwzględniając dostępne środki finansowe i potrzeby innych beneficjentów.
Uzasadnienie
Ustawa o pomocy społecznej precyzyjnie określa zasady ustalania wysokości zasiłku okresowego, nie pozostawiając tego do uznania organu. Przyznawanie świadczeń jest ograniczone możliwościami finansowymi pomocy społecznej, co może skutkować wypłatą zasiłków w minimalnej obligatoryjnej wysokości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.s. art. 38 § ust. 1 i 2
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 38 § ust. 2 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 1
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 147 § ust. 2 pkt 1
Ustawa o pomocy społecznej
Pomocnicze
kpa art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.s. art. 3 § ust. 4
Ustawa o pomocy społecznej
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i § 2 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące ustalania wysokości zasiłku okresowego. Przyznanie zasiłku w minimalnej wysokości jest zgodne z prawem, biorąc pod uwagę ograniczone środki finansowe pomocy społecznej. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, a motywy orzeczenia zostały należycie uzasadnione.
Odrzucone argumenty
Kwota przyznanego zasiłku okresowego nie stanowi zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Konstytucji RP i jest niewystarczająca do przeżycia.
Godne uwagi sformułowania
wysokość zasiłku okresowego przyznanego W. G. nie została pozostawiona do uznania organu administracji, ponieważ zasady ustalania wysokości tego zasiłku wynikają wprost z przepisów ustawy nie oznacza to jednak zapewnienia realizacji wszelkich wniosków. Z uwagi na ograniczone środki na ten cel nie jest możliwe zaspokojenie wszelkich potrzeb i oczekiwań osób i rodzin korzystających z pomocy.
Skład orzekający
Emilia Lewandowska
przewodniczący sprawozdawca
Sławomir Antoniuk
członek
Przemysław Żmich
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie decyzji o przyznaniu zasiłku okresowego w minimalnej wysokości, ograniczenia środków finansowych w pomocy społecznej, interpretacja przepisów ustawy o pomocy społecznej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o pomocy społecznej z 2004 roku i stanu prawnego obowiązującego w 2005 roku. Interpretacja opiera się na ówczesnych realiach budżetowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu pomocy społecznej i zasiłków, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na rutynowej interpretacji przepisów i ograniczeniach budżetowych, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 2064/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-03-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Emilia Lewandowska /przewodniczący sprawozdawca/ Przemysław Żmich. Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. oddala skargę. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania W. G. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w sprawie przyznania W. G. zasiłku okresowego od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 38 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedstawiło następujący stan faktyczny sprawy: Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] organ I instancji – po rozpoznaniu wniosku W. G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. o przyznanie zasiłku okresowego z powodu długotrwałego bezrobocia – orzekł om przyznaniu W. G. zasiłku okresowego od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca nie posiada żadnego źródła dochodu, a kryterium ustawowe wynosi 461 zł Od powyższej decyzji W. G. złożył odwołanie z dnia [...] czerwca 2005 r., podnosząc, iż kwota [...] zł nie stanowi zabezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwym za tę kwotę przeżycie przez pełny miesiąc. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania W. G., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej wskazując, że wysokość zasiłku okresowego przyznanego W. G. nie została pozostawiona do uznania organu administracji, ponieważ zasady ustalania wysokości tego zasiłku wynikają wprost z przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DZ. U. nr 64 poz. 593 ze zm.), zaś rolą organu jest ich zastosowanie, co organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji. Z pisma Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] sierpnia 2005 r. przesłanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wynika, że wysokość środków przyznanych na zasiłki okresowe w roku 2005 wynosiła 56.000 zł. Kwota ta zabezpiecza jedynie wypłatę zasiłków okresowych w minimalnej obligatoryjnej wysokości (20% i 30%). Rada Miejska w B. nie podjęła uchwały w sprawie podwyższenia dolnych granic zasiłków okresowych. W piśmie tym poinformowano również, że nie udzielano pomocy w kwotach wyższych niż te, o których mówi art. 147 powołane wyżej ustawy. W dniu [...] października 2005 r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] wraz z wnioskiem o uchylenie przedmiotowej decyzji z powodu niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ogranicza się do badania zgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DZ.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast w myśl ust. 2 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 1 wyżej powołanego przepisu zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie, przy czym kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z powyższym przepisem nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Na podstawie art. 147 ust. 2 pkt 1 przepisów przejściowych i końcowych wyżej powołanej ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej minimalna wysokość zasiłku okresowego w 2005 r. wynosiła w przypadku osoby samotnie gospodarującej 30 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby Z akt administracyjnych wynika, że W. G. wystąpił – wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005 r. - do Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanie zasiłku okresowego ze względu na długotrwałe bezrobocie. Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. przyznał mu zasiłek okresowy od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł, co stanowi 30 % różnicy miedzy dochodem a kryterium. Przepis ten nie ma charakteru uznaniowego, co oznacza, że zasady ustalania wysokości zasiłku okresowego wynikają wprost z przepisów ustawy, zaś rolą organu jest ich zastosowanie. W ocenie Sądu organy administracyjne prowadziły prawidłowo postępowanie wyjaśniające. W uzasadnieniach decyzji zostały prawidłowo podane motywy orzeczenia o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie [...] zł. Bezsporne w sprawie jest, że dochód W. G., który jest osobą samotnie gospodarującą nie osiąga kryterium dochodowego, co uprawnia go do ubiegania się o świadczenie z pomocy społecznej. Nie oznacza to jednak zapewnienia realizacji wszelkich wniosków. Z uwagi na ograniczone środki na ten cel nie jest możliwe zaspokojenie wszelkich potrzeb i oczekiwań osób i rodzin korzystających z pomocy. Jak podkreślono w zaskarżonej decyzji w myśl art. 3 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej potrzeby te powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Dlatego też organy przy rozpatrywaniu wniosku W. G., w którym zwrócił się do Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanie zasiłku okresowego ze względu na długotrwałe bezrobocie wzięły pod uwagę nie tylko potrzeby skarżącego, ale również możliwości pomocy społecznej w kontekście posiadanych środków i potrzeb innych osób objętych pomocą. Kwestionowane przez skarżącego decyzje nie naruszają prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Jak podano w zaskarżonej decyzji wysokość środków finansowych przyznanych na zasiłki okresowe w roku 2005 wynosiła 56.000 zł. Kwota ta zabezpiecza jedynie wypłatę zasiłków okresowych w ich minimalnej obligatoryjnej wysokości (20 % i 30%). W świetle okoliczności sprawy przyznanie W. G. zasiłku okresowego w kwocie [...] zł. uznano za zgodne z prawem. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI