I SA/Wa 2055/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-09-15
NSAAdministracyjneŚredniawsa
nieruchomościprawo administracyjnestwierdzenie nieważnościSKOuchwałazwrot pismakpagrunt warszawski

WSA w Warszawie uchylił postanowienie SKO o zwrocie wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały, uznając błędną kwalifikację prawną wniosku przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zwróciło wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały dotyczącej oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Sąd uznał, że SKO błędnie zakwalifikowało wniosek jako sprawę cywilną, zamiast rozpoznać go jako żądanie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej na podstawie KPA. W konsekwencji, oba postanowienia SKO zostały uchylone.

Sprawa dotyczyła skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie o zwrocie wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały z 1995 r. dotyczącej oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste i sprzedaży budynków. SKO uznało, że sprawa należy do kompetencji sądu powszechnego, a nie kolegium, i zastosowało art. 66 § 3 kpa o zwrocie podania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 127 § 3 kpa, twierdząc, że organ nie rozpatrzył sprawy ponownie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za uzasadnioną, ale z innych względów. Sąd stwierdził, że SKO błędnie zakwalifikowało wniosek, ignorując intencję wnioskodawcy domagającego się stwierdzenia nieważności uchwały jako decyzji administracyjnej na podstawie KPA. Zastosowanie art. 66 § 3 kpa było nieuzasadnione. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie SKO, nakazując ponowne rozpatrzenie wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, SKO błędnie zakwalifikowało wniosek. Wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały, traktowanej jako decyzja administracyjna, powinien być rozpatrzony na podstawie przepisów KPA dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji, a nie jako sprawa cywilna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że treść wniosku M. K. jednoznacznie wskazywała na żądanie stwierdzenia nieważności uchwały jako decyzji administracyjnej w trybie KPA, a nie na sprawę cywilną. SKO dowolnie zinterpretowało wniosek, co skutkowało niezasadnym zwrotem pisma.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 66 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis ten nie ma zastosowania do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.

k.p.a. art. 127 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Zarzut naruszenia tego przepisu przez organ, który nie dokonał ponownego rozpatrzenia sprawy, został podniesiony przez skarżącego.

u.s.t. art. 101 § ust. 1

Ustawa o samorządzie terytorialnym

Wspomniany w kontekście braku zaskarżenia uchwały w tym trybie przez wnioskodawcę.

Argumenty

Skuteczne argumenty

SKO błędnie zakwalifikowało wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały jako sprawę cywilną, zamiast rozpoznać go jako żądanie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej na podstawie KPA.

Odrzucone argumenty

Argumentacja SKO, że sprawa należy do kompetencji sądu powszechnego i należy zastosować art. 66 § 3 kpa.

Godne uwagi sformułowania

Organ zupełnie dowolnie, bo wbrew treści wniosku uznał, że przedmiotem wniosku jest sprawa oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste a nie żądanie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r. zapadły z naruszeniem art. 66 § 3 kpa albowiem przepis ten w ogóle do przedmiotowego wniosku nie może mieć zastosowania.

Skład orzekający

Emilia Lewandowska

sprawozdawca

Iwona Kosińska

członek

Marek Stojanowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych oraz prawidłowej kwalifikacji wniosków przez organy administracji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zwrotu wniosku przez SKO i błędnej kwalifikacji prawnej. Może być mniej istotne dla spraw nieobjętych dekretem o gruntach warszawskich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowy błąd proceduralny organu administracji, który może prowadzić do uchylenia jego postanowienia. Jest to pouczające dla prawników procesowych.

Błąd SKO: Jak błędna kwalifikacja wniosku doprowadziła do uchylenia postanowienia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 2055/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska /sprawozdawca/
Iwona Kosińska
Marek Stojanowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma 1. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA/Wa 2055/05
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] września 2005 r., nr [...], utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], którym zwrócono, na podstawie art. 66 § 3 kpa, pismo wnioskodawcy M. K.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu [...] kwietnia 2005 r. do organu wpłynął wniosek M. K. "o stwierdzenie nieważności całości decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. wydanej z rażącym naruszeniem prawa przez Zarząd Miasta W. w formie uchwały nr [...] w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] w W. oraz sprzedaży budynków i urządzeń zlokalizowanych na tej nieruchomości". Organ oceniając przedmiot wniosku uznał, że dotyczy on sprawy oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, a sprawy takie należą do kategorii spraw regulowanych w ramach stosunków cywilno-prawnych i nie znajdują się w kompetencji kolegium lecz w kompetencji sądu powszechnego. W tej sytuacji, w ocenie organu, ma zastosowanie przepis art. 66 § 3 kpa o zwrocie podania.
W skardze M. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 127 § 3 kpa, gdyż w jego ocenie organ nie dokonał ponownego rozpatrzenia sprawy, a jedynie odniósł się do niektórych zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona lecz z innych względów niż podniesiono w jej treści.
We wniosku z dnia [...] kwietnia 2005 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], który do tego organu wpłynął w dniu [...] kwietnia 2005 r., M. K. wniósł "o stwierdzenie nieważności całości decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. wydanej z rażącym naruszeniem prawa przez Zarząd Miasta W. w formie uchwały nr [...] w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] w W. oraz sprzedaży budynków, budowli i urządzeń zlokalizowanych na tej nieruchomości". Treść powyższego wniosku nie nasuwa wątpliwości co do intencji wnioskującego, a mianowicie wnosi on o stwierdzenie nieważności wskazanej we wniosku uchwały, którą uważa za decyzję. Treść uzasadnienia wniosku nie pozostawia wątpliwości, że wnioskodawcy nie chodzi o zaskarżenie tej uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym lecz uważa ją za decyzję, której stwierdzenia nieważności domaga się na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rzeczą organu było więc rozpoznać zasadności tego wniosku w świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego regulujących instytucję prawną jaką jest stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.
Natomiast organ zupełnie dowolnie, bo wbrew treści wniosku uznał, że przedmiotem wniosku jest sprawa oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste a nie żądanie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Konsekwencją takiego błędnego zakwalifikowania wniosku było orzeczenie przez organ o zwrocie wniosku do wnioskodawcy jako wniesionego do niewłaściwego organu. Zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r. zapadły z naruszeniem art. 66 § 3 kpa albowiem przepis ten w ogóle do przedmiotowego wniosku nie może mieć zastosowania. Uzasadnia to uchylenie obu postanowień, gdyż naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając wniosek organ rozpatrzy jego zasadność z uwzględnieniem treści powyższych rozważań.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI