I SA/Wa 2007/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o zawieszeniu wypłaty zasiłków celowych dla osoby tymczasowo aresztowanej, uznając, że przepis dotyczący zawieszenia świadczeń nie może być stosowany do świadczeń już przyznanych prawomocną decyzją.
Skarżący M. K., tymczasowo aresztowany, zaskarżył decyzję o zawieszeniu wypłaty zasiłków celowych, przyznanych mu wcześniej prawomocną decyzją. Organy administracji uznały, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, stwierdzając, że przepis ten dotyczy świadczeń, które nie zostały jeszcze przyznane, a nie tych już przyznanych prawomocną decyzją, których wypłata jest jedynie kwestią wykonania.
Sprawa dotyczyła skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. o zawieszeniu wypłaty zasiłków celowych. Decyzja ta została wydana po tym, jak M. K. został tymczasowo aresztowany. Organy administracji powołały się na art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący podniósł swoją trudną sytuację osobistą i zdrowotną, wskazując, że przebywając w areszcie nie ma żadnego wsparcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że organy niewłaściwie zinterpretowały art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Sąd wyjaśnił, że przepis ten dotyczy sytuacji, gdy prawo do świadczeń nie zostało jeszcze przyznane, a nie sytuacji, gdy świadczenie zostało już przyznane prawomocną decyzją. W niniejszej sprawie zasiłek celowy został przyznany prawomocną decyzją przed datą aresztowania, a zawieszenie jego wypłaty było błędne. Sąd oddalił również zarzut skarżącego dotyczący zmiany jego sytuacji prawnej po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, wskazując, że przepisy z zakresu pomocy społecznej nie są objęte prawem wspólnotowym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten dotyczy sytuacji, gdy prawo do świadczeń nie zostało jeszcze przyznane, a nie sytuacji, gdy świadczenie zostało już przyznane prawomocną decyzją.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej odnosi się do przyznawania nowych świadczeń osobie tymczasowo aresztowanej, a nie do zawieszenia wypłaty świadczeń już przyznanych prawomocną decyzją. Wypłata przyznanego świadczenia jest kwestią wykonania decyzji, a nie przyznawania nowego prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
u.p.s. art. 13 § ust. 2
Ustawa o pomocy społecznej
Przepis dotyczy sytuacji, gdy prawo do świadczeń nie zostało jeszcze przyznane, a nie sytuacji, gdy świadczenie zostało już przyznane prawomocną decyzją.
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwa interpretacja art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej przez organy administracji – przepis ten nie pozwala na zawieszenie wypłaty świadczenia już przyznanego prawomocną decyzją.
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że jego sytuacja prawna uległa zmianie po przystąpieniu Polski do UE w zakresie świadczeń z pomocy społecznej.
Godne uwagi sformułowania
przepis ten będzie miał zastosowanie dopiero przy rozpatrywaniu wniosku osoby tymczasowo aresztowanej o przyznanie określonego świadczenia na podstawie ustawy o pomocy społecznej. Na podstawie art. 13 ust. 2 nie można natomiast zawiesić realizacji świadczenia już przyznanego prawomocną decyzją. przepisy z zakresu opieki społecznej nie są objęte prawem wspólnotowym.
Skład orzekający
Anna Łukaszewska-Macioch
przewodniczący sprawozdawca
Iwona Kosińska
członek
Tomasz Wykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisu dotyczącego zawieszania świadczeń z pomocy społecznej dla osób tymczasowo aresztowanych, w szczególności rozróżnienie między przyznaniem świadczenia a jego wypłatą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby tymczasowo aresztowanej i przyznanego wcześniej świadczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie przepisów prawa administracyjnego i jak sądowa kontrola może korygować błędy organów, nawet w trudnych sytuacjach życiowych obywateli.
“Czy aresztowanie automatycznie pozbawia prawa do zasiłku? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 2007/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-04-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-12-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Łukaszewska-Macioch /przewodniczący sprawozdawca/ Iwona Kosińska Tomasz Wykowski Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch (spr.) Sędziowie asesor WSA Iwona Kosińska asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Marcin Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wypłaty zasiłków celowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] września 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. K., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] września 2006 r. nr [...], którą zmienił on swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., przyznającą M. K. w miesiącach od lipca 2006 r. do października 2006 r. zasiłek celowy w wysokości po [...] złotych w ten sposób, że od 1 września 2006 r. zawiesił wypłatę tych zasiłków. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2006 r. organ pierwszej instancji powołał się na przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) stanowiący, że osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Ustalono, że M. K. został zatrzymany i tymczasowo aresztowany w dniu [...] sierpnia 2006 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K., wskazując na swoją bardzo trudną sytuację osobistą i zdrowotną. Odwołujący się podniósł, że przebywając w areszcie nie może liczyć na jakąkolwiek pomoc. Zmarła mu matka, siostra zerwała z nim kontakty, a ojciec przebywa na leczeniu odwykowym. Pieniądze uzyskane w ramach pomocy społecznej chce przeznaczyć na zakup leków w związku z przebytymi dwoma zawałami serca oraz zakup odzieży, gdyż ubranie, które posiadał w dniu zatrzymania pożyczył na pogrzeb matki i musiał je zwrócić. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października lipca 2006 r. powołując się na przepis art. 13 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej, zaś osobie tymczasowo aresztowanej - co miało miejsce w niniejszej sprawie - zawiesza się prawo do świadczeń, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, że powyższy przepis wyklucza jakąkolwiek uznaniowość czy odstępstwo od zawartej w nim dyspozycji. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wskazał na dramatyczną sytuację, w jakiej się znalazł w związku z aresztowaniem nie posiadając nikogo bliskiego, ani żadnych dochodów i jakichkolwiek kontaktów ze światem zewnętrznym. Skarżący powołując się na informacje uzyskane od swojego obrońcy podniósł, iż po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej świadczenia mu nadal przysługują i wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało uwzględnić, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń. Organy obu instancji niewłaściwie zinterpretowały treść powołanej normy i dokonały błędnej subsumcji stanu faktycznego sprawy do zawartej w niej dyspozycji. Nie budzi wątpliwości, że 13 ust. 2 zd. pierwsze odnosi się do zawieszenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej dla osoby tymczasowo aresztowanej, chodzi jednakże o prawa, które jeszcze w dacie aresztowania nie były przyznane. Przepis ten będzie miał zastosowanie dopiero przy rozpatrywaniu wniosku osoby tymczasowo aresztowanej o przyznanie określonego świadczenia na podstawie ustawy o pomocy społecznej. W okresie tymczasowego aresztowania nie można wydać na rzecz takiej osoby decyzji przyznającej świadczenie z pomocy społecznej. Na podstawie art. 13 ust. 2 nie można natomiast zawiesić realizacji świadczenia już przyznanego prawomocną decyzją. W niniejszej sprawie M. K. został przyznany zasiłek celowy prawomocną decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] lipca 2006 r., a zatem w dacie aresztowania, tj. [...] sierpnia 2006 r., prawo do zasiłku celowego już istniało, a wypłata świadczenia jest tylko kwestią wykonania prawomocnej decyzji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] września 2006 r. zostały wydane z naruszeniem powołanego wyżej przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Zaznaczyć należy, że chybiony jest zarzut skarżącego, iż po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej jego sytuacja prawna w zakresie przysługujących mu jako osobie tymczasowo aresztowanej praw do świadczeń z opieki społecznej uległa zmianie, gdyż przepisy z zakresu opieki społecznej nie są objęte prawem wspólnotowym. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.