I SA/WA 1983/22

I SA/Wa 1983/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Falkiewicz-Kluj
Jolanta Dargas
Magdalena Durzyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] w likwidacji z siedzibą w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2022 r. nr KOC/2136/Zs/22 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 marca 2022 r. nr KOC/1045/Zs/22 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej też jako organ/kolegium) odmówiło wydania zaświadczenia ustalającego, że oświadczenie zawarte w piśmie z 21 grudnia 2011 r. skierowanym przez organ do Urzędu [...], iż decyzja kolegium nr KOC/1674/Go/08 z 3 grudnia 2010 r. stwierdzająca nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z 27 kwietnia 1977 r. nr [...] "jest ostateczna i podlega wykonaniu" jest błędne, gdyż do dnia dzisiejszego nie została doręczona jedynej stronie w sprawie w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej jako kpa) tj. Spółdzielni [...] w likwidacji, co stanowi rażące naruszenie art. 109 kpa i na zasadzie art. 110 kpa nie wiąże organu, który wydał decyzję.
Postanowieniem z 22 czerwca 2022 r. nr KOC/2136/Zs/22 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymało w mocy postanowienie z 10 marca 2022 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 217 § 2 i art. 218 kpa zaświadczenie potwierdza jedynie fakty lub stan prawny, który to powinien wynikać z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, zaś postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia może być przeprowadzone tylko w ograniczonym zakresie. W świetle powyższego w ocenie organu zaświadczenie nie może tworzyć nowego stanu prawnego, a treść żądania wnioskodawcy zmierza w istocie do zakwestionowania zgodności treści pisma z 21 grudnia 2011 r. ze stanem faktycznym. Odnośnie do podniesionych zarzutów kolegium nie podzieliło stanowiska, jakoby decyzja z 3 grudnia 2010 r. w ogóle nie weszła do obrotu prawnego z powodu skierowania jej do podmiotu niebędącego stroną w sprawie i stanęło na stanowisku, że decyzja ta weszła do obrotu i wywołała skutki prawne pomimo niedoręczenia jej wszystkim stronom postępowania.
W skardze na powyższe postanowienie Spółdzielnia [...] w likwidacji (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez likwidatora, zarzuciła kolegium naruszenie art. 7, 75, 80, 217 § 2, 218 oraz 107 § 3 w zw. z art. 11 kpa poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów i interpretacji prawa przedstawionej w złożonych wnioskach i pominięcie ich w treści uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Tryb wydawania zaświadczeń określony jest w art. 217-220 kpa. Zgodnie z treścią art. 217 kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (§ 2 pkt 1) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2 pkt 2). Natomiast stosownie do art. 218 kpa w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie tylko wówczas, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. A contrario, z powyższego wynika, że jeżeli potwierdzenie faktów albo stanu prawnego nie wynika z wiedzy organu, w szczególności z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, wówczas organ - korzystając z dyspozycji art. 218 § 2 kpa - może przeprowadzić, ale wyłącznie w koniecznym zakresie, postępowanie wyjaśniające. Zakres postępowania wyjaśniającego, prowadzonego przed wydaniem zaświadczenia, jest w konsekwencji takiej konstrukcji ograniczony do analizy posiadanej dokumentacji oraz danych zgromadzonych w ww. zasobach i oceny możliwości ich przeniesienia do treści zaświadczenia. Nie jest natomiast dopuszczalne dokonywanie w tym trybie ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających wprost z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 1223/19). Z uwagi na naturę zaświadczenia w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się też uwagę, że jeżeli problematyka, której dotyczy zaświadczenie jest sporna, wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem strony nie jest możliwe (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 1148/10). Zaświadczenie nie może rozstrzygać bowiem żadnych kwestii spornych. To, co ma potwierdzać, musi być zatem oczywiste, wynikające w sposób bezsporny z tych dokumentów.
Wbrew wywodom skarżącej, z materiałów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika aby stwierdzenie, że decyzja kolegium nr KOC/1674/Go/08 z 3 grudnia 2010 r. jest ostateczna i podlega wykonaniu było błędne. Potwierdzenia swojego stanowiska skarżąca upatruje w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 października 2021 r. nr KOC/723/Go/21, w której to decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 oraz art. 157 § 1 i art. 158 § 1 i 2 kpa orzeczono o wydaniu decyzji z 3 grudnia 2010 r. nr KOC/1674/Go/08 z naruszeniem prawa, stwierdzając jednocześnie, że z przyczyny określonej w art. 156 § 2 kpa nie jest możliwe stwierdzenie jej nieważności. Powyższa decyzja nie tylko nie potwierdza zatem stanowiska skarżącej, ale świadczy o czymś wręcz przeciwnym, tzn. o tym, że po przeprowadzeniu postępowania nadzorczego organ uznał, że pomimo naruszenia prawa nie można wyeliminować decyzji z obrotu prawnego, przesądzając w ten sposób, że wskazana decyzja w obrocie prawnym funkcjonuje. Dane znajdujące się w posiadaniu organu nie potwierdzają zatem okoliczności, której poświadczenia domaga się skarżąca, co wyklucza wydanie zaświadczenia o żądanej treści.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że jak wynika z zaskarżonego postanowienia, organ stoi na stanowisku, że decyzja z 3 grudnia 2010 r. weszła do obrotu prawnego pomimo skierowania jej do osoby niebędącej stroną w sprawie i pomimo niedoręczenia tej decyzji wszystkim stronom postępowania. Prowadzi to do wniosku, że okoliczność, której potwierdzenia domaga się skarżąca ma charakter sporny, co także wyklucza możliwość wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Treść skargi stanowi w istocie argumentację na poparcie stanowiska, zgodnie z którym decyzja z 3 grudnia 2010 r. nie weszła do obrotu prawnego. Tymczasem okoliczność ta nie ma znaczenia w sprawie, albowiem niezależnie od tego, czy stanowisko prezentowane przez skarżącą jest prawidłowe, sam fakt że okoliczność ta ma charakter sporny uniemożliwia wydanie zaświadczenia, gdyż nie budzi żadnych wątpliwości, że w ramach postępowania o wydanie zaświadczenia nie jest dopuszczalne rozstrzyganie jakichkolwiek sporów prawnych.
W konsekwencji nie sposób przyjąć, aby w sprawie naruszono art. 7, 80, 217 § 2 kpa bądź art. 218 kpa. Całkowicie nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 75 kpa, gdyż w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie gromadzi dowodów i nie prowadzi postępowania dowodowego w zakresie określonym powyższym przepisem, a wyłącznie postępowanie wyjaśniające w koniecznym zakresie na podstawie art. 218 § 2 kpa, które ogranicza się do analizy już posiadanych przez organ materiałów. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi, o których mowa w art. 107 § 3 kpa, stan faktyczny sprawy nie był kwestionowany i nie budzi wątpliwości zaś podstawa prawna została wyjaśniona w stopniu wystarczającym i pozwala na odtworzenie procesu, który doprowadził do wydania postanowienia.
Z tych względów na podstawie art. 151 ppsa Sąd skargę oddalił. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.