I SA/Wa 197/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję SKO odmawiającą wygaszenia decyzji o odmowie przyznania zasiłku celowego, uznając brak przesłanek z art. 162 K.p.a.
Skarżący P.S. domagał się wygaszenia decyzji z 2014 r. odmawiającej mu zasiłku celowego. Prezydent odmówił, a SKO utrzymało tę decyzję w mocy, uznając brak przesłanek z art. 162 K.p.a. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie procedury i bezczynność organu. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że decyzja odmawiająca zasiłku nie stała się bezprzedmiotowa, a pozostałe zarzuty były niezasadne lub nie miały wpływu na wynik sprawy.
Sprawa dotyczyła skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r. odmawiającą wygaszenia wcześniejszej decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania P.S. zasiłku celowego na zakup żywności i opłatę najmu. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wygaszenie decyzji odmawiającej zasiłku, jednak Prezydent odmówił, wskazując na brak przesłanek z art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.). SKO podtrzymało to stanowisko, uznając, że decyzja pomocowa nie stała się bezprzedmiotowa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P.S. zarzucił sprzeczność decyzji z przepisami procedury, wniósł o uchylenie orzeczenia i wymierzenie grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie, a także naruszenie art. 24 i 27 K.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku o wyłączenie członków kolegium. Sąd, analizując art. 162 K.p.a., uznał, że decyzja odmawiająca przyznania zasiłku nie stała się bezprzedmiotowa, nie nałożyła na stronę obowiązków, które przestały istnieć, ani nie została wydana z zastrzeżeniem warunku. Brak było również podstaw do stwierdzenia, że wygaszenie leży w interesie społecznym lub strony. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną, uznając również za niezasadne zarzuty dotyczące bezczynności (niepodlegające ocenie w tej sprawie) oraz nierozpoznania wniosku o wyłączenie, które nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd orzekał na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja odmawiająca przyznania zasiłku celowego nie stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 K.p.a., ponieważ nie nałożyła na stronę żadnych obowiązków, które przestałyby istnieć, a strona nadal istnieje.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja odmawiająca przyznania zasiłku nie spełnia przesłanek bezprzedmiotowości określonych w art. 162 K.p.a. ani nie zachodzą inne podstawy do jej wygaszenia, takie jak interes społeczny czy interes strony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
K.p.a. art. 162 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej stwierdza wygaśnięcie decyzji, jeżeli stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa, leży to w interesie społecznym lub w interesie strony, albo gdy decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona go nie dopełniła. W niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki bezprzedmiotowości ani inne podstawy do wygaszenia decyzji odmawiającej przyznania zasiłku.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez WSA o oddaleniu skargi.
Pomocnicze
K.p.a. art. 24 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obligatoryjnego wyłączenia członków organu od udziału w postępowaniu. Sąd uznał, że z akt nie wynikało, by członkowie kolegium podlegali wyłączeniu.
K.p.a. art. 27
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący wniosku o wyłączenie członka organu. Sąd uznał, że nierozpoznanie wniosku, nawet jeśli niepodpisany, nie miało wpływu na wynik sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja odmawiająca przyznania zasiłku celowego nie stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 K.p.a. Brak przesłanek do wygaszenia decyzji w interesie społecznym lub strony. Zarzuty dotyczące bezczynności nie podlegają ocenie w sprawie o uchylenie decyzji. Nierozpoznanie wniosku o wyłączenie członków kolegium nie miało wpływu na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Zaskarżona decyzja jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. Wniosek o wygaszenie decyzji powinien zostać uwzględniony. Organ naruszył art. 24 K.p.a. w zw. z art. 27 K.p.a. poprzez brak rozpoznania wniosku o wyłączenie członków kolegium. Organ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie (zarzut bezczynności).
Godne uwagi sformułowania
nie zaistniała żadna z ww. przesłanek uzasadniających konieczność wygaszenie decyzji z bezprzedmiotowością orzeczenia mamy do czynienia wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana w skutek tego, że przestanie istnieć bądź przedmiot rozstrzygnięcia (prawo bądź obowiązek strony), bądź podmiot, którego to rozstrzygnięcie dotyczyło (przesłał istnieć lub utracił kwalifikację) nie można zatem stwierdzić, aby decyzja, z dnia [...] lutego 2014 r. odmawiająca przyznania Skarżącemu (istniejącemu podmiotowi decyzji) zasiłku celowego, mała by stać się bezprzedmiotowa. zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości decyzji w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji, a nie skarga na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skład orzekający
Iwona Kosińska
przewodniczący
Dariusz Chaciński
członek
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 162 K.p.a. w kontekście decyzji odmawiających przyznania świadczeń, a także kwestie proceduralne dotyczące zarzutów bezczynności i wyłączenia sędziego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji odmowy wygaszenia decyzji o odmowie przyznania zasiłku, co ogranicza jej powszechne zastosowanie. Interpretacja art. 162 K.p.a. jest standardowa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowej interpretacji przepisów K.p.a. w kontekście świadczeń socjalnych, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 197/16 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2016-07-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-02-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /sprawozdawca/ Dariusz Chaciński Iwona Kosińska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji oddala skargę. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Prezydent [...] odmówił P. S. przyznania zasiłku celowego na zakup żywności i opłatę najmu pokoju. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. P. S. wystąpił z wnioskiem o wygaszenie decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] odmówił wygaszenia własnego orzeczenia z dnia [...] lutego 2014 r., wskazując na brak przesłanek określonych w art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a) uzasadniających uwzględnienie wniosku. Od powyższej decyzji P. S. złożył odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent [...] prawidłowo odmówił wygaszenia decyzji pomocowej. W ocenie SKO w przedmiotowej sprawie nie zaistniały żadne przesłanki opisane w art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego, uzasadniające wygaszenie decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. Kolegium nie stwierdziło w szczególności podstaw do uznania, że decyzja o odmowie przyznania zasiłku celowego stała się bezprzedmiotowa. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2015 r. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. W związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie grzywny organowi za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. P. S. zarzucił również Kolegium naruszenie art. 24 K.p.a. w zw. z art. 27 K.p.a., poprzez brak rozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków kolegium, obejmującego m. in. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu, który to wniosek nie został zresztą prawidłowo podpisany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, że Skarżący nie wskazał na żadne nowe okoliczności sprawy, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zaś do podniesionych zarzutów organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Kolegium, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy organ nie naruszył prawa. Podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowi art. 162 K.p.a. Zgodnie z treścią § 1, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli kumulatywnie spełnione zostały dwie przesłanki, a mianowicie decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, jak słusznie wskazał na to organ - nie zaistniała żadna z ww. przesłanek uzasadniających konieczność wygaszenie decyzji. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że z bezprzedmiotowością orzeczenia mamy do czynienia wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana w skutek tego, że przestanie istnieć bądź przedmiot rozstrzygnięcia (prawo bądź obowiązek strony), bądź podmiot, którego to rozstrzygnięcie dotyczyło (przesłał istnieć lub utracił kwalifikację) – por. wyrok NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 4/07, Legalis). Analizując powyższe zapisy, nie można zatem stwierdzić, aby decyzja, z dnia [...] lutego 2014 r. odmawiająca przyznania Skarżącemu (istniejącemu podmiotowi decyzji) zasiłku celowego, mała by stać się bezprzedmiotowa. Nie istnieje również przepis prawa nakazujący stwierdzenie jej wygaszenia. Przede wszystkim decyzja ta, nie nałożyła na Skarżącego jakichkolwiek praw, czy obowiązków, które przestałyby istnieć. Nie była również wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, którego strona nie dopełniła. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, że wygaszenie decyzji pomocowej miałoby leżeć w interesie społecznym lub interesie strony. W związku z tym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a skargę jako bezzasadną oddalić. W ocenie Sądu niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi. I tak zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości decyzji w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji, a nie skarga na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Z kolei nierozpoznanie wniosku skarżącego (nawet takiego, który nie zostałby podpisany) o wyłączenie członków składu orzekającego wydającego zaskarżone orzeczenie, w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Ponadto z akt nie wynika, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI