I SA/Wa 1961/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję stwierdzającą nieważność decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, uznając, że pierwotna decyzja była wadliwa z powodu wywłaszczenia nieruchomości już należącej do Skarbu Państwa.
Skarżący J. D. wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z 1988 r. o wywłaszczeniu nieruchomości. Organy administracji uznały, że pierwotna decyzja wywłaszczeniowa była wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ wywłaszczana nieruchomość już należała do Skarbu Państwa. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji.
Sprawa dotyczyła skargi J. D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r., która utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 1988 r. o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. Pierwotna decyzja z 1988 r. wywłaszczała nieruchomość na rzecz Skarbu Państwa na podstawie ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu. Organy administracji, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznały, że decyzja z 1988 r. była wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), ponieważ wywłaszczana nieruchomość już stanowiła własność Skarbu Państwa na mocy postanowienia Sądu Powiatowego z 1964 r. Zgodnie z przepisami ustawy z 1985 r., nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa nie mogły być wywłaszczane. Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości, która już stanowiła własność Skarbu Państwa, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa i podlega stwierdzeniu nieważności.
Uzasadnienie
Zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości obowiązującymi w dacie wydania decyzji, wywłaszczenie nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa było niedopuszczalne. Wydanie takiej decyzji stanowi rażące naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Pomocnicze
PPSA art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
WSA orzeka jak w sentencji.
u.g.g.w. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości
Wywłaszczenie nieruchomości mogło nastąpić tylko na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz gminy.
u.g.g.w.
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa nie mogły być wywłaszczane.
PUSA art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
PPSA art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pierwotna decyzja o wywłaszczeniu została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ wywłaszczana nieruchomość już stanowiła własność Skarbu Państwa.
Odrzucone argumenty
Postępowanie administracyjne było nierzetelne i sfałszowane. Prawni właściciele zostali pozbawieni prawa własności i odszkodowania.
Godne uwagi sformułowania
decyzja wydana z rażącym naruszeniem prawa nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa nie mogła być wywłaszczana
Skład orzekający
Anna Lech
sprawozdawca
Daniela Kozłowska
przewodniczący
Joanna Skiba
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji wywłaszczeniowych wydanych z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności gdy wywłaszczana nieruchomość już należała do Skarbu Państwa."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i faktycznego z okresu wydania pierwotnej decyzji wywłaszczeniowej (1988 r.) oraz przepisów obowiązujących w momencie rozpatrywania sprawy przez organy administracji i sąd.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z wywłaszczeniem nieruchomości i stwierdzeniem nieważności decyzji, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i nieruchomości.
“Nieważna decyzja o wywłaszczeniu: Sąd wyjaśnia, kiedy można odebrać nieruchomość, która już należy do państwa.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1961/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-07-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Lech /sprawozdawca/ Daniela Kozłowska /przewodniczący/ Joanna Skiba Symbol z opisem 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 156 par. 1 pkt 2, art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Anna Lech (spr.) asesor WSA Joanna Skiba . Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. ze skargi J. D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości oddala skargę. Uzasadnienie Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 1988 r., nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] ozn. Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i ustaleniu odszkodowania. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Infrastruktury przedstawił następujący stan sprawy: Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] sierpnia 1988 r. wywłaszczył w stanie wolnym od obciążeń na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położoną w K. przy ul. [...] i obejmującą działki na mapie [...] oznaczone nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej [...] m² stanowiącej własność w określonych częściach A.D., R.D., Z. P., J. B. i H. B. Wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości dokonano na podstawie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (t.j. Dz. U. z 1991 r., nr 30, poz. 127 ze zm.). Pismem z dnia 2 stycznia 2003 r. J. D. wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji z dnia [...] sierpnia 1988 r., a następnie decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Wojewoda [...] stwierdził jej nieważność. Pismem z dnia 15 kwietnia 2005 r. J. D. wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2005 r. podnosząc, że rażąco naruszyła ona obowiązujące prawo ustawowe i konstytucyjne. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury uznał rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jako prawidłowe. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego w K. [...] z dnia [...] lutego 1964 r. parcele nr [...], [...], [...], [...] i [...] przyznano na wyłączną własność Skarbowi Państwa. Wskazanym parcelom na podstawie projektu podziału nieruchomości aktualnie odpowiadają działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Minister Infrastruktury zaznaczył ponadto, że Urząd Miasta w K. Wydział Geodezji i Gospodarki Mienia pismem z dnia 29 sierpnia 2003 r. poinformował, że działki wywłaszczone decyzją z dnia [...] sierpnia 1988 r. stanowią własność Miasta K., ponadto działki nr [...],[...] oraz nr [...] i [...] (powstałe po podziale działek nr [...] i [...]) są w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni [...] a pozostałe działki są we władaniu Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów i stanowią one część pasa drogowego ul. [...] – okoliczności te stanowią o zaistnieniu nieodwracalnych skutków prawnych w myśl art. 156 § 2 kpa. Powyższy stan prawny został potwierdzony znajdującym się w aktach sprawy wypisem z rejestru gruntów oraz wyciągiem z wykazu zmian gruntowych. Minister Infrastruktury podniósł ponadto, że postępowanie wywłaszczeniowe zostało przeprowadzone niezgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, ponieważ organ nie zbadał czyją własność stanowi wywłaszczona nieruchomość. Zgodnie zaś z art. 50 ust. 1 powołanej ustawy wywłaszczenie nieruchomości mogło nastąpić tylko na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz gminy, natomiast grunty stanowiące własność Skarbu Państwa nie mogły być wywłaszczone. Organ odwoławczy podkreślił, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 1988 r. przedmiotowe działki były już własnością Skarbu Państwa – na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w K. z dnia [...] lutego 1964 r., sygn. akt [...], zatem Wojewoda [...] słusznie stwierdził nieważność tej decyzji powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. D. W obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg postępowania przed organami administracji. Skarżący zarzucił, że postępowanie to przeprowadzone zostało w sposób nierzetelny i sfałszowany. W ocenie skarżącego, na skutek "świadomych i podstępnych fałszerstw", prawni właściciele nieruchomości pozbawieni zostali prawa własności oraz prawa do odszkodowania za zawłaszczoną nieruchomość. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r. nie narusza prawa. Przedmiotową decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r., stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 1988 r., mocą której wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położoną w K. przy ul.[...], obejmującą działki na mapie [...] oznaczone nr, [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej [...] m². Wywłaszczenia dokonano na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (t.j. Dz. U. z 1991 r., nr 30, poz. 127 ze zm.). Stwierdzając nieważność decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 1988 r., organy obu instancji uznały, że wydana ona została z rażącym naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Wskazana decyzja wywłaszczała bowiem na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość, która w dacie jej wydania stanowiła już własność Skarbu Państwa. W myśl natomiast przepisów obowiązującej wówczas ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości było to niedopuszczalne. W ocenie sądu stanowisko organów jest prawidłowe. Podkreślić należy, że przedmiotem decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 1988 r. była nieruchomość położona w K. przy ul.[...], obejmującą działki oznaczone nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika zaś, że wskazane działki, oznaczone jako parcele nr [...], [...], [....], [...] i [...] postanowieniem Sądu Powiatowego w K. [...] z dnia [...] lutego 1964 r., sygn. akt [...] przyznano na wyłączną własność Skarbowi Państwa. Niewątpliwe zatem jest, że w dniu wydania przez Prezydenta Miasta K. decyzji wywłaszczeniowej, tj. w dniu [...] sierpnia 1988 r. wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość stanowiła już własność Skarbu Państwa. W świetle zaś przepisów obowiązującej w tej dacie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, stanowiące własność Skarbu Państwa nieruchomości nie mogły być wywłaszczane. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że podobną regulację zawiera obecnie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.). Słusznie więc organy nadzoru przyjęły, że decyzja z dnia [...] sierpnia 1988 r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, co skutkowało z kolei stwierdzeniem jej nieważności na mocy art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury jest zgodna z prawem. Dodatkowo podnieść trzeba, że rozpoznając przedmiotową sprawę, sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy administracji publicznej podstawowych zasad postępowania administracyjnego. W ocenie sądu - wbrew twierdzeniom zawartym w skardze - postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z regułami określonymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI