I SA/Wa 1959/07

I SA/Wa 1959/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Rudnicka /przewodniczący/
Monika Nowicka
Przemysław Żmich. /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne
Grunty warszawskie
Sygn. powiązane
I OSK 1008/08 - Wyrok NSA z 2009-07-22
I OZ 618/08 - Postanowienie NSA z 2008-08-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1945 nr 50 poz 279
art. 7 ust. 1 i 2
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 156 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędzia WSA Monika Nowicka Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi R. J. i E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania R. J. i E. S., decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007r., nr [...] w przedmiocie przyznania użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] i ustaleniu z tego tytułu czynszu symbolicznego.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
Nieruchomość [...] położona przy ulicy [...] (dawniej [...]), dawny nr hip. [...], objęta była działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.).
Na mocy aktu notarialnego zeznanego w dniu 22 marca 1938 r. właścicielami nieruchomości byli niepodzielnie – A. i J. H. w częściach równych do 1/4 części, K. i K. P. w częściach równych do 1/4 części oraz R. i S. S. w równych częściach do połowy budynku.
W dniu 6 października 1945 r. dawny właściciel K. P. złożył wniosek o przyznanie własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości.
Prezydium Rady Narodowej miasta W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] września 1954 r., nr [...] odmówiło przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości oznaczonej nr hip. [...].
Kierownik Urzędu Dzielnicowego [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 1975 r., nr [...] odmówił przyznania prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu.
Naczelnik Dzielnicy [...] decyzją z dnia [...] października 1974 r., nr [...] orzekł o sprzedaży lokalu nr [...] w budynku przy ulicy [...] S. i H. K., z równoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste [...] części gruntu.
W dniu 8 grudnia 1975 r. w drodze umowy sprzedaży lokalu wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste części gruntu (akt notarialny Rep. [...]) S. i H. K. nabyli odrębną własność lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...].
Naczelnik Dzielnicy [...] decyzją z dnia [...] października 1974 r. orzekł o sprzedaży lokalu nr [...] w budynku przy ulicy [...], z równoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste [...] części gruntu.
W dniu 18 grudnia 1975 r. w drodze umowy sprzedaży lokalu wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste części gruntu (akt notarialny Rep. [...]) I. M. nabyła odrębną własność lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 1999 r., [...] stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] września 1954 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2007 r. stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] sierpnia 1975 r., nr [...].
Prezydent miasta W. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. orzekł o:
1. ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części w zabudowanym budynkiem mieszkalnym gruncie o powierzchni [...] m2, oznaczonym jako działka nr [...] uregulowana w księdze wieczystej Kw nr [...], położona przy ulicy [...] na rzecz: E. S. w [...] części, R. J. w [...] części, J. i A. H. w [...] części, K. i K. P. w [...] części;
2. ustanowieniu prawa do użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu o powierzchni [...] m2 oznaczonego jako działka nr [...] uregulowana w księdze wieczystej Kw nr [...] położona przy ulicy [...] na rzecz: E. S. w 1/4 części, R. J. w ¼ części, J. i A. H. w 1/4 części oraz K. i K. P. w ¼ części.
3. ustaleniu czynszu symbolicznego z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej w pkt. 1 decyzji w wysokości [...] zł, stanowiącego 0,3 % ceny gruntu;
4. ustaleniu czynszu symbolicznego z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej w pkt. 2 decyzji w wysokości [...] zł, stanowiącego 0,3 % ceny gruntu;
5. odmowie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części w zabudowanym gruncie opisanym w pkt. 1 decyzji, oddanego w użytkowanie wieczyste właścicielom lokali mieszkalnych nr [...] i nr [...] znajdujących się w budynku przy ul. [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa nieruchomość uregulowana była w księdze wieczystej nr hip. [...]. Jak wynika z zaświadczenia Państwowego Biura Notarialnego w W. z dnia 30 kwietnia 1987r., powierzchnia tej nieruchomości hipotecznej wynosiła [...] m2. Natomiast zgodnie z operatem ewidencji gruntów, nieruchomość hipoteczna nr [...] stanowi obecnie działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni [...] m2 uregulowaną w księdze wieczystej Kw nr [...] i działkę ewidencyjną nr [...] o pow. [...] m2. Organ ustalił, że z opinii nr [...] z dnia [...] września 2001 r. Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Gminy [...], wynika, iż budynek położony przy ul. [...] znajdował się na tej posesji w dniu 21 listopada 1945 r. Powyższe potwierdza pismo Zakładu Administrowania Nieruchomościami Dzielnicy [...] nr [...] z dnia 11 października 2001 r., z którego wynika, że budynek ten został wybudowany w 1942 r. Aktualnie przedmiotowa nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] - teren ten położony jest strefie przeznaczonej pod mieszkalnictwo, oznaczonej symbolem 2-KZ1-M - strefa ochrony prawnej Służb Ochrony Zabytków (Uchwała Nr [...] Rady miasta W. z dnia [...] października 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]). Wobec tego organ uznał, iż nieruchomość położona przy ul. [...] spełnia warunki określone w art. 7 ust. 2 dekretu. Poza tym Prezydent wskazał, że do gruntu przedmiotowej nieruchomości ustalono czynsz symboliczny do: a) udziału wynoszącego [...] części w gruncie zabudowanym budynkiem mieszkalnym, oznaczonym jako działka nr [...], w wysokości netto [...] zł; b) niezabudowanego gruntu oznaczonego jako działka nr [...], w wysokości netto [...] zł, płatny z góry do dnia 31 marca każdego roku. Organ podał, że zasady ustalania czynszu symbolicznego określone zostały w uchwale Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości miasta W. w zakresie ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz bonifikaty od opłat rocznych za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2003 r. Nr 295, poz. 7809). Przy czym wysokość czynszu symbolicznego za oddawane dawnym właścicielom lub ich następcom prawnym w użytkowanie wieczyste grunty przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, a także grunty zabudowane domami mieszkalnymi wynosi 0,3 % ceny gruntu, a zgodnie z § 2 ust. 4 tej uchwały ceną gruntu jest jej wartość określona przez rzeczoznawcę majątkowego.
W dniu 7 sierpnia 2007 r. R. J. i E. S. wnieśli od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w zakresie jej punktu 1, 3 i 5.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że przesłanki nabycia wnioskowanego przez skarżących prawa, wynikające z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta W. zostały określone w sposób precyzyjny, nie pozwalający na stosowanie innych kryteriów niż wynikające z treści cytowanego wyżej przepisu. Przesłanki te to: posiadanie gruntu w dacie złożenia wniosku w przepisanym prawem terminie, korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela dające się pogodzić z przeznaczeniem tego gruntu według planu zabudowania (zagospodarowania przestrzennego). Powołując się na dorobek orzecznictwa sądowego Kolegium wskazało, że dekret nie określa żadnych innych negatywnych przesłanek do przyznania prawa użytkowania wieczystego gruntu dotychczasowym właścicielom. Jeżeli więc zostały spełnione wyżej wymienione przesłanki, to wówczas gmina obowiązana była uwzględnić wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego. W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie przesłanki te zostały przez skarżących spełnione. Jednocześnie organ wskazał, że przedmiotem postępowania z wniosku dekretowego jest orzeczenie o istnieniu bądź nieistnieniu uprawnienia z art. 7 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta W., nie zaś rozstrzyganie o sposobie wykonywania tego prawa. Zatem w przedmiotowym postępowaniu organ pierwszej instancji mógł ustalić wyłącznie, czy wnioskodawcy przysługuje prawo użytkowania wieczystego bądź udział w tym prawie wraz z wiążącym się z nim prawem własności budynków jakimi zabudowany jest grunt do którego o przyznanie prawa własności czasowej wnosi skarżący. Postępowanie z wniosku dekretowego jest postępowaniem administracyjnym, zaś istniejący między wnioskodawcami stosunek współużytkowania można znieść tylko w drodze cywilnej. Kolegium zauważyło, iż w kręgu współużytkowników wieczystych nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] znajdują się również właściciele zbytych w budynku przy ul. [...] lokali nr [...]. Z uwagi na powyższe Kolegium uznało, że brak podstaw do wyłączenia tych osób od udziału w postępowaniu. Kolegium nie zgodziło się z twierdzeniem skarżących, iż grunt jest de facto zabudowany dwoma nieruchomościami budynkowymi. Bezspornym jest bowiem, iż nigdy nie doszło na przedmiotowym gruncie do wyodrębnienia takich dwóch nieruchomości. Wskazana nieruchomość jest opisana w jednej księdze wieczystej, występuje też jako całość gospodarcza w ewidencji gruntów. Stan ten potwierdza przedłożony operat szacunkowy, który potwierdza zabudowę bliźniaczą działki, wskazując jednocześnie iż jest to jedna nieruchomość budynkowa. Jednocześnie w ocenie Kolegium nietrafny jest argument o istnieniu uprawnienia skarżących do ½ części prawa użytkowania działki zabudowanej sporną nieruchomością. W postępowaniu administracyjnym z wniosku dekretowego organ administracji nie ma możliwości znoszenia skutków cywilnych, zgodnie z zasadą, iż nikt nie może przenieść więcej praw niż sam posiada; nie może zatem rozporządzać tą częścią prawa użytkowania wieczystego jaka została zbyta wraz z odrębną własnością lokali [...] w budynku przy [...]. Zatem udział łączny jakim organ mógł rozporządzić w postępowaniu z wniosku dekretowego wyniósł [...] części. W tej sytuacji organ pierwszej instancji nie mógł ustanowić udziału w prawie użytkowania wieczystego na zabudowanej nieruchomości Kw nr [...] w wymiarze ½.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. R. J. i E. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r. i spowodowania wydania nowej decyzji w oparciu o zapis w księdze wieczystej nr [...], bez sugestii o współwłasności. W uzasadnieniu podnieśli, że nie wyrażają zgody na podział nieruchomości (gruntu i budynku) znajdującej się w W. przy ul. [...] (dawnej [...]) proponowany przez Prezydenta miasta W. i poparty przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zgodnie z postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] maja 1999 r., sygn. akt [...] i z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] oraz decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2006 r., nr [...] nie mają mocy prawnej wszelkie orzeczenia, decyzje i inne akty łącznie z dekretem z 1945 r. Stan prawny w chwili obecnej obowiązuje zgodnie z zapisem w księdze wieczystej nr [...] z 1938 r. Na podstawie zapisu w tej księdze skarżącym przysługuje (połowa) nieruchomości (gruntu i budynku). Prezydent miasta W. proponując podział w decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. oparł się o zapis w księdze wieczystej [...] pod określeniem współwłasności i uznał, że skarżącym należy się ¼, a nie ½. Organ nie uwzględnił natomiast, że określenie "współwłasność" zostało oddalone bezpowrotnie w chwili sprzedaży lokali nr [...] małżonkom H. i P. (w połowie budynku H. i P. - strona zachodnia budynku, pozostały tylko piwnice i poddasze). W ocenie skarżących, gdyby w chwili sprzedaży obowiązywało określenie "współwłasność" zapewne w myśl jej znaczenia skarżący winni otrzymać 50% wartości za sprzedane lokale a nie otrzymali ani jednej złotówki. Skarżący zwrócili uwagę, że specyficzna jest tylko sprawa działki niezabudowanej (ogródka) o powierzchni [...] m2, gdzie w części wschodniej użyczono grunt pod kanały centralnego ogrzewania i szamba o łącznej powierzchni około [...] m2.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
Na wstępie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono korzystne dla R. J. i E. S. decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. i Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r., w zakresie w jakim decyzje te uwzględniają wniosek K. P. o przyznanie prawa własności czasowej i przyznają wszystkim spadkobiercom dawnych właścicieli nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...], prawo użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu wraz z obowiązkiem uiszczenia czynszu symbolicznego. Mając zatem na uwadze art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd – nie mógł uchylić decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. i Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r. i orzec na niekorzyść skarżących. Zaskarżone w sprawie decyzje organów obu instancji nie są bowiem obarczone wadami z art. 156 § 1 KPA, skutkującymi stwierdzeniem ich nieważności.
W niniejszej sprawie istota sporu dotyczy natomiast wielkości udziałów w użytkowaniu wieczystym, jaka winna przypadać R. J. i E. S. oraz pozostałym uprawnionym A. i J. H. oraz K. i K. P., w prawie użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu, oznaczonego jako działka nr [...], położonego w W. przy ul. [...].
Zdaniem skarżących, wobec stwierdzenia nieważności decyzji odmawiających przyznania prawa własności czasowej z 1954 r. i 1975 r. oraz decyzji komunalizacyjnej z 1991 r. nie mają mocy prawnej wszelkie wydane w stosunku do przedmiotowego gruntu decyzje oraz przepisy tzw. "dekretu warszawskiego", skutkiem czego Prezydent miasta W. winien przyznać R. J. i E. S. udział w użytkowaniu wieczystym przedmiotowej nieruchomości, jaki wynikał ze stanu prawnego nieruchomości nr hip [...], obowiązującego w 1938 r. (aktu notarialnego z dnia [...] marca 1938 r., na podstawie którego została nabyta przedmiotowa nieruchomość przez poprzedników prawnych skarżących). Natomiast zdaniem Prezydenta miasta W. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., organ rozpoznający wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego w trybie art. 7 ust. 2 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy nie jest uprawniony do przyznania skarżącym udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr [...] i budynku w rozmiarze ½ części, ponieważ nie może znieść skutków prawnych wynikających z obowiązującego dekretu z dnia 26 października 1945 r. i rozporządzać tą częścią prawa użytkowania wieczystego, która została zbyta wraz z odrębną własnością lokali [...] w budynku przy [...].
Dokonując oceny zgodności z prawem stanowiska organów w przedstawionym wyżej zakresie Sąd uznał, że rację ma zarówno Prezydent miasta W. jaki i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., co do tego, że R. J. i E. S. uprawnieni są do udziału w prawie użytkowania wieczystego jedynie w [...] części, każde z nich.
Nie można się bowiem zgodzić ze skarżącymi, że w niniejszej sprawie możliwe jest pominięcie skutków prawnych wynikających z przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy oraz, że aktualny stan prawny przedmiotowego gruntu jest tożsamy ze stanem prawnym obowiązującym w 1938 r. Niezależnie bowiem od oceny w jakich warunkach społeczno–polityczno-ustrojowych wspomniany wyżej dekret został wydany, stanowi on akt prawny powszechnie obowiązujący, rangi ustawowej, którego żaden z przepisów nie został w przewidzianym do tego trybie uchylony bądź skreślony. Przepis art. 7 ust. 2 tego dekretu stanowił więc podstawę materialnoprawną decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie. Jeżeli zaś chodzi o stan prawny przedmiotowego gruntu, trzeba wskazać, że organ administracji rozpoznający wniosek o przyznanie użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] związany jest stanem faktycznym i prawnym istniejącym w dacie wydania decyzji. Zatem przyznanie prawa użytkowania wieczystego obejmowało tylko tą część gruntu (organ nie rozstrzyga o prawach do budynku zdatnego do użytku, skoro jest on odrębnym od gruntu przedmiotem własności, na mocy art. 5 dekretu), która w dniu wydania decyzji, nie była obciążona prawem użytkowania wieczystego na rzecz innego podmiotu, niż dawni jej właściciele i ich spadkobiercy. Dzieje się tak z dwóch względów. Po pierwsze - w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisu art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. organ ocenia jedynie wystąpienie przesłanek zawartych w tym przepisie (ust. 1 i 2 art. 7 dekretu) oraz ustala wysokość opłaty symbolicznej na podstawie przepisów aktu prawa miejscowego (w dniu wydania decyzji obowiązywała uchwała Nr [...] Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 13 listopada 2003 r. w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości m.st. Warszawy w zakresie ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz bonifikaty od opłat rocznych za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. Urz. Woj. Mazow. z 2003 r. Nr 295, poz. 7809). Po drugie - jak słusznie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - Prezydent miasta W. rozpoznając wniosek dekretowy, nie miał prawnej możliwości usunięcia z obrotu prawnego (uchylenia, stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia) decyzji administracyjnych i zawartych na ich podstawie umów cywilnoprawnych, na skutek których część gruntu objętego działaniem dekretu warszawskiego, po dacie jego wejścia w życie (21 listopada 1945 r.), została oddana w użytkowanie wieczyste najemcom wraz z prawem odrębnej własności lokali mieszkalnych. Skoro więc decyzje i umowy te obowiązywały w dniu wydania decyzji ustanawiającej na rzecz E. S., R. J., J. i A. H. oraz K. i K. P. prawo użytkowania wieczystego, to organ był nimi związany i musiał uwzględnić skutki z nich wynikające. Stanowisko skarżących, co do obowiązywania stanu prawnego przedmiotowego gruntu, z momentu sprzed wejścia w życie dekretu, byłoby natomiast zasadne, gdyby przed wydaniem decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r., prócz stwierdzenia nieważności decyzji odmawiających przyznania prawa własności czasowej z 1954 r. i prawa użytkowania wieczystego z 1975 r. i decyzji komunalizacyjnej z 1991 r., stwierdzona została nieważność decyzji z dnia [...] października 1974 r. i z dnia [...] października 1974 r. orzekających o sprzedaży lokali nr [...] w budynku przy ulicy [...], równocześnie z oddaniem udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu wynoszącego łącznie [...] części, na rzecz ich dotychczasowych najemców oraz zawartych na ich podstawie umów z dnia [...] grudnia 1975 r. i [...] grudnia 1975 r. Wobec tego, że wspomniane wyżej decyzje z 1974 r. i umowy z 1975 r. obowiązują, Prezydent miasta W. prawidłowo określił udziały w prawie użytkowania wieczystego do pozostałej części nieruchomości, proporcjonalnie do wzajemnego stosunku udziałów poszczególnych właścicieli, jaki wynikał z aktu notarialnego z dnia [...] marca 1938 r., z wyłączeniem łącznego udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu wynoszącego [...] części przypadającego właścicielom lokali nr [...].
Odnosząc się zaś do podnoszonej w skardze kwestii przyznania prawa użytkowania wieczystego, z pominięciem sposobu korzystania z budynku przez jego obecnych właścicieli Sąd pragnie wskazać, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. - jak już wyżej wspomniano – organ nie zajmuje się ustalaniem praw do budynku i nie orzeka o podziale gruntu i budynku, lecz orzeka o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do gruntu, przyznając udziały w tym prawie uprawnionym, w takim stosunku, jaki wynikał z udziałów we współwłasności przysługujących dawnym jego współwłaścicielom. W tej sprawie do obowiązków organu nie należało również badanie, w jaki sposób i kto użytkuje budynek posadowiony na nieruchomości warszawskiej (nie jest to przesłanka, od której zależy ustanowienie użytkowania wieczystego). Przy czym, nie oceniając prawnej możliwości podziału nieruchomości zabudowanej budynkiem z wyodrębnionymi nieruchomościami lokalowymi oraz tego, czy na nieruchomości tej znajduje się jeden budynek, czy dwa (obie te kwestie nie są przedmiotem niniejszej sprawy), Sąd zauważa, że zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2007 r. jak i decyzja Prezydenta miasta W. z dnia [...] lipca 2007 r. nie stoją na przeszkodzie w ubieganiu się przez skarżących o zniesienie wspólnego dla E. S., R. J., J. i A. H. oraz K. i K. P. prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] i prawa własności posadowionego na niej budynku i dokonaniu podziału zabudowanej nieruchomości według oczekiwań skarżących. Z akt administracyjnych i oświadczenia złożonego na rozprawie przez R. J. wynika natomiast, że wniosek "o zniesienie współwłasności i podział nieruchomości na dwie części" z dnia 2 stycznia 2006 r. został przez skarżących cofnięty. Jeżeli zaś chodzi o kwestię brania przez właścicieli lokali nr [...] i użytkowników wieczystych części gruntu udziału w postępowaniu o ustanowienie użytkowania wieczystego nieruchomości dekretowej, to nie można odmówić im przymiotu strony, skoro jednym z elementów wyjaśnienia tej sprawy było ustalenie dawnego, jak i aktualnego w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. stanu faktycznego i prawnego istniejącego na przedmiotowym gruncie.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.