I SA/Wa 1928/23

I SA/Wa 1928/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Milicka-Stojek
Bożena Marciniak
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1073
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bożena Marciniak, asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant referent Krzysztof Włoczkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi I. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 5 września 2023 r. nr 029075802/GSOL w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z 5 września 2023 r. nr 029075802/GSOL utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z 25 sierpnia 2023 r. nr 029075802/GSOL odmawiającą przyznania I. J. świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.
Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
I. J. wnioskiem z 11 lipca 2023 r. wystąpiła do Placówki Terenowej KRUS w W. o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Do wniosku dołączyła oświadczenie o niekaralności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z pełnieniem funkcji sołtysa, zaświadczenie Wójta Gminy K. z 11 lipca 2023 r. potwierdzające, że pełniła funkcję sołtysa w sołectwie [...] od 21 marca 2011 r. do 29 stycznia 2019 r. oraz oświadczenie własne z 10 sierpnia 2023 r., że pełniła funkcję sołtysa przez okres dwóch kadencji zgodnie z zaświadczeniem Wójta Gminy K.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z 25 sierpnia 2023 r. odmówił I. J. prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073), który stanowi, że świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:
1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat;
2) osiągnęła wiek:
a) w przypadku kobiet - 60 lat,
b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.
Organ stwierdził, że I. J. nie legitymuje się wymaganym okresem pełnienia funkcji sołtysa przez co najmniej dwie kadencje, nie mniej niż przez 8 lat, a jedynie 7 lat, 10 miesięcy oraz 9 dni i w związku z tym brak jest podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia.
I. J. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego rozpoznając ponownie sprawę powołał art. 2 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa i podkreślił, że skarżąca udowodniła, że pełniła funkcję sołtysa jedynie przez 7 lat, 10 miesięcy i 9 dni. Tym samym nie legitymuje się ona wymaganym okresem pełnienia funkcji sołtysa i w związku z tym brak jest podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia.
I. J. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że pełniła funkcję sołtysa przez dwie kadencje. Wybory odbyły się w styczniu 2019 r., a funkcję sołtysa pełniła do końca marca 2019 r., na co przedłożyła bankowe dowody wpłat za podatek rolny, odpady oraz dowód wpłaty Spółki Wodnej za I ratę 2019 r. Zdaniem skarżącej kadencja sołtysa zakończyła się 31 marca 2019 r.
Prezes KRUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: ppsa) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ppsa sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 ppsa, zgodnie z którym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppsa).
Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest podstaw do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest w sprawie niniejszej ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS z 5 września 2023 r. nr 029075802/GSOL, odmawiającej skarżącej prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowi art. 2 ust. 1 uśp, zgodnie z którym świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:
1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat;
2) osiągnęła wiek:
a) w przypadku kobiet - 60 lat,
b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.
Z powołanego przepisu art. 2 ust. 1 uśp wynika zatem, że przyznanie świadczenia z tytułu pełnienia funkcji sołtysa uzależnione jest od spełnienia kumulatywnie następujących przesłanek. Po pierwsze, zależne jest od stwierdzenia, czy wnioskodawca pełnił funkcję sołtysa przez co najmniej dwie kadencje. Po wtóre, koniecznym jest ustalenie, że pełnienie funkcji sołtysa trwało nie mniej niż 8 lat. Po trzecie, wnioskodawca powinien osiągnąć odpowiedni wiek (kobieta 60 lat a mężczyzna 65 lat).
W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy skarżąca spełniła przesłankę dotyczącą pełnienia funkcji sołtysa przez okres nie mniej niż 8 lat. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa przez okres 7 lat, 10 miesięcy i 9 dni. Powyższe ustalenie organ oparł na znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniu wystawionym przez Wójta Gminy K. z 11 lipca 2023 r., w którym wskazano, że w okresie od 21 marca 2011 r. do 29 stycznia 2019 r. skarżąca pełniła funkcję sołtysa w sołectwie [...].
Treść wskazanego zaświadczenia nie budzi wątpliwości Sądu. Jak wynika z treści skargi, okres pełnienia przez skarżącą funkcji sołtysa nie jest przez nią kwestionowany.
Powyższe oznacza, że organ prawidłowo ocenił, iż brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia, bowiem skarżąca nie legitymuje się wymaganym okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 uśp. O możliwości przyznania omawianego świadczenia pieniężnego przesądza okoliczność czy wnioskodawca pełnił funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak nie mniej niż przez 8 lat. Takie rozumienie omawianego przepisu wynika wprost z jego treści, bowiem w pierwszym zdaniu art. 2 ust. 1 uśp wskazano, że warunki przyznania świadczenia muszą być spełnione łącznie. Tymczasem ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia wynika, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak jedynie przez okres 7 lat, 10 miesięcy i 9 dni, czyli poniżej wymaganego przez uśp okresu 8 lat. W takiej sytuacji świadczenie skarżącej nie przysługuje, co prawidłowo ocenił organ w zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wskazała, że pełnienie przez nią funkcji sołtysa przez dwie kadencje nie obejmowało łącznie 8 lat z przyczyn od niej niezależnych, bowiem wynikało z ustalonych terminów wyborów sołtysów. Okoliczność ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nie stanowi bowiem przesłanki do przyznania wnioskowanego świadczenia. Subiektywne przekonanie skarżącej o krzywdzącym określeniu przesłanki sprawowania funkcji sołtysa przez nie mniej niż 8 lat, tj. wykluczającym przyznanie świadczenia osobie, która nie legitymuje się pełnym okresem 8 lat pełnienia funkcji, pomimo sprawowania funkcji przez dwie kadencje, nie stanowi zatem o wydaniu zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa.
Stwierdzić zatem należy, że zaskarżona decyzja z 5 września 2023 r. odmawiająca skarżącej przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa nie narusza prawa, co przesądza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak na wstępie.