I SA/Wa 1926/09

I SA/Wa 1926/09 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-07-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska /sprawozdawca/
Dariusz Chaciński /przewodniczący/
Iwona Kosińska
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OSK 364/11 - Wyrok NSA z 2011-03-23
I OZ 147/10 - Postanowienie NSA z 2010-03-02
Skarżony organ
Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 58, 129  par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Iwona Kosińska Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego przez R. W. od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu postanowienia Minister wskazał, że R. W. złożył w dniu 23 lipca 2009 r. odwołanie od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. W decyzji tej strona została pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia joręczenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja Wojewody została doręczona R. W. w dniu 8 lipca 2009 r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał 22 lipca 2009 r. Natomiast odwołanie zostało złożone 23 lipca 2009 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie R. W. wniósł o przywrócenie prawa do rekompensaty i "przeprosił" za uchybienie art. 58 k.p.a.
Odpowiadając na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga jako niezasadna została oddalona.
Skarżący w piśmie z 18 grudnia 2009 r. wyjaśnił, że zawarty w skardze zwrot "uprzejmie przepraszamy z uchybienie art. 58 k.p.a., ponieważ nie mamy prawników w rodzinie, ani wśród znajomych" stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2010 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wniosku nie uzasadnia fakt braku prawników w rodzinie ani wśród znajomych.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia R. W., postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. sygn. I OZ 147/10 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2009 r. Sąd wskazał, że nie można zgodzić się z poglądem, że do uchybienia terminu doszło z winy skarżącego, który zgodnie z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności został zaliczony do osób posiadających znaczną niepełnosprawność, wymagającą stałej i długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalony stopień niepełnosprawności skarżącego datuje się od maja 2009 r. Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie nie odniósł się do wszystkich okoliczności, na które powołał się skarżący i dowodów znajdujących się aktach m.in. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z [...] czerwca 2009 r. Niewystarczająca i niepełna była ocena sądu pierwszej instancji przyjmująca, że skarżący nie dołożył szczególnej staranności w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Sąd nie uwzględnił wskazanych w skardze oraz we wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia okoliczności, że skarżący jest osobą starszą, niepełnosprawną i nie ocenił prawidłowo na ile podniesione okoliczności uniemożliwiły złożenie skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I S.A./Wa 1926/09 przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi uznając, że uprawdopodobnił w sposób wyczerpujący i przekonujący istnienie okoliczności przemawiających za brakiem jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej została doręczona skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r. Skarżący został w tej decyzji pouczony o możliwości wniesienia odwołania do Ministra Skarbu Państwa w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 lipca 2009 r., natomiast odwołanie złożone zostało osobiście przez skarżącego w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. Delegatura w T. w dniu 23 lipca 2009 r., a więc po upływie terminu z art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący nie dołączył do odwołania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przepis art. 58 k.p.a. przewiduje możliwość przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności, jednak zgodnie z § 2 tego artykułu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla których określony był termin. Skarżący nie złożył wraz z odwołaniem prośby o przywrócenie terminu i z tego powodu stanowisko przedstawione w postanowieniu Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r. Sąd ocenił jako prawidłowe.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).