I SA/Wa 1913/12

I SA/Wa 1913/12 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-11-30
Data wpływu
2012-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Chaciński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Zarząd Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58  par. 1  pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. i P.F. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie ogłoszenia przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż 2 lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne postanawia: odrzucić skargę P.F.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 marca 2012 r. T.K. i P.F., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie ogłoszenia przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż 2 lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, nr [...] położonego w W. przy ul. [...] oraz nr [...] przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że skarżący nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 714/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T.K. i P.F. na ww. uchwałę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że wniesienie skargi na przedmiotową uchwałę poprzedzone zostało dwukrotnymi wezwaniami organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 grudnia 2011 r. i z dnia 9 stycznia 2012 r. Sąd dodał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje stronie tylko raz.
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej T.K. i P.F. postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1840/12 uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że jedynie w odniesieniu do P.F. właściwie Sąd I instancji przyjął, że strona składała dwukrotnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w związku z czym wezwanie z dnia 9 stycznia 2012 r. nie wywołało skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia do sądu administracyjnego.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej P. p. s. a.).
Zgodnie z art. 53 § 1 P. p. s. a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 wskazanego powyżej przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie została wniesiona skarga na uchwałę Zarządu [...] W. na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z treścią tegoż przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, działający w imieniu P.F. pełnomocnik w dniu 7 grudnia 2011 r., wystąpił do Zarządu Dzielnicy [...] W. z żądaniem uchylenia uchwały z dnia [...] listopada 2011 r., pod rygorem zaskarżenia jej do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 2 a ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na ww. wezwanie Zarząd Dzielnicy [...] W. podjął w dniu [...] grudnia 2011 r. uchwałę nr [...], w której stwierdził, że brak jest podstaw do wstrzymania procedury przetargowej sprzedaży lokalu. Następnie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wystąpiła w dniu 29 grudnia 2011 r. T.K. oraz (ponownie) w dniu 9 stycznia 2012 r. P.F. Odpowiedź na oba wezwania została udzielona przez organ w uchwale z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], o treści której pełnomocnik skarżących został poinformowany przez organ pismem z dnia 8 lutego 2012 r., które zostało mu doręczone w dniu 17 lutego 2012 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że P.F. składał dwukrotnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przy czym należy zwrócić uwagę, że wezwanie z dnia 9 stycznia 2012 r. nie wywołało skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Kolejne pismo w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie było bowiem wezwaniem w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Czynność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością wywołującą skutki prawne, dlatego nie może być przez stronę powtarzana, a jako skuteczną traktować należy pierwszą z dokonanych czynności, zatem w odniesieniu do P.F. wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 grudnia 2011 r. Przyjęcie, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa może być przez stronę składane wielokrotnie, stawiałoby wzywającego w bardziej uprzywilejowanej pozycji od innych wnoszących skargi podmiotów. Jednokrotna możliwość złożenia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi gwarancję stabilności obrotu prawnego i jasnych zasad postępowania. Stawiając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa obok innych środków odwoławczych, takich jak odwołanie czy zażalenie, zwrócić uwagę należy, iż traktować trzeba je w taki sam sposób, nie ma bowiem podstaw do uprzywilejowania tego właśnie środka odwoławczego względem innych. Stanowisko powyższe ugruntowane zostało na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych (vide: postanowienia NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06 czy z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 754/08, LEX nr 506026)
Stwierdzić zatem należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje stronie tylko raz. W sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na to wezwanie to stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a. skarżący powinien wnieść skargę w terminie 30 dni liczonym od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie organu do usunięcia prawa, za które można uznać jedynie pierwsze pismo skarżącego w tym przedmiocie skierowane do organu. Kolejne pismo skarżącego w tej samej sprawie nie mogą być zaś traktowane jako wezwania w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 z 2001 r. poz. 1591 ze zm.)
W związku z tym, że o treści uchwały z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa pełnomocnik skarżącego został poinformowany pismem z dnia 13 grudnia 2011 r., które jemu zostało doręczone w dniu 23 grudnia 2011 r. przyjąć należało, że termin do złożenia przez niego skargi upłynął z dniem 23 stycznia 2012 r. W tej sytuacji należało uznać, że skarga P.F. została złożona do Sądu po terminie. Natomiast Sąd zwraca uwagę, że wniesienie skargi przez skarżącą na przedmiotową uchwałę z dnia [...] listopada 2011 r. poprzedzone zostało jednokrotnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 grudnia 2011 r. Odpowiedź na to wezwanie została udzielona przez Zarząd Dzielnicy [...] pismem z dnia 8 lutego 2012 r., które zostało doręczone w dniu 17 lutego 2012 r., a zatem skarga T.K. wniesiona do sądu w dniu 15 marca 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie k.24) została wniesiona w terminie.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.