I SA/Wa 1906/25

I SA/Wa 1906/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Dargas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 27 sierpnia 2025 r., nr KR III C 69/25 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Z. M. (dalej jako "skarżąca") pismem z 17 października 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 27 sierpnia
2025 r., nr KR III C 69/25 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 2 grudnia 2025 r.
(k.10 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału
I z 1 grudnia 2025 r., wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, mimo że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 8 grudnia 2025 r., powtórne awizo z 16 grudnia
2025 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 31 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z 8 stycznia 2026 r., wobec prawidłowej awizacji przesyłki, uznano ją za doręczoną z dniem 22 grudnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wynika, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Na mocy wyżej powołanego przepisu brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi. Uzupełnienie powyższych braków następuje poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę
o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z 2 grudnia 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, zakreślając stronie siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (w dniu 8 i 16 grudnia 2025 r.), w dniu 31 grudnia 2025 r. została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 22 grudnia 2025 r. (art. 73 p.p.s.a.). Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL upływał w dniu 29 grudnia 2025 r. Brak ten do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony.
Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w treści art. 65-72 p.p.s.a., stosownie do zapisu art. 73 § 1 p.p.s.a pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wprowadzona treścią ww. przepisów tzw. fikcja doręczenia, polega na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone z upływem czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Skoro w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sądu, tj. nie wskazała swojego numeru PESEL, skargę należało odrzucić.
Sąd zauważa przy tym, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wskazał, że ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wówczas, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest akceptowalne stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, numer ten nie został utrwalony.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia