I SA/Wa 1895/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odmówił przyznania adwokatowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu z powodu braku wymaganego oświadczenia o nieotrzymaniu zapłaty.
Sąd administracyjny rozpatrywał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Kluczowym elementem wniosku, zgodnie z przepisami, jest oświadczenie o nieotrzymaniu zapłaty za udzieloną pomoc. Wniosek adwokata J. S. nie zawierał takiego oświadczenia, co stanowiło materialny brak wniosku. W konsekwencji, sąd, opierając się na orzecznictwie, odmówił przyznania wynagrodzenia.
Postanowieniem z dnia 30 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w osobie starszego referendarza sądowego Justyny Wtulich, odmówił przyznania adwokatowi J. S. wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa dotyczyła odmowy umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego. Adwokat, ustanowiony z urzędu po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy, poparł skargę i wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd rozpoznał wniosek w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2016 r., zgodnie z przepisami przejściowymi). Zgodnie z § 20 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek adwokata J. S. takiego oświadczenia nie zawierał. Sąd podkreślił, że brak tego oświadczenia nie jest uchybieniem formalnym podlegającym uzupełnieniu, lecz materialnym brakiem wniosku, który skutkuje utratą prawa do wynagrodzenia. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd uznał wniosek za niezasadny i orzekł o odmowie przyznania kosztów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, brak takiego oświadczenia stanowi materialny brak wniosku, a nie uchybienie formalne podlegające uzupełnieniu, co skutkuje utratą prawa do wynagrodzenia.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., który wymaga od wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawarcia oświadczenia o nieotrzymaniu zapłaty. Brak tego oświadczenia został zinterpretowany jako brak materialny, a nie formalny, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm. § § 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia jest materialnym brakiem wniosku.
Pomocnicze
Dz. U. z 2015 r. poz. 1801 § § 22
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
P.p.s.a. art. 49
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący uzupełniania braków formalnych wniosków.
P.p.s.a. art. 250 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
P.p.s.a. art. 258 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przyznanie kosztów nie zawierał wymaganego oświadczenia o nieotrzymaniu zapłaty, co stanowi materialny brak wniosku.
Godne uwagi sformułowania
brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić [...] lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku Oświadczenie to, jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia
Skład orzekający
Justyna Wtulich
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wniosków o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w szczególności wymogu złożenia oświadczenia o nieotrzymaniu zapłaty."
Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których pomoc prawna była udzielana z urzędu i wnioskowano o przyznanie kosztów. Konkretne zastosowanie do stanu prawnego obowiązującego w momencie wszczęcia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praktycznego dla adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu – formalnych wymogów wniosku o wynagrodzenie. Jest to jednak kwestia proceduralna, która może nie być szeroko interesująca dla publiczności.
“Brak jednego oświadczenia kosztował adwokata wynagrodzenie z urzędu. Sąd wyjaśnia dlaczego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1895/15 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2016-09-30 Data wpływu 2015-11-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Justyna Wtulich /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne Sentencja Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić adwokatowi J. S. przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – J. S. Podczas rozprawy w dniu 7 września 2016 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę oraz złożył do akt sprawy pismo procesowe z dnia 6 września 2016 r., w którym podtrzymał twierdzenia skargi oraz doprecyzował zarzuty i wnioski. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje : W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Stosownie do jego treści do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życia rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 5 października 2015 r. (data wpływu skargi do organu) i nie została zakończona w danej instancji przed wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, a zatem do rozpoznania wniosku pełnomocnika znajdują zastosowanie przepisy dotychczasowe. Stosownie do treści § 20 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie wniosek adwokata J. S. zawarty w piśmie procesowym z dnia 6 września 2016 r. takiego oświadczenia nie zawiera. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku. Oświadczenie to, jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08). Skoro zatem wniosek adwokata J. S. takiego oświadczenia nie zawiera, to zasadna jest odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 oraz postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14). Z powyższych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI