I SA/Wa 1865/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2026-02-06
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zarządzeniesąd administracyjnywłaściwość sąduakt wewnętrznie obowiązującykontrola administracjinieletniplacówka resocjalizacyjna

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na zarządzenie Ministra Sprawiedliwości dotyczące zniesienia placówki dla nieletnich, uznając je za akt wewnętrznie obowiązujący, niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skarżąca J. K. wniosła skargę na zarządzenie Ministra Sprawiedliwości znoszące Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich, twierdząc, że zostało ono wydane z naruszeniem ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zarządzenie Ministra Sprawiedliwości jest aktem wewnętrznie obowiązującym i nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Sąd przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę.

Skarżąca J. K. zaskarżyła zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 września 2025 r. w sprawie zniesienia Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...]. Podniosła, że zarządzenie zostało wydane z naruszeniem art. 102 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, wskazując, że placówka pełniła funkcję ośrodka zakwaterowania tymczasowego. Organ skarżony wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że podstawą prawną zarządzenia był art. 343 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, a samo zarządzenie Ministra Sprawiedliwości ma charakter wewnętrznie obowiązujący i nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, podzielił argumentację organu. Sąd wyjaśnił, że kontrola sądów administracyjnych obejmuje akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zarządzenia ministrów, mające charakter wewnętrznie obowiązujący, nie mieszczą się w tym katalogu. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., sąd postanowił odrzucić skargę.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zarządzenie Ministra Sprawiedliwości, jako akt wewnętrznie obowiązujący, nie podlega kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnienie

Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad aktami i czynnościami wymienionymi w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zarządzenia ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki podległe organowi wydającemu, nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli i innych podmiotów, a tym samym nie mieszczą się w katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Ustawa z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich art. 343

Konstytucja art. 93

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 184

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarządzenie Ministra Sprawiedliwości jest aktem wewnętrznie obowiązującym i nie podlega kontroli sądów administracyjnych.

Odrzucone argumenty

Zarzadzenie zostało wydane z naruszeniem art. 102 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.

Godne uwagi sformułowania

zarządzenia m.in. ministra mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów W regulacji tego przepisu nie mieszczą się skargi na akty o charakterze wewnętrznie obowiązującym, jakimi są zarządzenia ministrów.

Skład orzekający

Jolanta Dargas

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska o braku możliwości zaskarżania do sądu administracyjnego zarządzeń ministrów jako aktów wewnętrznie obowiązujących."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie zarządzeń ministrów o charakterze wewnętrznym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - właściwości sądu administracyjnego, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej placówki dla nieletnich. Jest to jednak istotne dla zrozumienia zakresu kontroli sądowej.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Wa 1865/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-02-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Dargas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 września 2025 r. w sprawie zniesienia Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...] postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J. K. (dalej jako: "skarżąca") pismem z 30 września 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 września 2025 r. w sprawie zniesienia Zakładu Poprawczego
i Schroniska dla Nieletnich w [...]. Skarżąca wskazała, że od 26 marca 2022 r. Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich w [...] funkcjonuje w oparciu
o art. 102 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa z dnia 12 marca 2022 r. (Dz.U. z 2022, poz. 583 ze zm.) pełniąc funkcję ośrodka zakwaterowania tymczasowego dla obywateli Ukrainy. W ocenie skarżącej zarządzenie o zniesieniu Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...] zostało wydane z naruszeniem art. 102 pkt 2 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, natomiast z ostrożności procesowej wniósł także o oddalenie. Organ podniósł, że sprawa ta nie należy do właściwości sądów administracyjnych, wyjaśniając, że podstawą prawną do wydania przez Ministra Sprawiedliwości Zarządzenia z dnia 2 września 2025 r.
w sprawie zniesienia Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...] był art. 343 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 978 z późn. zm.), w myśl którego Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, tworzy, znosi i przekształca okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy lub schronisko dla nieletnich. Na marginesie organ podniósł, że zaskarżone zarządzenie zostało zmienione, a zniesienie Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...] nastąpi z dniem 31 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie
i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej, jako: ,,p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie
w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także
w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art.
3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem niniejszej skargi jest zarządzenie Ministra Sprawiedliwości
z dnia 2 września 2025 r. w sprawie zniesienia Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w [...].
Zgodnie z art. 343 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, tworzy, znosi i przekształca okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy lub schronisko dla nieletnich. Przepis ten stanowi o kompetencjach własnych Ministra Sprawiedliwości, ściśle powiązanych z powierzeniem przez ustawę Ministrowi Sprawiedliwości zwierzchniego nadzoru nad okręgowymi ośrodkami wychowawczymi, zakładami poprawczymi i schroniskami dla nieletnich, natomiast w myśl art. 149 ust. 2 zd. 2 Konstytucji Rada Ministrów, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, może uchylić rozporządzenie lub zarządzenie ministra.
Nie ulega wątpliwości Sądu, że zaskarżone zarządzenie Ministra Sprawiedliwości jest zarządzeniem, o którym mowa w art. 93 Konstytucji. Akt ten ma walor wewnętrznie obowiązującego źródła prawa. Stanowisko to jest już ugruntowane zarówno
w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i powszechnych. Należy stwierdzić, że Konstytucja w art. 93 jednoznacznie stwierdza, że zarządzenia m.in. ministra mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty. Zarządzenia są wydawane tylko na podstawie ustawy i nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów (por. wyrok SN z 6.06.2002 r., III RN 103/01, LEX nr 1165828 oraz wyrok WSA w Warszawie z 5.12.2005 r., VI SA/Wa 1165/05, LEX nr 187375). Ponadto przepis art. 184 Konstytucji określa zakres kontroli sądów administracyjnych. Przepis ten stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
Zarówno art. 184 Konstytucji, jak i przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego zarządzenia wydanego przez ministra na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności określone w art. 3 § 2 p.p.s.a..
W regulacji tego przepisu nie mieszczą się skargi na akty o charakterze wewnętrznie obowiązującym, jakimi są zarządzenia ministrów.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę