I SA/Wa 1682/11

I SA/Wa 1682/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Pirogowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i B. K. na czynność Prezydenta [...] w przedmiocie wpisu do gminnej ewidencji zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
A. K. i B. K. reprezentowani przez r.pr. B. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie uczynili czynność Prezydenta [...] wpisania do gminnej ewidencji zabytków [...] nieruchomości zabudowanej położonej przy ul. [...] w W.
Skarżący podnieśli, że pismem z dnia 17 maja 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 16 czerwca 2011 r., wystosowali do Prezydenta [...] wezwanie o wykreślenie nieruchomości zabudowanej przy ul. [...] w W. z gminnej ewidencji zabytków [...], jako że w ich ocenie, przedmiotowa nieruchomość nie nosi cech zabytku. Dlatego też "brak tzw. zabytkowości" czyni niezasadnym zawarcie go w gminnej ewidencji zabytków [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt zaskarżenia nieistniejącego aktu (czynności) oraz tego, że odnosi się ona do nieistniejącego zbioru, tj. gminnej ewidencji zabytków [...]. Stwierdził, że skarżący błędnie podnieśli, iż pismo Zastępcy Dyrektora Biura [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] stanowi akt wpisania przez Prezydenta [...] przedmiotowej nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków jako inny zabytek nieruchomy.
Organ stwierdził, że pismem tym skarżący zostali poinformowani, że nie ma prawnej możliwości wykreślenia przedmiotowego obiektu z ewidencji, gdyż obecnie trwa weryfikacja obiektów położonych w obrębie [...], przekazanych w wykazie przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Ma ona na celu ustalenie, czy dany obiekt winien być objęty ochroną konserwatorską i umieszczony w gminnej ewidencji zabytków. Dopiero wynik prac weryfikacyjnych, który zostanie przekazany do końca roku 2011, ma zostać finalnie skontrolowany i zatwierdzony przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a dopiero na tej podstawie utworzona zostanie gminna ewidencja zabytków [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Podnieść należy, iż skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie na akty (czynności), istniejące w obrocie prawnym w dacie wniesienia skargi. Musi bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego.
Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych A. K. i B. K. zaskarżyli akt (czynność) Prezydenta [...] wpisania nieruchomości przy ul. [...] w W. do gminnej ewidencji zabytków [...], jako inny zabytek nieruchomy. Zgodnie z ustawą z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 75 poz. 474; powołana dalej: "ustawa nowelizująca") na wójta (burmistrza, prezydenta miasta) został nałożony obowiązek założenia gminnej ewidencji zabytków. Zgodnie z art. 7 ustawy nowelizującej dotrzymując określonego terminu wynoszącego 6 miesięcy, wojewódzki konserwator zabytków przekazał Prezydentowi [...] wykaz zabytków obejmujący: zabytki nieruchome wpisane do rejestru zabytków, inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Wykaz stanowi zbiór obiektów, które docelowo powinny znaleźć się w gminnej ewidencji zabytków [...]. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej utworzenie ewidencji gminnej ma nastąpić w terminie 2 lat od dnia przekazania przez wojewódzkiego konserwatora zabytków wykazu. Organ potwierdził, że do chwili obecnej gminna ewidencja zabytków [...] nie powstała. W konsekwencji A. K. i B. K. zaskarżyli nie istniejący akt prawny, co czyni ich skargę niedopuszczalną.
W zakresie kognicji sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.) nie mieści się podpisane przez Zastępcę Dyrektora Biura [...] Konserwatora Zabytków pismo z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. Nie jest ono bowiem, w ocenie Sądu aktem (decyzją, postanowieniem) lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności nie jest ono aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Tego rodzaju akty lub czynności cechują się bowiem tym, że mimo, iż nie stanowią decyzji lub postanowienia mają one charakter publicznoprawny i są podejmowane w sprawach indywidualnych. Muszą one mieć więc charakter władczy i dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa.
Tymczasem pismo z dnia [...] lipca 2011 r. ma wyłącznie charakter informacyjny i stanowi odpowiedź organu na wniosek skarżących o wykreślenie nieruchomości zabudowanej przy ul. [...] w W. z gminnej ewidencji zabytków.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.