I SA/Wa 1627/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia SKO o niedopuszczalności odwołania w sprawie opłat czynszowych, uznając, że spór ma charakter cywilnoprawny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uznało odwołanie A. J. od wezwania do zapłaty zaległego czynszu za niedopuszczalne, twierdząc, że brak jest decyzji administracyjnej. WSA w Warszawie uchylił to postanowienie, stwierdzając, że spór o czynsz ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji administracyjnej, a organ powinien był wyjaśnić wolę strony zamiast odrzucać odwołanie.
Sprawa dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., które stwierdziło niedopuszczalność odwołania A. J. od wezwania do uregulowania zaległych opłat czynszowych. SKO uznało, że pismo Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej nie jest decyzją administracyjną, a zatem odwołanie jest niedopuszczalne. A. J. złożyła skargę do WSA w Warszawie, podtrzymując swoje argumenty dotyczące trudnej sytuacji finansowej i zbyt wysokich stawek czynszu. WSA w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Sąd wyjaśnił, że sądy administracyjne kontrolują działalność administracji pod względem zgodności z prawem. Wskazał, że spór o zaległości czynszowe ma charakter cywilnoprawny i nie podlega rozstrzygnięciu na drodze administracyjnej, lecz należy do kognicji sądów powszechnych. Sąd podkreślił, że pismo ZGKiM nie było decyzją administracyjną, a pismo skarżącej nie kwestionowało żadnej decyzji administracyjnej. WSA zwrócił uwagę, że organy administracji mają obowiązek czuwać nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i udzielać im niezbędnych wyjaśnień. W związku z tym, że zaskarżone postanowienie naruszało przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd orzekł jego nieważność.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo wzywające do uregulowania zaległości czynszowych nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Spór o zaległości czynszowe ma charakter cywilnoprawny i nie podlega rozstrzygnięciu na drodze administracyjnej. Organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony, a nie odrzucać pismo na podstawie jego tytułu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 1 § pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 30 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 64
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.c. art. 2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.a. art. 128
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spór o zaległości czynszowe ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji administracyjnej. Pismo wzywające do zapłaty nie jest decyzją administracyjną. Organ administracji ma obowiązek wyjaśniać wolę strony, a nie odrzucać pismo na podstawie jego tytułu.
Godne uwagi sformułowania
Spór w przedmiocie uregulowania zaległości z tytułu najmu lokalu mieszkalnego ma charakter cywilnoprawny i nie może być rozstrzygnięty na drodze administracyjnej, lecz należy, jako sprawa cywilna, do kognicji sądu powszechnego. Organ administracji ma obowiązek czuwać nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielać mają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Skład orzekający
Daniela Kozłowska
przewodniczący
Iwona Kosińska
sprawozdawca
Joanna Banasiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja granic kognicji administracyjnej w sprawach dotyczących najmu i opłat czynszowych; obowiązek wyjaśniania woli strony przez organ administracji."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ administracji błędnie odrzuca pismo jako niedopuszczalne odwołanie, podczas gdy sprawa ma charakter cywilnoprawny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną granicę między prawem administracyjnym a cywilnym, pokazując, jak organy administracji mogą błędnie ingerować w sprawy cywilne.
“Czy spór o czynsz zawsze trafia do urzędu? Sąd wyjaśnia granice prawa administracyjnego.”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1627/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Daniela Kozłowska /przewodniczący/ Iwona Kosińska /sprawozdawca/ Joanna Banasiewicz Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Iwona Kosińska /spr./ Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania 1) stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz A. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu pisma A. J. z dnia 19 lipca 2004 r. zatytułowanego "Odwołanie", stwierdził niedopuszczalność odwołania w sprawie uregulowania zaległych opłat czynszowych. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ stwierdził, że pismem z dnia 30 czerwca 2004 r. Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w M. wezwał A. J. do uregulowania zaległości w opłatach czynszowych. W piśmie z dnia 19 lipca 2004 r. zatytułowanym "Odwołanie" A. J., opisując swoją trudną sytuację finansową, podniosła, że ustalone stawki czynszu za zajmowany przez nią lokal są zbyt wysokie. Po jego rozpatrzeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło niedopuszczalność złożonego odwołania. Organ wziął pod uwagę fakt, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przedmiotu odwołania, tj. decyzji administracyjnej, wydanej przez organ administracji publicznej. Zdaniem Kolegium pismo wzywające skarżącą do uregulowania zaległości czynszowych nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlega rozpatrzeniu w trybie postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, że decyzją administracyjną jest akt wydany przez organ administracji publicznej w celu załatwienia sprawy, gdy przepis prawa materialnego tak stanowi. W przedmiotowej sprawie z powodu braku decyzji administracyjnej odwołanie jest niedopuszczalne, a do załatwienia sprawy podniesionej przez skarżącą Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie posiada kompetencji. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła A. J. Podtrzymując w niej dotychczasowe argumenty, skarżąca wniosła o rozpatrzenie jej sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., działające jako organ II instancji, na podstawie art. 134 kpa, na skutek złożenia przez skarżącą pisma zatytułowanego "odwołanie". Przepis art. 134 kpa przewiduje możliwość wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Jednakże przepis ten odnosi się do sytuacji, w której w sprawie - zgodnie z treścią art. 127 §1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - złożone zostało odwołanie, rozpatrywana zaś sprawa jest sprawą administracyjną w rozumieniu przepisów art. 1 pkt 1 kpa. W doktrynie powszechnie przyjmuje się, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych, przewidzianych przepisami prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 kpa albo przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych, przewidzianych art. 30 §2 kpa, lub odwołanie zawiera braki formalne, np. wynikające z art. 64 kpa. Żadna z wyżej wymienionych podstaw nie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Spór w przedmiocie uregulowania zaległości z tytułu najmu lokalu mieszkalnego ma charakter cywilnoprawny i nie może być rozstrzygnięty na drodze administracyjnej, lecz należy, jako sprawa cywilna, do kognicji sądu powszechnego, zgodnie z zasadą z art. 2 §1 Kodeksu postępowania cywilnego. Pismo Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w M. z dnia [...] czerwca 2004 r., które otrzymała skarżąca, nie jest ani decyzją administracyjną, ani nie stanowi np. czynności materialno-technicznej w postępowaniu administracyjnym, lecz zgodnie z jego treścią jest wezwaniem przedsądowym w sporze o zapłatę. W przedmiotowej sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne. Z treści pisma skarżącej z dnia 19 lipca 2004 r. zatytułowanego "odwołanie" wynika, że jest ono prośbą o pomoc w rozwiązaniu problemów bytowych skarżącej oraz zawiera prośbę o wyjaśnienie wzajemnych praw i obowiązków wiążących strony stosunku najmu. Skarżąca w piśmie tym nie kwestionuje – zgodnie z treścią art. 128 kpa, żadnej decyzji administracyjnej ani innego aktu administracyjnego, od którego przysługiwałoby odwołanie. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym żądanie strony w postępowaniu administracyjnym należy oceniać na podstawie treści pisma przez nią wniesionego, a nie na podstawie jego tytułu. W razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, a nie do organu administracji. Jeśli charakter pisma budzi wątpliwości, to organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Strona postępowania administracyjnego nie ma bowiem obowiązku powoływania się na jakiekolwiek przepisy, zaś to organy administracji z mocy art. 9 kpa mają obowiązek czuwania nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielać mają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Skoro z treści pisma skarżącej z dnia 19 lipca 2004 r. wynika, że nie jest ono odwołaniem i nie dotyczy sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie było organem właściwym do wydania orzeczenia administracyjnego w tej sprawie, a wydane postanowienie nie miało oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie narusza art. 156 §1 pkt 1 i 2 kpa i na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI