I SA/Wa 1622/23

I SA/Wa 1622/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Falkiewicz-Kluj /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Durzyńska
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Symbol z opisem
6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, sędzia WSA Magdalena Durzyńska, Protokolant starszy referent Aleksandra Cymerska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2024 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 lipca 2023 r. nr DAP-WPK-727-2-36/2022/MGa w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia mienia Skarbu Państwa oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako organ/minister) decyzją z 5 lipca 2023r. nr DAP-WPK.727.2.36/2022/MGa, po rozpatrzeniu odwołania Gminy [...] wykonującej zadania Powiatu jako miasta na prawach powiatu, od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z 4 listopada 2022 r. znak. NRŚ-OR.7532.342-2017.KM, utrzymał ją w mocy.
Stan sprawy przedstawiał się w sposób następujący.
Wojewoda Dolnośląski, decyzją z 4 listopada 2022r. znak: NRŚ-OR.7532.342- 2017.KM, na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.), dalej "ustawa przepisy wprowadzające", oraz art. 47 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2022r., poz. 1526), odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 roku przez Gminę [...], wykonującą zadania powiatu jako miasto na prawach powiatu, mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Zespołu Szkół Kolejowych (obecnie Zespołu Szkół Logistycznych) z siedzibą [...], przy ul. [...] i przy ulicy [...] o urządzonej księdze wieczystej nr [...], oznaczoną w operacie ewidencji gruntów i budynków, w obrębie [...], [...], jako działka nr [...], [...], o powierzchni 0.2967 ha i nr [...], [...] o pow. 0,1171 ha.
Odwołanie złożyła Gmina [...], wykonująca zadania powiatu jako miasto na prawach powiatu, dalej "Gmina".
Rozpoznając odwołanie, Minister, ocenił sprawę pod kątem spełnienia przesłanek z art. 60 ustawy przepisy wprowadzające wskazując, że na tej podstawie mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (ust. 1). Nabycie mienia, o którym mowa w ust 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Z powyższego wynika, że nabyciu przez jednostkę samorządu terytorialnego podlega mienie będące własnością Skarbu Państwa, które znajduje się we władaniu przejmowanych instytucji i osób prawnych na podstawie tytułu prawnego takiego jak: użytkowanie, zarząd, trwały zarząd. Nie można zatem mówić o "władaniu" w przypadku, gdy nie ma dokumentu świadczącego o tytule prawnym do nieruchomości. Pojęcia "władania" występującego w art. 60 ustawy przepisy wprowadzające nie można oderwać od tytułu prawnego będącego źródłem jego powstania i wypełniającego go konkretną treścią, która określa zakres uprawnień władającego nad rzeczą. Faktyczne dysponowanie mieniem bez żadnego formalnego tytułu prawnego nie może więc być podstawą do zastosowania art. 60, albowiem nie mieści się w pojęciu "władania".
Minister nie zanegował decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej nr [...] z [...] maja 1956 r. wyrażającej zgodę na przekazanie w zarząd i użytkowanie Technikum Kolejowego Ministerstwa Kolei nieruchomości oznaczonej jako parcela [...] oraz decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej nr [...] z 31 stycznia 1958 r. wyrażającej zgodę na przekazanie w zarząd i użytkowanie Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych [...] działki nr [...]. W ocenie jednak organu II instancji kluczowe znaczenie ma w tej spawie stan prawny nieruchomości na dzień 1 stycznia 1999 r.
Nieruchomość gruntowa w dacie 1 stycznia 1999r. stanowiła własność Skarbu Państwa na podstawie art. 2 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. nr 13, poz. 87 ze zm.), co wynika z zaświadczenia Prezydenta [...] z dnia 8 maja 2001 r i 22 maja 2001 r. Z akt sprawy wynika, że na podstawie prawomocnej decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 listopada 2007 r. nr [...], stwierdzono nabycie z mocy prawa, z dniem 5 grudnia 1990r. przez przedsiębiorstwo państwowe Polskie Koleje Państwowe z siedzibą [...], między innymi, prawa użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, położonych [...], oznaczonych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w obrębie [...], jako działka nr [...], [...] o pow. 0,2967 ha i nr [...], [...] o pow. 0,1171 ha o powierzchni 0.2393 ha, oraz prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na przedmiotowej działce ( budynek Technikum Kolejowego, garaże, droga pożarowa, ogrodzenie i sala gimnastyczna). Decyzja ta wprawdzie została wydana w 2007 r. , jednakże ma ona charakter deklaratoryjny, tj. odnosi się do stanu na dzień 5 grudnia 1990r. Oznacza to, że PKP od tej daty było użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej oraz właścicielem budynków i stan taki istniał także 1 stycznia 1999r.
Dodatkowo umowę przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynków i urządzeń stanowiących odrębną nieruchomość zawartą w formie aktu notarialnego [...] nr [...] z 23 grudnia 2008 r. spółka Polskie Koleje Państwowe S.A. przeniosła z tytułu zaległości podatkowych – podatku od nieruchomości na rzecz Gminy [...] prawo użytkowania wieczystego działek nr [...] i [...] wraz z prawem własności budynków.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż Zespół Szkół Kolejowych (obecnie Zespół Szkół Logistycznych) został przejęty przez Gminę [...] wykonującą zadania powiatu jako miasto na prawach powiatu, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. organ wskazał, że zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – przepisy wprowadzające "z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejmują publiczne szkoły podstawowe specjalne, szkoły ponadpodstawowe, szkoły sportowe i mistrzostwa sportowego oraz placówki wymienione w art. 2 pkt 3-5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 759), z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych wojewodów oraz właściwych ministrów". W związku z powyższym organ zgodził się ze skarżącym, iż Zespół Szkół Kolejowych (obecnie Zespół Szkół Logistycznych) został przejęty przez Gminę [...] wykonującą zadania powiatu jako miasto na prawach powiatu, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. jednakże nie zmienia to stanu prawnego spornej nieruchomości w powyższej dacie.
Zgodnie z decyzją Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 1994 r. Nr [...] w sprawie zmian organizacyjnych w Zespole Szkół Kolejowych Dyrekcji Generalnej Przedsiębiorstwa Państwowego "Polskie Koleje Państwowe" [...], Zasadniczej Szkole Zawodowej Polskich Kolei Państwowych [...] i Średnim Studium Zawodowym Polskich Kolei Państwowych [...], zmieniono, między innymi, nazwę szkoły z Zespołu Szkół Kolejowych Dyrekcji Generalnej Przedsiębiorstwa "Polskie Koleje Państwowe" [...], na Zespół Szkół Kolejowych. Jako organ prowadzący i nadzorujący wskazano Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.
Nieruchomość gruntowa, położona [...] przy [...], oznaczona w operacie ewidencji gruntów i budynków, w obrębie [...], [...], jako działka nr [...], [...] (uprzednio parcela [...]), oraz nieruchomość gruntowa oznaczona jako działka nr [...] (stanowiąca uprzednio część działki nr [...]), pozostawała w dacie 1 stycznia 1999r. w użytkowaniu wieczystym przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe z siedzibą [...], którego następcą prawnym jest spółka Polskie Koleje Państwowe S.A. Z kolei nieruchomości budynkowe w powyższej dacie stanowiły własność PKP.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 12 § 1 k.p.a., poprzez podzielenie przez organ I instancji jednolitej sprawy administracyjnej w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] (Powiat), mienia Skarbu Państwa będącego we władania Zespołu Szkół Kolejowych (obecnie Zespołu Szkół Logistycznych) - na cztery niezależne i odrębne postępowania administracyjne (sprawy administracyjne), tj. sprawa nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...], [...] obręb [...], zabudowana budynkiem szkoły oraz hali sportowej, sprawa nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], [...], obręb [...], zabudowana budynkiem warsztatów, sprawa nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], [...] obręb [...], zabudowanej budowlami składającymi się na boisko szkolne, sprawa nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], [...] obręb [...], zabudowanej budynkiem internatu, wskazano, że skarżący nie uzasadnił na czym naruszenie ww. przepisu miałoby polegać. Zdaniem Ministra, nie doszło do naruszenia art. 12 § 1 k.p.a., tym bardziej, że Wojewoda Dolnośląski wydał decyzje w zakresie całego wnioskowanego mienia.
W konsekwencji organ uznał, że skoro wyżej opisana nieruchomość gruntowa pozostawała w użytkowaniu wieczystym Przedsiębiorstwa Państwowego "Polskie Koleje Państwowe" [...], a budynki stanowiły własność PKP, to tym samym taki stan prawny wykluczał powiatyzację mienia na rzecz Gminy [...] wykonującej zadania powiatu jako miasto na prawach powiatu, na podstawie art. 60 ust. ustawy przepisy wprowadzające, bowiem nie zostały spełnione przesłanki określone tym przepisem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Gmina [...].
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego, tj.:
- art. 48 ust. 1 w związku z art. 60, ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pomimo spełnienia przesłanek z art. 48, ust. 1 tej ustawy organ administracji nie jest zobowiązany do wydania decyzji o stwierdzeniu nabycia nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] (Powiat) w trybie ustawy, podczas gdy:
z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejęły publiczne szkoły ponadpodstawowe, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych właściwych ministrów, a mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez powiaty na podstawie przepisów tej ustawy z tym dniem stały się z mocy prawa mieniem właściwych powiatów. W przypadku spełnienia przesłanek ustawowych organ administracji zobowiązany był i jest do wydania decyzji, zgodnie z żądaniem Gminy, która ma charakter jedynie deklaratoryjny, tak aby powiaty mogły realizować swoje ustawowe zadania w zakresie szkolnictwa, nie jest możliwe do przyjęcia na podstawie ustawy, że oderwane od siebie i zupełnie niezależne jest przejęcie przez powiat szkoły (i obowiązku jej prowadzenia) od przejęcia przez powiat nieruchomości, na której w/w szkoła jest prowadzona;
- art. 60, ust. 1 i ust. 3 ustawy przepisy wprowadzające, poprzez uznanie, że wydanie przez Wojewodę Dolnośląskiego decyzji numer [...] z dnia 12 listopada 2007 r. stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez przedsiębiorstwo państwowe Polskie Koleje Państwowe m.in. prawa użytkowania wieczystego działek numer [...] i [...], [...], obręb [...] oraz prawa własności budynków (w tym budynku szkoły oraz budynku sali gimnastycznej) jest okolicznością stojącą na przeszkodzie stwierdzenia powiatyzacji.
2. naruszenie procedury administracyjnej, tj.:
-art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i dokonanie ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym, tj.:
ustalenie, że Zespół Szkół Kolejowych (obecnie Zespół Szkół Logistycznych) został przejęty przez Gminę [...] (Powiat) z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 48 ustawy przepisy wprowadzające, lecz "nie zmieniło to stanu prawnego" nieruchomości, na której w/w szkoła była prowadzona, ustalenie, że wydanie w roku 2010 przez Wojewodę Dolnośląskiego decyzji o uwłaszczeniu przedsiębiorstwa państwowego PKP wyklucza nabycie z mocy prawa z dniem i stycznia 1999 r. przez powiat Nieruchomości, na której to Nieruchomości prowadzona jest przez powiat szkoła;
-art. 7, k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. oraz w związku z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, brak rozważenia przez organ II instancji zarzutów Strony skarżącej przywołanych w odwołaniu od decyzji Organu I instancji oraz pominięcie dowodów wskazanych przez stronę składającą odwołanie, podczas gdy: art. 12 §1 k.p.a. oraz art. 8 §1 i §2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że prawidłowe jest podzielenie jednolitej sprawy administracyjnej w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] (Powiat) mienia Skarbu Państwa będącego we władania Zespołu Szkół Kolejowych (obecnie Zespołu Szkół Logistycznych) - na cztery niezależne i odrębne sprawy administracyjne; podczas gdy: wszystkie w/w nieruchomości oraz obiekty na nich zlokalizowane od końca lat 40- tych XX wieku są kompleksem nieruchomości służącym do realizacji zadań Zespołu Szkół, tj. placówek oświatowych zlokalizowanych przy ul. [...], i stanowią całość funkcjonalno-gospodarczą, nie jest zasadne dokonywanie przez organ oceny przesłanek powiatyzacji funkcjonującego kompleksu szkolnego - poprzez pryzmat każdej z nieruchomości odrębnie; sprawa nabycia własności kompleksu nieruchomości, z mocy prawa z dniem 01.01.1999 r. winna bowiem toczyć się w ramach jednego postępowania administracyjnego; w przeciwnym wypadku może okazać się że rozstrzygnięcia organów będą różne, a boisko szkolne, warsztat szkolny albo internat szkolny będą funkcjonować bez samej szkoły,.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracją publiczną mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że nabyciu przez jednostkę samorządu terytorialnego podlega mienie Skarbu Państwa, które znajduje się we władaniu instytucji i osób prawnych w przewidzianej prawem formie tj. na podstawie tytułu prawnego takiego jak: użytkowanie, zarząd, trwały zarząd. Nie można zatem mówić o "władaniu" w przypadku, gdy nie ma dokumentu świadczącego o tytule prawnym do nieruchomości. - zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2001 r. sygn. akt I SA 1244/00, LEX nr 81993.
Jak wynika z akt sprawy tj. decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 listopada 2007 r. nr SP.3.U.7224/U/94/2/94 stwierdzono nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przed przedsiębiorstwo państwowe PKP m.in. prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości oraz prawa własności budynków urządzeń znajdujących się na tej nieruchomości (warsztaty szkolne, magazyn i budynek gospodarczy).
Tymczasem podstawową przesłanką nabycia mienia na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy jest władanie tym mieniem przez państwową jednostkę organizacyjną przejmowaną z dniem 1 stycznia 1999 r. przez określoną jednostkę samorządu terytorialnego. Ustawa nie definiuje pojęcia władania. Jak wskazuje NSA w wyroku w sprawie I OSK 1187/19 tej wykładni dokonał Sąd Najwyższy w wyroku z 4 grudnia 2002r.; sygn. akt III RN 2067/01. Stwierdził, że pojęcie to nie oznacza "faktycznego władania" jakim posługuje się kodeks cywilny. SN wskazał, że nabycie ex lege prawa własności nieruchomości będącej we władaniu określonego podmiotu dotyczy takiego władztwa nad mieniem ogólnopaństwowym, które dawało mu możliwość samodzielnego korzystania z nieruchomości państwowej zgodnie z wymogami prawidłowej gospodarki.
Skoro zatem, jak wynika z przywołanych przez organ II instancji dowodów a w szczególności decyzji Wojewody Dolnośląskiego z 12 listopada 2007 r., nieruchomość na datę 1 stycznia 1999 r. stanowiła przedmiot użytkowania wieczystego PKP i własności budynków posadowionych na tej nieruchomości – nie spełnione zostały przesłanek z art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające. Wynika to z tego, że w odniesieniu do tej nieruchomości, tytuł prawny przysługiwał w tej dacie PKP jako użytkownikowi wieczystemu i jako właścicielowi budynków i nie stanowił formy władania w rozumieniu przepisu art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające ale przysługiwał mu tytuł prawny silniejszy tj. użytkowanie wieczyste i własność.
Poza tym budynki co do zasady są trwale związane z nieruchomością gruntową, co wynika z art. 46 § 1 ustawy 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. (t.j. Dz.U.2023.1610). i brak jest możliwości ich oderwania (poza nielicznymi wyjątkami np. wynikającymi np. z dekretu warszawskiego) od gruntu. W takiej sytuacji trudno byłoby uznać, że mamy do czynienia z władaniem instytucji państwowej czy państwowej jednostki organizacyjnej – o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające. Nabycie budynków na własność przez PKP wyklucza możliwość powiatyzacji na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi:
1. Istotnie z uwagi na charakter kompleksu szkolnego, powiązanych ze sobą funkcjonalnie i gospodarczo części nieruchomości nie było podstaw do rozdzielenia sprawy i rozpoznawania jej w odrębnych postępowaniach. Ten bowiem wspólny stan faktyczny i jednakowa podstawa prawna żądania uzasadniał wydanie jednej decyzji dotyczącej wszystkich działek ewidencyjnych. Skoro jednak zostały wydane odrębne decyzji okoliczność ta pozostaje bez istotnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
2. Organ nie dopuścił się naruszenia art. 48 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 ustawy przepisy wprowadzające, gdyż sprawa nie dotyczyła przejęcia szkoły na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające. Niesporne jest przy tym, że na podstawie tego przepisu powiat przejął szkołę. Jako instytucję Organ w sposób szczegółowy opisał te kwestie w decyzji a sąd, podzielając w pełni te wywody, przyjmuje je jak własne.
Poza tym, jak wynika z aktu notarialnego z 23 grudnia 2008 r., Gmina [...] jest już właścicielem przedmiotowych działek i posadowionych na nich budynków.
3. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ wskazanych przepisów postępowania (zarzut z pkt. 2 skargi). Sąd podziela wywody, że samo przejęcie z mocy prawa Zespołu szkół z dniem 1 stycznia 1999 r. z uwagi na wcześniej wydaną decyzję Wojewody Dolnośląskiego, nie wpłynęło na zmianę właściciela nieruchomości. Uwłaszczenie PKP wyklucza nabycie z mocy prawa nieruchomości na rzecz powiatu mimo, że istotnie przejęcie szkoły co do zasady powinno skutkować przejęciem mienia. W tej jednak sprawie z uwagi na wydanie decyzji uwłaszczeniowej na PKP nie było to możliwe.
4. Zwrócić należy uwagę, wbrew zarzutom skargi (str. 5 ), że decyzja Wojewody Dolnośląskiego o uwłaszczeniu PKP jest decyzją ostateczną. Oznacza to, że weszła do obrotu prawnego i inne organy są zobowiązane do jej uwzględniania przy dokonywaniu ustaleń faktycznych i prawnych. Wynika to z art. 16 k.p.a. Skutki te następują niezależnie od czasu trwania postępowania czy opieszałości organu. Okoliczności związane z prowadzeniem lub nie szkoły przez PKP na datę 1 stycznia 1999 r. w sytuacji w której na datę powiatyzacji PKP było użytkownikiem wieczystym nieruchomości i właścicielem budynku, pozostają bez istotnego znaczenia dla oceny spełnienia przesłanek z art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające.
5. Regulacja art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające koresponduje z postanowieniami ustawy z 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (D.U. 106, poz. 668) i ustawą z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U.2024.107). W tej ostatniej znajduje się szereg postanowień na podstawie których mienie Skarbu Państwa, jego jednostek organizacyjnych z mocy prawa stają się własnością właściwych jednostek samorządu terytorialnego.
Jak się wskazuje w doktrynie, podstawą nabycia nieruchomości przez powiat jest m.in. art. 60 ust 1 ustawy przepisy wprowadzające. Ustawa ta wprowadza dwa tryby nabycia mienia przez powiat. Pierwszy dotyczy mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych (czyli nieposiadających osobowości prawnej). Mienie to staje się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem powiatu na podstawie przepisów art. 60 ust. 1 ustawy przepisy wprowadzające) oraz ustawy o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa. Nabycie mienia w tym trybie stwierdzał wojewoda w drodze decyzji deklaratoryjnej. (por. komentarz do art. 47 do ustawy o samorządzie powiatowym pod red. B. D., Opublikowano: WKP 2020).
Drugi tryb dotyczy przekazywania powiatom mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych, a służącego do wykonywania zadań powiatu. Przekazanie takie może nastąpić na wniosek zarządu powiatu, w drodze decyzji (konstytutywnej) wojewody (art. 64 ustawy przepisy wprowadzające). Skoro nie zostały spełnione przesłanki z art. 60 ust. 1 przepisy wprowadzające powiat nie nabył mienia Skarbu Państwa.
6. Sąd nie stwierdził aby organ dopuścił się naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. Zebrany przez organ materiał dowodowy został w sposób prawidłowy oceniony przez organ a ocena ta nie nosi cech dowolności.
Powyższe skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.