I SA/WA 1618/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2025 r. uchylił wcześniejszy wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Miasta Stołecznego Warszawy złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie sądowe i zarządził zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaProceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym i jego dopuszczalność.
Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia skargi po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd wyższej instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne w sytuacji, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie narusza wskazanych przesłanek negatywnych.
Uzasadnienie
Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, chyba że stwierdzi, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie sąd uznał, że cofnięcie skargi przez Miasto Stołeczne Warszawa nie narusza tych zasad.
Jakie są konsekwencje prawne cofnięcia skargi przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Cofnięcie skargi wiąże sąd, który umarza postępowanie, chyba że zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 60 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Strona skarżąca jest dysponentem skargi, a sąd jest związany jej cofnięciem, pod warunkiem braku naruszenia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu.
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis regulujący możliwość cofnięcia skargi przez skarżącego i wiążący charakter tego oświadczenia dla sądu, z zastrzeżeniem niedopuszczalności cofnięcia, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku cofnięcia skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 232 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez Miasto Stołeczne Warszawa jest dopuszczalne, ponieważ nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Godne uwagi sformułowania
Skarżący jest dysponentem skargi, który pismem tym inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, natomiast Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. • Sąd ten musi mieć na względzie, aby cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Skład orzekający
Elżbieta Lenart
przewodniczący
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
członek
Kamil Kowalewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym i jego dopuszczalność."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia skargi po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd wyższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący cofnięcia skargi. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1618/25 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2025-11-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-09-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Elżbieta Lenart /przewodniczący/ Kamil Kowalewski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Inne Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 60 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) Protokolant starszy specjalista Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 26 marca 2019 r. nr KR II R 46a/18 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu Miastu Stołecznemu Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2025 r. sygn. akt I OSK 1955/22 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1160/19 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 26 marca 2019 r. nr KR II R 46a/18 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Podczas rozprawy w dniu 28 sierpnia 2025 r. pełnomocnik reprezentujący w sprawie Miasto Stołeczne Warszawa złożył do protokołu rozprawy oświadczenie w imieniu mocodawcy, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący jest dysponentem skargi, który pismem tym inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, natomiast Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej złożony w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, aby cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W świetle powyższego Sąd uznał, oświadczenie pełnomocnika Miasta st. Warszawy o cofnięciu skargi za dopuszczalne gdyż w ocenie Sądu nie zmierza ono do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ppsa.