I SA/Wa 1580/04

I SA/Wa 1580/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Kosińska
Joanna Banasiewicz
Symbol z opisem
6189 Inne o symbolu podstawowym 618
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska /spr./ Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi S. B. i B. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [....] z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] oddalające w całości zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym wydania nieruchomości w obrębie [...] miasto W. , oznaczonej jako działka nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia Minister Infrastruktury wskazał, że Wojewoda [....] wszczął postępowanie egzekucyjne i postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. wezwał S. B. do wydania powyższej nieruchomości pod rygorem zastosowania środków egzekucyjnych. Wobec odmowy wykonania obowiązku organ egzekucyjny w dniu 16 kwietnia 2004 r. zajął sporną nieruchomość. Pismem z dnia 14 kwietnia 2004 r., uzupełnionym pismem z 21 kwietnia 2004 r. S. B. i B. B. zgłosili zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczące nieistnienia obowiązku, jego niewykonalności oraz niedopuszczalności egzekucji z uwagi na uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji w sprawie podziału działki nr [...].
Postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wypowiedział się co do zarzutów i oddalił je w całości. Następnie Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. oddalił zarzuty S. B. zgłoszone w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym wydania nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] w W. podając w uzasadnieniu, że wierzyciel Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w wypowiedzi udzielonej w trybie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w całości odrzucił stawiane zarzuty oraz wskazał, że brak decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości nie stanowi przeszkody do niezwłocznej zajęcia jej części przeznaczonej pod pas drogowy autostrady.
S. i B. B. złożyli zażalenie na postanowienie Wojewody [...], w którym podtrzymali zgłoszone zarzuty dodając, że nie doręczono im upomnienia i nie dostarczono odpowiedniego lokalu zastępczego.
Rozpatrując wniesione zażalenie Minister Infrastruktury stwierdził, że zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych do egzekucji obowiązków wynikających z zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wierzyciel, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad sporządził w dniu [...] marca 2004 r. tytuł wykonawczy według ustanego wzoru. Tytuł ten został zobowiązanym skutecznie doręczony. Zarzut niedopuszczalności egzekucji (art. 33 pkt. 6 ustawy) nie może być zatem uznany za zasadny.
Zgodnie z art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku z tym oparcie zarzutów na twierdzeniu, że obowiązek nie istnieje (art. 33 pkt 1) lub jest niewykonalny (art. 33 pkt 5) może wywołać skutek tylko w razie przyznania tego faktu przez wierzyciela w trybie art. 34 § 1 ustawy, zgodnie z którym wypowiedź wierzyciela w sprawie zarzutów z art. 33 pkt 1-5 jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oddalił zarzuty w całości i brak jest podstaw do uznania przez organ egzekucyjny nieistnienia lub niewykonalności obowiązku. Także zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia (art. 33 pkt 7) nie jest zasadny, gdyż z akt sprawy wynika, że upomnienie z dnia 14 listopada 2003 r. zostało zobowiązanemu doręczone. Natomiast dostarczenie lokalu zastępczego nie ma znaczenia w sprawie, bowiem kwestia ta nie stanowi podstawy zarzutu, które określa art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. B. i B. B. podnieśli, że tytuł wykonawczy z datą [...] marca 2004 r. nie zawierał w prawym górnym rogu pieczęci wierzyciela. Działka nr [...] nie istnieje, własnością S. B. jest działka nr [...], zgodnie z kw [...]. Mieści się to w zarzucie wygaśnięcia lub nieistnienia obowiązku. Nie można zająć działki nieistniejącej, co oznacza niewykonalność obowiązku. Egzekucja jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący chcieli wydać dobrowolnie działkę nr [...], o czym wielokrotnie informowali. Niespełnione zostały warunki z art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – tytuł wykonawczy zawiera błędny adres S. B. Skarżący podają, że nie otrzymali upomnienia z dnia 14 listopada 2003 r. Dopiero po zajęciu działki nr [...] służby geodezyjne przystąpiły do jej pomiaru. Lokal zastępczy powinien co najmniej taki, jakim skarżący dysponowali dotychczas. Wszystko to powoduje, że nie powinno mieć miejsca postępowanie egzekucyjne i egzekucja.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga nie wskazuje żadnych nowych okoliczności sprawy, ani nie podnosi nowych zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny jest powołany, w zakresie swojej właściwości, do kontroli decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do skargi B. B. należy zauważyć, że zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a poza tym prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Jan wynika z akt sprawy skarżącemu B. B. zostało doręczone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. i postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. do wiadomości, a nie jako stronie postępowania administracyjnego w przedmiocie zarzutów. Z akt sprawy wynika, że nieruchomość, której dotyczy postępowanie egzekucyjne stanowi wyłącznie własność S. B. Zatem postanowienia dotyczące zarzutów dotyczą interesu prawnego właściciela nieruchomości, zaś B. B. nie wykazał, że posiada interes prawny w tym postępowaniu. Z tego powodu skarga B. B. podlegała oddaleniu.
Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), są środkiem zaskarżenia, który służy w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art. 35 tej ustawy wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Zarzuty są dla zobowiązanego podstawowym środkiem ochrony przed niezgodnym z prawem skierowaniem prowadzeniem do jego majątku egzekucji administracyjnej. Zarzuty wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, który zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy powinien zawierać pouczenie o możliwości wniesienia tego środka prawnego. Artykuł 33 pkt 1 – 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia przyczyny, które mogą stanowić podstawę zarzutu.
Przechodząc do oceny legalności wydanych postanowień Sąd stwierdza, że nie naruszają one prawa. S. B. stwierdził w skardze, że tytuł wykonawczy w prawym górnym rogu nie zawiera pieczęci wierzyciela. Pieczęć ma wskazywać zobowiązanemu od kogo tytuł pochodzi i kto jest wierzycielem. Warunek ten został spełniony przez to, że w pkt 27 tytuł wykonawczy zawiera pieczęć urzędową wierzyciela i tym samym wskazuje zobowiązanemu, kto nim jest. W ocenie Sądu brak w nagłówku tytułu wykonawczego pieczęci wierzyciela przy równoczesnym jego wskazaniu w pkt 27 tytułu nie może być uznane za niespełnienie wymogu art. 27 § 1 pkt 1 ustawy i stanowić w związku z tym podstawę zarzutu, o jakiej mowa w art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Także błąd co do adresu nie uzasadnia zarzutu w sytuacji, gdy tytuł ten został zobowiązanemu skutecznie doręczony w dniu 8 marca 2004.
Pozostałe zarzuty skargi również nie zasługują na uwzględnienie. Sąd podziela stanowisko Ministra Infrastruktury, iż stosownie do art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, nie ma też podstaw prawnych do uznania za zarzut niedostarczenia lokalu zastępczego.
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.