I SA/WA 1556/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, uznając, że takie zawiadomienie nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu.
Skarżąca wniosła skargę na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o pozostawieniu jej pisma bez rozpoznania z powodu nieczytelności i braku sprecyzowania żądań. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym podania numeru PESEL i dostarczenia czytelnego egzemplarza skargi. Mimo częściowego uzupełnienia, skarga pozostała nieczytelna. Sąd odrzucił skargę, powołując się na art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., wskazując, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a właściwą drogą jest skarga na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę K. W. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 25 lipca 2025 r. o pozostawieniu pisma skarżącej z dnia 9 czerwca 2025 r. bez rozpoznania. Skarżąca złożyła skargę na to zawiadomienie, jednak jej pismo z 18 sierpnia 2025 r. było nieczytelne i nieprecyzyjne. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, w tym podania numeru PESEL i nadesłania czytelnego egzemplarza skargi, pod rygorem odrzucenia. Skarżąca uzupełniła PESEL, ale skarga nadal pozostała nieczytelna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu. Sąd administracyjny przychylił się do tego stanowiska, wskazując, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Właściwą drogą jest skarga na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) lub ponaglenie na podstawie art. 37 k.p.a. W związku z tym, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to czynność materialnotechniczna, dla której nie przewidziano formy decyzji ani postanowienia. Właściwą drogą jest skarga na bezczynność organu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zaskarżona czynność nie mieści się w katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.), ani w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ wywołuje jedynie skutki procesowe, a nie materialne. Powołano się na ugruntowane orzecznictwo NSA, zgodnie z którym właściwą drogą jest skarga na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 1-4, 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 64 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
k.p.a. art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo do wniesienia ponaglenia w przypadku niezałatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Właściwą drogą do ochrony praw skarżącego jest skarga na bezczynność organu.
Godne uwagi sformułowania
pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa wywołuje wyłącznie skutki procesowe.
Skład orzekający
Przemysław Żmich
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów p.p.s.a. dotyczących zaskarżalności czynności organów administracji, w szczególności zawiadomień o pozostawieniu pisma bez rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pozostawienia pisma bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. i nie obejmuje innych form czynności materialnotechnicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżalnością czynności organów administracji, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1556/25 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2025-12-03 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-09-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. W. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 25 lipca 2025 r. nr SKO/421/25/2025 w przedmiocie pozostawienia pisma skarżącej z 9 czerwca 2025 r. bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z 18 sierpnia 2025 r. K. W. (dalej: skarżąca) złożył skargę na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 25 lipca 2025 r. nr SKO/421/25/2025 w przedmiocie pozostawienia pisma skarżącej z 9 czerwca 2025 r. bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą 7 października 2025 r. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz o nadesłanie czytelnego egzemplarza skargi. Skarżąca 30 października 2025r uzupełniła PESEL oraz ponownie przesłała nieczytelną skargę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce (dalej: organ, Kolegium, SKO) wniosło o odrzucenie skargi. Organ uzasadnił, że 20 sierpnia 2025 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej z 18 sierpnia 2025 r. zatytułowane "SKARGA" oraz opatrzone sygn. "SKO/421/2025". Rzeczone pismo zostało sporządzone w sposób niespójny i nieczytelny, uniemożliwiający odczytanie podnoszonych zarzutów. Z uwagi na fakt, że ostatnim pismem kierowanym do organu skarżącej z tego katalogu sygn. było pismo Kolegium z dnia 25 lipca 2025 r. o nr SKO/421/25/2025, Kolegium uznało, iż to te pismo skarżąca czyni przedmiotem skargi. Nadto adresatem skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. W związku z powyższym Kolegium uznało, iż to Sąd jest organem właściwym do jej rozpoznania. Odnosząc się do tak przyjętego przedmiotu zaskarżenia Kolegium wyjaśniało, iż Wójt Gminy Lelis pismem z 17 czerwca 2025 r., nr IR.6232.19.2025 przekazał do tut. Kolegium pismo skarżącej z 9 czerwca 2025 r. zatytułowane "SKARGA NA WÓJTA GMINY LELIS", którego adresatem było SKO w Ostrołęce. Rzeczone pismo było opatrzone sygn. FI 3160.342.2025, lecz jego treść została sporządzona w sposób nieczytelny, uniemożliwiający poznanie żądań Wnioskodawcy. W związku z powyższym Kolegium pismem z 27 czerwca 2025 r. o nr SKO/1840/2025 wezwało, na podstawie art. 64 § 2 kpa., skarżącą do sprecyzowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, swych żądań. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 16 lipca 2025 r. i pozostało bez odpowiedzi. Toteż, stosownie do zawartego w ww. wezwaniu pouczenia, Kolegium pismem z dnia 25 lipca 2025 r. o nr SKO/421/25/2025 zawiadomiło skarżącą o pozostawieniu jej pisma bez rozpoznania. Organ zaznaczył, że zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu, zarówno w administracyjnym, jak i sądowo-administracyjnym toku postępowania. Stronie przysługuje natomiast prawo do wniesienia ponaglenia na organ, który nie rozpoznał jej podania. Skarżąca nie skorzystała jednak z przysługującego jej prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast działanie organu administracji polegające na pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 dalej: kpa) podania skarżącej. Niewątpliwie pozostawienie podania bez rozpoznania (bądź rozpatrzenia) jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której kpa nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa wywołuje wyłącznie skutki procesowe. W przypadku pozostawienia bez rozpoznania wniosku w oparciu o art. 64 § 2 kpa, jak wskazał NSA w uchwale z 3 września 2013 r. I OPS 2/13 przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Ponadto zauważenia wymaga, to że w przypadku niezałatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 kpa a następnie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 53 § 2b ppsa). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że w sprawie nie zostało wydane postanowienie a jedynie skierowano do strony pismo informacyjne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI