I SA/Wa 1535/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury, uznając, że repatriacja na podstawie umowy z 1957 r. nie uprawnia do zaliczenia wartości utraconej nieruchomości.
Skarga dotyczyła decyzji Ministra Infrastruktury utrzymującej w mocy odmowę stwierdzenia uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza granicami kraju. Podstawą odmowy było ustalenie, że matka skarżących repatriowała się na podstawie umowy z 1957 r., która nie została wymieniona w ustawie z 2003 r. jako podstawa do takich świadczeń. Sąd uznał, że repatriacja na podstawie tej umowy nie uprawnia do skorzystania z przepisów ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę G. B. i W. R. na decyzję Ministra Infrastruktury, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o odmowie stwierdzenia uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza granicami państwa polskiego przez ich matkę, M. S. Organa administracji uznały, że repatriacja M. S. w 1957 r. nastąpiła na podstawie umowy międzynarodowej z dnia 25 marca 1957 r., która nie została wymieniona w art. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego. Ustawa ta wymieniała konkretne układy i umowy jako podstawę do świadczeń. Skarżące podnosiły zarzut nierównego traktowania repatriantów z ZSRR w zależności od terminu repatriacji. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonych decyzji, stwierdził, że nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego ani proceduralnego. Sąd potwierdził, że repatriacja na podstawie umowy z 1957 r. nie uprawnia do skorzystania z przepisów ustawy z 2003 r., która precyzyjnie określała podstawy świadczeń. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, repatriacja na podstawie umowy z 1957 r. nie uprawnia do skorzystania z przepisów ustawy z 2003 r., ponieważ umowa ta nie została wymieniona w art. 1 tej ustawy jako podstawa do świadczeń.
Uzasadnienie
Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. precyzyjnie określa układy i umowy, na podstawie których przysługują świadczenia z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami kraju. Umowa z dnia 25 marca 1957 r. nie znajduje się na tej liście, co wyklucza możliwość skorzystania z jej przepisów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.z.n.p.c.s. art. 1
Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego
Ustawa wymienia konkretne układy i umowy jako podstawę do świadczeń. Umowa z dnia 25 marca 1957 r. nie jest wśród nich wymieniona.
Pomocnicze
PUSA art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych
PUSA art. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.z.n.p.c.s.
Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego
u.r.p.r.
Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r., o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
Weszła w życie w trakcie postępowania, zastępując ustawę z 2003 r.
Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie terminu i trybu dalszej repatriacji z ZSRR osób narodowości polskiej
Zawarta 25 marca 1957 r. (Dz.U. nr 47, poz. 222). Nie jest podstawą do świadczeń z ustawy z 2003 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Repatriacja na podstawie umowy z 1957 r. nie jest wymieniona w art. 1 ustawy z 2003 r. jako podstawa do świadczeń z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami kraju.
Odrzucone argumenty
Fakt repatriacji w dniu 1 listopada 1957 r. nie oznacza, że repatriacja odbyła się wyłącznie na podstawie umowy międzynarodowej z dnia 25 marca 1957 r. Nierówne traktowanie osób, które były repatriantami z ZSRR i pozostawiły tam nieruchomości, a kryterium tej dyskryminacji to termin repatriacji.
Godne uwagi sformułowania
Ustawa określa zasady zaliczania [...] wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r., za pozostawienie których miały przysługiwać świadczenia przewidziane w układach i umowach [...] Wskazane w powyższym przepisie układy nie wymieniają umowy z dnia 25 marca 1957 r. Tym samym, w ocenie Sądu, osoba, która powróciła do kraju na jej podstawie nie może skorzystać z uprawnień przysługujących na podstawie powołanej ustawy.
Skład orzekający
Daniela Kozłowska
sprawozdawca
Jolanta Rudnicka
przewodniczący
Sławomir Antoniuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy z 2003 r. dotyczących rekompensat za mienie pozostawione poza granicami kraju, w szczególności w kontekście różnych umów repatriacyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy z 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty. Konieczność analizy konkretnych umów i układów wymienionych w ustawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia historycznego i prawnego związanego z mieniem utraconym przez repatriantów, co może być interesujące dla osób poszkodowanych i ich potomków, a także dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i nieruchomościach.
“Czy repatriacja z ZSRR w 1957 roku nadal daje prawo do odszkodowania za utraconą ziemię?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 1535/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-04-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Daniela Kozłowska /sprawozdawca/ Jolanta Rudnicka /przewodniczący/ Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I OZ 862/07 - Postanowienie NSA z 2007-11-21 Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2004 nr 6 poz 39 art. 1 Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) Asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Ge. B. i W. R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie mienia pozostawionego poza granicami kraju oddala skargę. Uzasadnienie Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia posiadania przez W. R. i G. B. uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza granicami państwa polskiego. W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury wskazał, że Wojewoda [...] działając na podstawie art. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz. 39) decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] orzekł o odmowie stwierdzenia posiadania przez W. R. i G. B. uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza granicami państwa polskiego przez matkę wnioskodawczyń M. S. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że M. S. repatriowała się w 1957 r. na podstawie umowy z dnia 25 marca 1957 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie terminu i trybu dalszej repatriacji z ZSRR osób narodowości polskiej (Dz.U. nr 47, poz. 222), zatem w myśl powołanej ustawy nie była uprawniona do zaliczenia wartości nieruchomości. Od decyzji Wojewody [...] odwołanie wnieśli G. B. i W. R., podnosząc, iż "fakt repatriacji w dniu 1 listopada 1957 r. nie oznacza, że repatriacja odbyła się wyłącznie na podstawie przywołanej wyżej umowy międzynarodowej z dnia 25 marca 1957 r." Po rozpatrzeniu odwołania organ drugiej instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że zasady zaliczania na poczet ceny sprzedaży albo opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza granicami państwa polskiego w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r. określone są w wyżej powołanym art. 1 ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego Przepis ten wymienia układy i umowy, na podstawie których miały przysługiwać świadczenia. Umowa międzynarodowa z dnia 25 marca 1957 r. nie została wymieniona w art. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. Dlatego w ocenie organu odwoławczego, Wojewoda [...] zasadnie odmówił potwierdzenia prawa do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza granicami państwa polskiego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. wniesionym za pośrednictwem Ministra Infrastruktury G. B. i W. R. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] wskazując "na nierówne traktowanie osób, które były repatriantami z ZSRR i pozostawiły tam nieruchomości a kryterium tej dyskryminacji to termin repatriacji." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowo administracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W rozpatrywanej sprawie nie zostało wykazane, by kwestionowane decyzje naruszały przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego (Dz.U. nr 6, poz. 39 zm.) lub przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w taki sposób, by zachodziły przesłanki do ich uchylenia, stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie spór sprowadza się do oceny czy w danym stanie faktycznym i prawnym organy uprawnione do potwierdzenia w drodze decyzji prawa skarżących do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionych poza granicami państwa polskiego, miały prawo do odmowy udzielenia takiego potwierdzenia czy też nie. Podstawą odmowy uwzględnienia wniosku skarżących było ustalenie, że matka skarżących została repatriowana na podstawie umowy z dnia 25 marca 1957 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie terminu i trybu dalszej repatriacji z ZSRR osób narodowości polskiej (Dz.U. Nr 47, poz. 222, dalej: "umowa z dnia 25 marca 1957 r."). W ocenie Sądu fakt repatriacji matki skarżących do Polski na podstawie umowy z dnia 25 marca 1957 r. nie budzi wątpliwości. W aktach administracyjnych znajduje się kopia karty repatriacyjnej nr [...] potwierdzająca fakt przybycia do kraju M. S. w dniu [...] listopada 1957 r. Zakres przedmiotowy ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego określony został w art. 1 ustawy, w myśl którego ustawa określa zasady zaliczania na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r., za pozostawienie których miały przysługiwać świadczenia przewidziane w układzie z dnia 9 września 1944 r. pomiędzy Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego a Rządem Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Rad dotyczącym ewakuacji obywateli polskich z terytorium B.S.R.R. i ludności Białoruskiej z terytorium Polski; układzie z dnia 9 września 1944 r. pomiędzy Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego a Rządem Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Rad dotyczącym ewakuacji obywateli polskich z terytorium U.S.R.R. i ludności ukraińskiej z terytorium Polski; układzie z dnia 22 września 1944 r. pomiędzy Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego a Rządem Litewskiej Socjalistycznej Republiki Rad, dotyczącym ewakuacji obywateli polskich z terytorium Litewskiej S.R.R. i ludności litewskiej z terytorium Polski; umowie z dnia 6 lipca 1945 r. między Tymczasowym Rządem Jedności Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o prawie zmiany obywatelstwa radzieckiego osób narodowości polskiej i żydowskiej, mieszkających w ZSRR, i o ich ewakuacji do Polski, i o prawie zmiany obywatelstwa polskiego osób narodowości rosyjskiej, ukraińskiej, białoruskiej, rusińskiej i litewskiej, mieszkających na terytorium Polski, i o ich ewakuacji do ZSRR. Wskazane w powyższym przepisie układy nie wymieniają umowy z dnia 25 marca 1957 r. Tym samym, w ocenie Sądu, osoba, która powróciła do kraju na jej podstawie nie może skorzystać z uprawnień przysługujących na podstawie powołanej ustawy. Na marginesie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż w dniu 7 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lipca 2005 r., o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 169, poz. 1418). Z dniem wejścia w życie ustawy utraciła moc dotychczas obowiązująca ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI