I SA/Wa 1465/25

I SA/Wa 1465/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-11-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Dargas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na działanie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie pisma informującego z dnia 25 marca 2025 r. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. S. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na działanie Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach, polegające na wydaniu pisma z 25 marca 2025 r., które w ocenie skarżącej rażąco narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o prawach pacjenta oraz art. 231 i 271 Kodeksu karnego. Skarżąca podniosła, że pismo Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego w Katowicach z 25 marca 2025 r. choć nie zostało sformalizowane jako decyzja administracyjna, to wywołuje konkretne skutki prawne. Pismem z 16 maja 2025 r. skarżąca udzieliła odpowiedzi na stanowisko Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, będące uzupełnieniem skargi. Ponadto, wniosła o przekazanie akt sprawy do właściwej prokuratury w związku z podejrzeniem przestępstw z art. 231 § 1, art. 271 § 1 oraz art. 160 i 162 k.k., a także uwzględnienie skargi w całości i zobowiązanie NFZ do rzetelnego, ponownego rozpatrzenia sprawy.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że pismem z 27 stycznia 2025 r. skarżąca wniosła skargę dotyczącą świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej udzielonych jej przez [...] sp. z o.o. w K. Podnoszone w skardze zarzuty pozwalały na zakwalifikowanie
i rozpoznanie zgłoszenia jako skargi w rozumieniu przepisów k.p.a. w zakresie dotyczącym wadliwego wystawiania recept, niewydania skierowania do poradni gastroenterologicznej, niekompletnych wpisów w dokumentacji medycznej i braku wizyty domowej. Pismem z 25 lutego 2025 r. Fundusz udzielił odpowiedzi na w/w skargę wskazując, że kwestie oceny wystawionego skierowania do poradni specjalistycznej i treści skierowania, a także kwestia nadzoru nad treścią dokumentacji medycznej znajdują się w kompetencjach ROZ, a nie Funduszu, kwestia odmowy wizyty domowej nie stanowiła uzasadnionego zarzutu, bowiem z przedłożonych przez skarżącą dokumentów nie wynikało, aby zgłaszała chęć skorzystania z wizyty domowej, natomiast kwestia wadliwego wystawienia recept stanowiła słuszny zarzut skargi, co skutkowało podjęciem przez Fundusz odpowiednich działań. Wiadomością mailową z 25 lutego 2025 r. skarżąca zażądała przekazania jej pełnej dokumentacji w sprawie i wskazania pełnej treści wyjaśnień świadczeniodawcy, sprostowania pisma Funduszu z 25 lutego 2025 r. oraz rzetelnej analizy dowodów. W odpowiedzi na powyższe pismo Fundusz pismem z 25 marca 2025 r. odniósł się do zarzutów skarżącej wskazując na zakres kompetencji Funduszu, a także ponownie wskazał ustalenia oraz ich podstawę. Ponadto wskazano skarżącej, że udzielenie odpowiedzi na skargę nie może ulec sprostowaniu. Jednocześnie do pisma zostały załączone dokumenty, których przesłania domagała się skarżąca. Mając powyższe na uwadze, organ podniósł, że nie doszło do żadnych nieprawidłowości w działaniu NFZ
w zakresie rozpatrzenia skargi skarżącej na nieprawidłowości w zakresie udzielonych świadczeń zdrowotnych przez [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym postanowieniem
z 24 czerwca 2025 r., sygn. III SA/Gl 422/25 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Sprawę w tut. Sądzie zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Wa 1465/25.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Podkreślenia wymaga, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności
jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako ,,p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz
w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Z powyższego wynika, że sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw, wykraczający poza w/w katalog.
Skarga skarżącej wniesiona do sądu stanowi polemikę z pismem Narodowego Funduszu Zdrowia z 25 marca 2025 r., które wydane zostało w odpowiedzi na żądania skarżącej dot. m.in. sprostowania pisma Funduszu z 25 lutego 2025 r., przekazania pełnej dokumentacji w sprawie, wskazania pełnej treści wyjaśnień i rzetelnej analizy dowodów zgromadzonych w sprawie.
Stwierdzić należy, że pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 marca 2025 r. nie znajduje się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. Bezsprzecznym pozostaje, że zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem wydanym w postępowaniach wymienionych w pkt 2 – 3. Tym samym fundamentalną kwestią dla określenia możliwości poddania ww. pisma kontroli sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy można je uznać za określony w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wyjaśnić należy, że akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do określonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 września 2013 r. (uchwała NSA(7w) z 3.09.2013 r., I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 1, poz. 2) chociaż ze względu na użyte w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria trudno dokładnie scharakteryzować wymienioną w nim kategorię działań administracji, to z całą pewnością można jednak powiedzieć, że są to akty lub czynności, które:
a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.;
b) są podejmowane w sprawach indywidualnych;
c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych;
d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza,
że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność.
W ocenie Sądu, zaskarżone pismo z 25 marca 2025 r. w żaden sposób nie ustala jakiegokolwiek obowiązku, jak również nie umożliwia realizacji konkretnego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe kryteria, stwierdzić należy, że zaskarżone
w rozpatrywanej sprawie pismo ich nie spełnia, a niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego.
Dodatkowo, tut. Sąd zauważa, że zarzuty podniesione w skardze dot. wypełnienia przez Narodowy Fundusz Zdrowia znamion przestępstw z art. 271 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. uregulowane zostały w przepisach kodeksu karnego i kodeksu postepowania karnego, a nie procedury administracyjnej. W konsekwencji czego także na gruncie procedury karnej, a nie administracyjnej podejmowane są czynności i akty procesowe w takich postępowaniach.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58
§ 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.