IV SA 2275/03

IV SA 2275/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/
Wanda Zielińska - Baran
Wojciech Mazur /sprawozdawca/
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska – Baran Protokolant Anna Nader po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2004r. sprawy ze skargi Izby [...] w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia.
Uzasadnienie
IV SA 2275/03
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. dopuścił Izbę [...] w W. do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie wydanej decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rewaloryzacji istniejącej hali fabrycznej wraz z nowoprojektowaną zabudową uzupełniającą, budowie wjazdów, parkingu do 200 miejsc postojowych oraz przyłączy wody, energii elektrycznej, kanalizacji, energii cieplnej i gazu na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] i [...] na rzecz B. [...] sp. z o.o. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż udział Izby [...] jest uzasadniony jej statutowymi celami i wymaga tego interes społeczny.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia inwestora na w/w postanowienie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji z powodu bezprzedmiotowości. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż postępowanie przed organem I instancji zakończyło się z chwilą wydania decyzji, co do istoty sprawy i organ ten nie mógł rozstrzygnąć wniosku Izby [...], tylko powinien go przekazać organowi II instancji. Ponieważ brak było podstaw do prowadzenia postępowania w tym zakresie przed organem I instancji należało je umorzyć jako bezprzedmiotowe. Trafny również jest zarzut zażalenia, iż zaskarżone postanowienie doręczono z pouczeniem o środkach odwoławczych wyłącznie wnioskodawcy, co jest niezgodne z treścią art. 141 § 1 k.p.a.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie złożyła Izba [...] zarzucając naruszenie art. art. 7, 10 § 1, 15 i 31 § 2 k.p.a. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub stwierdzenia jego nieważności. W uzasadnieniu skargi podano, że nie do zaakceptowania jest pogląd organu II instancji, iż dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. jest możliwe wyłącznie do momentu wydania przez organ orzeczenia, co do istoty sprawy. Zdaniem skarżącego postępowanie administracyjne nie zakończyło się z momentem wydania decyzji z dnia [...] lutego 2003 r., gdyż zgodnie z treścią art. 15 k.p.a. jest to postępowanie dwuinstancyjne a odwołanie od decyzji I instancji wpłynęło 21 marca 2003 r. a więc już po wydaniu postanowienia w trybie art. 31 § 2 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją dotychczasową argumentację i wniosło o oddalenie skargi. Podniesiono również, iż wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu powinien rozpoznać organ II instancji.
Postanowieniem z dnia kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga jest zasadna, ale z innych powodów niż w niej podniesione.
Z treści art. 141 § 1 k.p.a. wynika, że " na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi", natomiast art. 31§ 2 zdanie drugie stanowi: Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż tylko na negatywne stanowisko organu służy zażalenie. Natomiast postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2003 r. zawiera pozytywne stanowisko organu o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu Izby [...]. Skoro w niniejszej sprawie nie było dopuszczalne wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji, to rozpoznanie takiego zażalenia przez organ II instancji i wydanie zaskarżonego postanowienia jest dotknięte wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (rażące naruszenie prawa procesowego). Wprawdzie w treści uzasadnienia organ II instancji przytacza treść art. 141 § 1, jednakże nie w całości pomijając słowa, " gdy kodeks tak stanowi". Ponadto w aktach postępowania administracyjnego brak jest zażalenia inwestora z dnia 26 marca 2003 r., które było przedmiotem rozpatrzenia.
Niezależnie od wyżej stwierdzonej podstawy nieważności decyzji, odnosząc się do kwestii formalno procesowych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, to należy stwierdzić, iż organ I instancji dopóty decyzja z dnia [...] lutego 2003 r. nie stała się decyzją ostateczną mógł wydać postanowienie w oparciu o treść art. 31 § 2 k.p.a. Natomiast organ II instancji twierdzi w uzasadnieniu, iż przedmiotowy wniosek powinien zostać rozpoznany przez organ II instancji a sam w tej kwestii postępowanie umarza na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Jeżeli takie było stanowisko organu II instancji należało postanowienie uchylić / tak jak to uczyniono / i rozpoznać wniosek organizacji społecznej.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustawy przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.