I SA/Wa 1416/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2019-11-19

NSAAdministracyjnewsa

mienie zabużańskierekompensatawznowienie postępowaniaKodeks postępowania administracyjnegoustawa o realizacji prawa do rekompensatysąd administracyjnyinterpretacja przepisówterminy procesowe

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie mienia zabużańskiego, uznając błędną wykładnię przepisów o wznowieniu postępowania przez organy administracji.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymującą w mocy decyzję Wojewody, która stwierdziła wydanie decyzji dotyczącej rekompensaty za mienie zabużańskie z naruszeniem prawa, ale nie mogła jej uchylić z powodu upływu terminu. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, uznając, że organy błędnie zinterpretowały art. 20 ustawy o rekompensacie, wyłączając możliwość wznowienia postępowania w przypadku decyzji wydanych na podstawie ustawy z 2005 r. i stosując bezpodstawnie art. 146 § 1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B.Ś. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą wydanie decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. (tzw. decyzji zabużańskiej) z naruszeniem prawa. Decyzja ta dotyczyła potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Polski przez W. Ś. Organy administracji uznały, że mimo istnienia nowych dowodów wskazujących na większą powierzchnię pozostawionego majątku, nie można uchylić decyzji z 2009 r. z powodu upływu pięcioletniego terminu określonego w art. 146 § 1 k.p.a., powołując się na art. 20 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty. Skarżący zarzucił błędną wykładnię art. 20 ustawy, która jego zdaniem nie wyłącza stosowania art. 146 § 1 k.p.a. w przypadku decyzji wydanych na podstawie ustawy z 2005 r. Sąd podzielił stanowisko skarżącego, uznając wykładnię organów za wadliwą. Stwierdził, że art. 20 ustawy, zwłaszcza po nowelizacji, pozwala na stosowanie procedury wznowienia postępowania (art. 145 k.p.a.) również do decyzji wydanych na podstawie ustawy z 2005 r., a brak odniesienia do art. 146 § 1 k.p.a. w tym przepisie oznacza, że jego zastosowanie jest niedopuszczalne. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 20 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. nie wyłącza stosowania art. 146 § 1 k.p.a. do decyzji wydanych na podstawie tej ustawy, a jego błędna wykładnia przez organy administracji stanowi podstawę do uchylenia ich decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wykładnia organów była wadliwa, ponieważ art. 20 ustawy, zwłaszcza po nowelizacji, pozwala na stosowanie procedury wznowienia postępowania do decyzji wydanych na podstawie ustawy z 2005 r. Brak odniesienia do art. 146 § 1 k.p.a. w art. 20 oznacza, że upływ terminu nie może stanowić przeszkody do uchylenia decyzji w trybie wznowienia.